ΝΤΕΝ ΕΧΩ ΛΑΔΙ ΚΑΡΝΤΙΑ ΜΟΥ

Τον δάσκαλό μου της οδήγησης των θυμάμαι με ανάμεικτα συναισθήματα. Από τη μία, ήταν καλός δάσκαλος και με έμαθε πράγματα που σπανίως μπαίνουν οι δάσκαλοι οδήγησης στον κόπο να μάθουν στους μαθητές τους. Όπως ότι δεν πρέπει να οδηγούμε επιθετικά και ότι υπάρχουν περιπτώσεις που το να οδηγείς πολύ αργά είναι εξίσου επικίνδυνο με το να οδηγείς πολύ γρήγορα. Είχε σχεδόν πάντα αμείωτο κέφι και συχνά χρησιμοποίησε το χιούμορ ως πολύ αποτελεσματικό μέσο εκμάθησης. Ακόμα θυμάμαι το ύφος του όταν μου ανακοίνωνε σοβαρά «παιδί μου, άμα περάσουμε από καμιά λακκούβα και ΔΕΝ πέσεις μέσα, δεν θέλω να στεναχωρηθείς. Θα ξαναπεράσουμε για να πέσεις». Από την άλλη, είτε γιατί ήταν παραιτημένος και συμβιβασμένος με το σύστημα, είτε γιατί είχε κάποιο συμφέρον και ο ίδιος (αν και οφείλω να ομολογήσω ότι, όταν φρέναρα στη μέση του δρόμου και δήλωσα στους εξεταστές μου ότι έχω καταλάβει ότι θέλουν οπωσδήποτε να με κόψουν και ότι δεν χρειάζεται να πηγαίνουμε γύρω – γύρω πέντε ώρες προκειμένου να βρουν μια αληθοφανή δικαιολογία για να το επιτύχουν- έχουμε και δουλειές, με χειροκρότησε ενθουσιασμένος), μου δήλωσε σχεδόν με το καλημέρα σας και επέμενε συνεχώς μετά ότι «χωρίς να λαδώσει δεν περνάει τις (πρακτικές) εξετάσεις κανείς». 

Μικρό και φρεσκο- προσγειωμένο alien που ήμουνα τότε, αδυνατούσα να συλλάβω τη λογική αυτού του αποφθέγματος που πήγαινε ενάντια όχι απλά στις αρχές μου, αλλά σχεδόν σε όλο μου το είναι. Σίγουρα του έσπασα πολλές φορές τα νεύρα στις πολλές συζητήσεις που κάναμε για το θέμα και σίγουρα δεν καταλάβαινε καθόλου γιατί εγώ και κυρίως οι γονείς μου που πλήρωναν, ήμασταν διατεθειμένοι να τα σκάμε σε παράβολα παρά σε λάδωμα. Μετά από πολλούς μήνες τον έπεισα. Με τον εξής τρόπο: παράτησα τις φιλοσοφικές συζητήσεις και σερβίρισα το ultimatum μου: «Πέσ’ τους, ότι που να κωλ_χτυπιούνται από δω μέχρι τη Λαμία, μπαξίσι από μένα δεν βλέπουν».Φαντάζομαι ότι μετά από αυτό εξήγησε στους εξεταστές ότι είμαι για δέσιμο κι έτσι πήρα το δίπλωμά μου-λίγο καθυστερημένα αλλά με την αξία μου και χωρίς λάδωμα. 

 Αργότερα, όταν ήρθε το πλήρωμα του χρόνου να αποκτήσω αυτοκίνητο και να βγω στην καθημερινή ασφαλτοπάλη, συνειδητοποίησα πως ο δάσκαλός μου της οδήγησης κατά πάσα πιθανότητα είχε δίκιο: όλοι περνάνε τις εξετάσεις οδήγησης λαδώνοντας. Είναι μια καλή και ασφαλής εξήγηση για τα σημεία και τα τέρατα που εκτυλίσσονται αλλεπάλληλα, καταιγιστικά και αδυσώπητα σε κάθε, μα κάθε διαδρομή που κάνει κανείς στους ελληνικούς δρόμους, μικρή ή μεγάλη, μέρα ή νύχτα, χειμώνα ή καλοκαίρι. Όχι δεν υπερβάλλω. Απλά τα έχουμε συνηθίσει και δεν τους δίνουμε σημασία, κατά τον ίδιο τρόπο που η καθημερινή ζωή συνεχίζεται σε πόλεις που βρίσκονται σε εμπόλεμη κατάσταση.

Advertisements
This entry was posted in ΑΣΦΑΛΤΟΣ (ΛΕΜΕ ΤΩΡΑ) and tagged , . Bookmark the permalink.

3 Responses to ΝΤΕΝ ΕΧΩ ΛΑΔΙ ΚΑΡΝΤΙΑ ΜΟΥ

  1. Ο/Η Ein Steppenwolf λέει:

    Παρακαλώ δεχτείτε τα σέβη και τον ειλικρινή θαυμασμό μου!

    • Ο/Η alienellin λέει:

      Μερσί, αλλά υπερβάλετε.
      Δεν θεωρώ ότι έκανα τίποτε σπουδαίο, συνήθως επιλέγω τον καυγά αντί της πεπατημένης, αλλά και τι κατάφερα τελικά;
      Είπαμε, στις Δημοκρατίες κουμάντο κάνουν οι πλειοψηφίες….

      • Ο/Η Ein Steppenwolf λέει:

        Κατάφερες ν’ αντισταθείς με επιτυχία. Είναι πολύ σημαντικό να δείχνει κανείς στην πράξη ότι είναι δυνατόν να πάρει κανείς δίπλωμα οδήγησης χωρίς φακελάκι.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s