Η ΔΡΑΧΜΗ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΤΙΜΗ ΜΑΣ

Αν ξανακούσω το σενάριο επιστροφής στη δραχμή ως σωτηρία της ρημάδας της οικονομίας μας θα αρχίζω να ουρλιάζω. Θα με ακούσει όλο το γαλαξιακό τετράγωνο. Κάθε φορά που ακούω κάποιον να καταριέται το ευρώ και να ζητάει την επαναφορά της δραχμής τραβάω τις χαριτωμένες πράσινες κεραίες μου. Δεν είμαι ειδήμων, αλλά στ’ αλήθεια δεν μπορεί να είμαι το μόνο ον σ’ αυτή τη χώρα που να καταλαβαίνει ότι Η ΚΡΙΣΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΡΘΡΩΤΙΚΗ.  Το οποίο σημαίνει ότι το χτίσαμε λάθος το οικοδόμημα της ελληνικής οικονομίας, κυρίως γιατί κουβαλάμε, για  να το πούμε κομψά, λίγο περίεργα μυαλά στο κεφάλι μας και αν δεν αλλάξουν αυτά, ΟΠΟΙΟ ΚΑΙ ΝΑ ‘ΝΑΙ ΤΟ ΝΟΜΙΣΜΑ Η ΜΟΙΡΑ ΜΑΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ Η ΙΔΙΑ.

Η οικονομία της Ελλάδας είναι sui generis, τελεία. Είναι μάλιστα τόσο sui generis, που κανένας, μα κανένας διεθνής παράγοντας, συμπεριλαμβανομένης και της περίφημης Τρόικας, δεν μπορούσε να φανταστεί ούτε στα πιο τρελά του όνειρα το πόσο ιδιαίτερα τερατόμορφη είναι. Αν και η ΕΕ κάτι είχε αρχίσει να μυρίζεται τα τελευταία χρόνια, δεν νομίζω ότι είχε συλλάβει κανείς τους το μέγεθος της καταστροφής.

Επομένως κάθε σύγκρισή της οικονομίας μας με αυτή άλλης χώρας, ακόμα και υπό πτώχευση χώρας, είναι άσκοπη και ατυχής.

Αν επιστρέψουμε στη δραχμή μπορεί βραχυπρόθεσμα να έχουμε κάποια μικρά οφέλη, όμως αυτό μας δώσει το ελεύθερο να συνεχίσουμε αμέριμνοι ως εξής: θα διορίζουμε αβέρτα στο δημόσιο, στέλνοντας την εθνική παραγωγικότητα στα τάρταρα. Θα κόβουμε εξίσου αβέρτα μονέδα μέχρις ότου  η δραχμή να γίνει φθηνότερη κι από το κ__χαρτο, ενώ η μόνη αγορά που θα παράγει θα είναι η μαύρη. Ένα τέλειο σοβιέτ, δηλαδή. Και όλοι ξέρουμε τι απέγινε το σοβιέτ. Με τη διαφορά ότι εκεί μπήκαν όλοι με το ζόρι στο δημόσιο, ενώ εδώ ο έλληνας ζει με το όνειρο να βολευτεί στο δημόσιο για να κάθεται, χωρίς να έχει πάρει πρέφα ότι για να κάθεται αυτός, κάποιος άλλος μ____  πρέπει να δουλεύει για να τον ταΐζει. Μόνο που ο ένας μ___ ,ο ιδιωτικός τομέας δηλαδή, είτε  θα έχει συρρικνωθεί τόσο που δεν θα δύναται να ταΐσει ούτε τον εαυτό του, είτε θα είναι μαύρος, άραχνος κι αφορολόγητος (δηλαδή όπως είναι σήμερα, αλλά ακόμα χειρότερα)˙ ο δε άλλος μ____, η ΕΕ, θα μας έχει εγκαταλείψει προ πολλού, αν δεν τον έχουμε διαλύσει κιόλας με την καταστροφή του ευρώ που κατά πάσα πιθανότητα θα σημάνει μια τέτοια επιστροφή.

Επιστροφή στην τιμιότητα και την εργατικότητα χρειαζόμαστε και όχι στη δραχμή.  Λυπηθείτε με τον alien!

Advertisements
This entry was posted in ΩΡΑΙΟΣ ΩΣ ALIEN and tagged , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s