ΖΩΗ ΠΟΔΗΛΑΤΟ (LA BICYCLETTE BLACK AND BLUE)

ΠΡΟΣΟΧΗ: το ακόλουθο κείμενο μπορεί να προσβάλλει κατοίκους του πλανήτη Ελλάς (και είναι μπόλικοι) που έχουν την τάση να κολλάνε την ταμπέλα «ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟΝ» πάνω σε ανθρώπους, συμπεριφορές και φαινόμενα και να αντιμετωπίζουν κάθε περί του αντίθετου άποψη κολλώντας της την ταμπέλα  «ΟΠΙΣΘΟΔΡΟΜΙΚΟΝ» Πολλές φορές μάλιστα η ταμπέλα κολλιέται χωρίς αληθινά προσωπική κρίση. Απλά σε κάποιους κύκλους πασάρεται κάτι ως ‘πολιτικά ορθό’ και μετά αυτό μεταδίδεται ως μόδα  Καμιά φορά κάτι παραμένει με την ταμπέλα ‘ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟΝ’ για πολλά χρόνια, δεκαετίες, ας πούμε. Στο μεταξύ τα δεδομένα μπορεί να έχουν αλλάξει, μα  η ταμπέλα να μένει, παρότι το φέρον την ταμπέλα μπορεί στην πραγματικότητα να έχει ξεπεραστεί από τις κοινωνίες πολύ καιρό πριν και σίγουρα έχει πάψει εκ των πραγμάτων να είναι κάτι νέο σαν πρόταση. 

Η προσωπική μου γνώμη ως alien είναι ότι αληθινά προοδευτικό είναι να μπορείς να σκέφτεσαι πέρα από και πάνω από τις ταμπέλες και να αναγνωρίζεις ότι από εκεί που κάθεται κάποιος άλλος, μπορεί η θέα να είναι τελείως διαφορετική. Είστε έτοιμοι; Μάθετε λοιπόν ότι εκεί που οι «πολιτικώς ορθοί» βλέπουν μια υγιεινή, μοντέρνα και οικολογική συνήθεια εγώ βλέπω μια ομαδική παράκρουση. Η πρακτική εφαρμογή της οποίας μάλιστα γίνεται με τον παραδοσιακό, ελληναράδικο τρόπο: με τσαμπουκά, παρανομία και κόντρα σε κάθε λογική. Αν αντέχετε τις ορθοπεταλιές, διαβάστε παρακάτω. Αν όχι, αλλάξτε blog, θα σας ανέβει η πίεση.

ΓΡΑΜΜΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΑΣΤΙΚΟ ΠΟΔΗΛΑΤΗ

Καλέ μου φίλε ποδηλάτη…. Are you totally deranged? tp://www.hark.com/clips/sfznvycjgh-totally-deranged

Υπήρξα κι εγώ ποδηλάτης. Από τα 5 μέχρι τα 12. Σε ηλικία 20 ετών αποφάσισα να ξαναθυμηθώ το λατρεμένο αυτό μεταφορικό μέσο και ξεκίνησα όλο χαρά να μεταβαίνω από το σπίτι μου στο γυμναστήριο τρεις φορές την εβδομάδα. Μιλάμε για μια απόσταση δυο – τριών χιλιομέτρων και μια διαδρομή αποκλειστικά ενδο-προαστιακή: σε στενά και τοπικές αρτηρίες. Στο τέλος της δεύτερης εβδομάδας εγκατέλειψα. Το ότι άργησα τόσο το αποδίδω στο νεαρό της ηλικίας.

Καλέ μου φίλε ποδηλάτη. Η αλήθεια είναι μπροστά σου. Η πραγματικότητα λάμπει σαν υπέρ -λευκασμένο χαμόγελο, σου μιλάει, σου φωνάζει, ενίοτε σε ρίχνει και σε κανένα χαντάκι, όμως εσύ δεν τη βλέπεις, δεν την ακούς. ‘Φύγε!’ σου φωνάζει, ‘φύγε όσο είναι καιρός, τρέξε να σωθείς!’ Φευ! Κόντρα σε κάθε λογική, κάθε ένστικτο αυτοσυντήρησης, εξακολουθείς, όχι μόνο να αγνοείς τα προφανή, αλλά και να ζητάς και τα παράλογα από πάνω. Καλέ μου φίλε, πως να σου το πω. Να σου το γράψω με κεφαλαία μπας και το καταλάβεις: ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΤΑ ΠΟΔΗΛΑΤΑ. ΤΑ ΠΟΔΗΛΑΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ.

Γιατί στους δρόμους κυκλοφορούν αυτοκίνητα. Ξέρεις, κάτι τετραγωνισμένες λαμαρίνες με τέσσερις ρόδες και διάφορα χρώματα. Πρέπει να ξέρεις ότι αυτές οι λαμαρίνες αναπτύσσουν ταχύτητες κατά μέσο όρο τουλάχιστον πενταπλάσιες από τις δικές σου. Δεν φταίνε αυτά, έτσι φτιάχτηκαν. Ακόμα, στους δρόμους κυκλοφορούν και μηχανές, κάτι μεγάααλα ποδήλατα που κάνουν βρουμ – βρουμ και μη σε ξεγελάνε οι δυο τους ρόδες, πολλές φορές πηγαίνουν πολύ πιο γρήγορα από τα αυτοκίνητα και είναι και πολύ πιο ύπουλες, καθώς πετάγονται από εκεί που δεν το περιμένεις. Υπάρχει και κάτι άλλο, καλέ μου φίλε και πως να σου το πω, πως να σου το φέρω μαλακά να μη σε σοκάρω: Οι οδηγοί αυτών των οχημάτων, τουλάχιστον στην πλειοψηφία τους, είναι έλληνες. (Αυτό συμβαίνει γιατί οι δρόμοι που κυκλοφορείς βρίσκονται στη χώρα που τη λένε Ελλάδα.) Πράγμα το οποίο σημαίνει πως αν σε έναν οποιονδήποτε ευρωπαϊκό δρόμο κινδύνευες μια φορά εδώ κινδυνεύεις 100. Μην σπεύδεις να τους κατηγορήσεις, φίλε ποδηλάτη, διότι-newsflash- κι εσύ έλλην είσαι.  Πως το ξέρω; Μα, ούτε κράνος φοράς, ούτε πινακίδες έχεις, ούτε σωστά φώτα και πόσες φορές σε έχω δει να παραβαίνεις τον κώδικα οδικής κυκλοφορίας ατιμούλη; Μέχρι  και κόκκινο σε λεωφόρους σε έχω δει επανειλημμένως να περνάς. Α, και παρεμπιπτόντως…Πολύ συζήτηση γίνεται για το αν επιτρέπονται ή όχι τα ποδήλατα στις λεωφόρους. Προσωπικά στην προκειμένη περίπτωση  δεν με ενδιαφέρουν καθόλου οι νόμοι του κράτους, όποιοι κι αν είναι αυτοί. Αυτό που έχει σημασία εδώ είναι οι νόμοι της φυσικής, που ορίζουν με αδυσώπητη ακρίβεια ότι όταν κινείσαι σε ένα δρόμο με μέση ταχύτητα τα 5 χλμ την ώρα και όλα τα άλλα οχήματα γύρω σου  κινούνται με μέση τα 50 χλμ, στην καλύτερη περίπτωση θα προκαλέσεις μποτιλιάρισμα (διότι όλα τα άλλα τα είχαν οι ελληνικοί δρόμοι……), στη χειρότερη θα προκαλέσεις ατύχημα.

Τώρα λοιπόν σε άφησαν να κυκλοφορήσεις δοκιμαστικά στους λεωφορειοδρόμους αυτών των λεωφόρων (λες και τα λεωφορεία, ταξί, μηχανάκια και άσχετα ΙΧ που κινούνται εκεί πηγαίνουν πολύ αργά).

Χαρά που θα κάνουν:

-ο οδηγοί των λεωφορείων που θα συναντούν άλλο ένα εμπόδιο στο δρόμο που υποτίθεται πως είναι αποκλειστικά για αυτούς και που θα χρειάζονται να αλλάζουν πιο συχνά λωρίδα προκειμένου να σε παρακάμψουν

– οι οδηγοί των οχημάτων που κινούνται στη μεσαία λωρίδα, που θα πρέπει να ζουν με μεγαλύτερη συχνότητα το θρίλερ «τσατισμένος λεωφορειατζής αλλάζει λωρίδα με τη μέθοδο ‘παίρνω – αμπάριζα – και – βγαίνω – ακόμα –κι – αν-  είσαι – πιο – μπροστά – από – μένα – εγώ – είμαι – πιο – μεγάλος – κι – άμα – λάχει – σε – κάνω – πελτέ – για – μακαρόνια – χέστηκα – κοκάλωσε – κάνε – άκρη – πέσε – στον- αριστερό – σου – δε – με – νοιάζει – βγες – από – το – δρόμο – μου – ΤΩΡΑ!’»

-οι επιβάτες του λεωφορείου των οποίων θα επιμηκύνεις  το χρόνο που χρειάζεται για να πάνε στις δουλείες τους κατά 20%

-Η μαμά σου που θα σου αλλάζει τις γάζες, καθότι ξέρω  ποδηλάτη που ΙΧ τον έριξε κάτω μόνο με τον αέρα του, φαντάσου λεωφορείο.

 Και για τελευταίο άφησα το λιγότερο προφανές: Μπορεί το ποδήλατο να χαρίζει τέλεια γράμμωση στους μυς, αλλά (όπως κάθε άσκηση τέτοιου τύπου) ανοίγει τους πνεύμονες σα λάχανο, στις πτυχές του οποίου επιστρώνεται  όλο το καυσαέριο μέσα στο οποίο κάνεις αμέριμνα πεντάλ.

 Αυτά έχει η ζωή ποδήλατο.  

Οπότε, καλέ μου φίλε ποδηλάτη, εκτός κι αν έχεις death wish…άσε το άθλημα για την εξοχή ή τουλάχιστον μέχρις ότου φτιαχτούν ποδηλατοδρόμοι στην Ελλάδα.

Σε ασπάζομαι (τώρα που μπορώ, γιατί άμα σε βρω πάλι, κάτω από τη γέφυρα στη Μεσογείων, ας πούμε, θα σε βρίσω).

ΑΛΙΕΝ

Advertisements
This entry was posted in ΑΣΦΑΛΤΟΣ (ΛΕΜΕ ΤΩΡΑ) and tagged , . Bookmark the permalink.

One Response to ΖΩΗ ΠΟΔΗΛΑΤΟ (LA BICYCLETTE BLACK AND BLUE)

  1. Παράθεμα: IN LIEU OF LAUNDRY BASKET | alienellin

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s