Η ΖΩΗ ΜΑΣ ΚΥΚΛΟΥΣ ΚΑΝΕΙ (ΣΤΟ ΝΕΡΟ ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΜΑΣ ΠΙΑΝΕΙ)

Βρε παιδιά, έχει δει κανείς το Λιμενικό; Δεν εννοώ στις ανοιχτές θάλασσες και στο κουλάντρισμα των πλοίων και των σκαφών στα λιμάνια. Εννοώ στις παραλίες και στα νερά όπου κολυμπάει ο κοσμάκης. Έχω την αμυδρή εντύπωση ότι  κι αυτά εμπίπτουν στις αρμοδιότητές του Λιμενικού. Έτσι μου έχουν πει, ότι υπάρχουν νόμοι για την κοινωνική συμπεριφορά μέσα στη θάλασσα όπου κάνει μπάνιο το πόπολο, κάποιες απαγορεύσεις και μερικοί περιορισμοί που ισχύουν εντός κάποιας  απόστασης από τη γραμμή της ακτής. Υπεύθυνο για την εφαρμογή αυτών  των νόμων είναι, λέει,  το Λιμενικό Σώμα. Αλλά το έχει δει κανείς ποτέ να κυκλοφορεί ανάμεσά μας, στις παραλίες, όπως κυκλοφορούν, ας πούμε , στους δρόμους τα περιπολικά της Αστυνομίας ή οι ίδιοι οι αστυνομικοί; Ε; Το έχει δει;

Δεν ισχυρίζομαι ότι δεν υπάρχει, αλλά να, εγώ δεν το έχω δει ποτέ. Και να πεις ότι δεν χρειάζεται……

Σε  μια κατεξοχήν θαλασσινή χώρα όπως είναι  Ελλάδα το σαβουάρ συμπεριφέρεσθαι του απλού πολίτη στα νερά θα έπρεπε να είναι καλύτερο κι απ’ αυτό του κυρίου Ζαμπούνη στα σαλόνια. Αντιθέτως, ο έλληνας στο νερό συμπεριφέρεται  κατ’ αναλογία με  τρόπο ακόμα χειρότερο κι απ’ αυτόν με τον οποίον συμπεριφέρεται στην άσφαλτο. (Αν θεωρήσουμε ότι κάτι τέτοιο είναι δυνατό.) Ίσως γιατί ξέρει ότι αν στην άσφαλτο μπορεί να ξεφύγει από το νόμο μία, στη θάλασσα κι αλμυρό νερό μπορεί να ξεφύγει δέκα. Γιατί το Λιμενικό απλά δεν ασχολείται. Με το γνωστό αποτέλεσμα της συνηθισμένης εικόνας των μη οργανωμένων ελληνικών παραλίων:  κόσμος να κάνει απλωτές  δίπλα σε ψαροτουφεκάδες, σκάφη παντός είδους με αναμμένες μηχανές και περιστρεφόμενες προπέλες, λάδια, αναθυμιάσεις,  σκιέρ βολίδες,  μπανάνες και άλλα ρυμουλκούμενα σε τρελή τροχιά, αγκίστρια, δίχτυα και – φυσικά – τα πανταχού παρόντα σκουπίδια. Όλα αυτά ακόμα και σε μονοψήφια  μέτρα από την ακτή.

Το πιο περίεργο απ’ όλα δε, είναι ότι ο περισσότερος κόσμος δείχνει να δέχεται αυτά τα φαινόμενα ως απόλυτα φυσιολογικά. Πρώτον και κύριον γιατί συνεχίζει αμέριμνος το μπανάκι του στο κέντρο της εκδήλωσής τους. Δεύτερον, ποτέ δεν έχω δει κανέναν εκτός από εμένα (αλλά είπαμε, εγώ είμαι ΟΥΦΟ) να διαμαρτύρεται σε κάποιον παραβάτη – αντιθέτως έχω δει παραβάτη να επιπλήττει λουόμενο (ψαροτουφεκάς στα πέντε μέτρα απ’ την ακτή προς εννιάχρονο παιδάκι: «Όχι εδώ αγόρι μου!»).

Αν δε τύχει να ανοίξω κουβέντα του τύπου «κοίτα τι κάνει ο άχρηστος» με κάποιον από τους συν – λουόμενούς μου, αυτός δείχνει να απορεί πραγματικά με τις παρατηρήσεις μου και στα μάτια του βλέπω τη γνώριμη πια σπίθα της άποψης ότι είμαι υπερβολικός. (Αλλέως και: «Ωχ βρε αδερφέ».)

Ως προς τον ίδιο τον παραβάτη, δεν θα το πιστέψετε αλλά εννιά φορές στις δέκα η απάντηση – ειλικρινής απορία του είναι: «μα καλά, για τι με πέρασες, για στραβό / απρόσεχτο / άσχετο;». Για κάτι άλλο σε πέρασα αλλά έχε χάρη που κρατάς το τζετ σκι με την προπέλα νίντζα.

Η μόνη στιγμή που έχω δει άνθρωπο να διαμαρτύρεται είναι όταν κάποιος τολμάει να βάλει στο νερό (επαναλαμβάνω, μη οργανωμένης παραλίας, όπου ο νόμος το επιτρέπει, σημειώστε) το  σκυλί του. Ποτέ δεν θα καταλάβω πως μπορεί κάποιος να κολυμπάει ατάραχος μέσα σε φονικά όπλα και χημική μόλυνση , αλλά να παθαίνει μέγα φρίκουλο τη στιγμή που ένα απλό ζωντανό του Θεού  τολμήσει να βάλει την πατούσα του μέσα στο νερό. Ένα από τα μεγάλα μυστήρια του μοναχικού πλανήτη…..

ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΝΤΑΙ ΟΙ ΣΚΥΛΟΙ

Άρα λοιπόν ανακεφαλαιώνουμε:

Το Λιμενικό δεν ασχολείται και ο κόσμος δεν ενδιαφέρεται.

Ωραία πρόταση. Δείτε όμως κι αυτή:

Ο κόσμος δεν ενδιαφέρεται γιατί το Λιμενικό δεν ασχολείται. (Αλλιώς και: «τι να κάνουμε εμείς αφού η ίδια η αρμόδια εξουσία αδιαφορεί».)

Ή μήπως:

Το Λιμενικό δεν ασχολείται γιατί ο κόσμος δεν ενδιαφέρεται. (Αλλιώς και: «κι η μάνα του λιμενάρχη ελληνίδα είναι και μάλλον μαζί την πηγαίνανε την παράνομη τράτα στα νιάτα του».)

Σας θυμίζει κάτι αυτό το μοτίβο; Μήπως δεν είναι παρά ένας ακόμη μικρότερος ομόκεντρος φαύλος κύκλος; Ξέρετε «της γνωστής οικογενείας». Αυτής των ατέρμονων ελληνικών κοινωνικοπολιτικών φαύλων κύκλων; Αυτών που έχουν δύο πόλους, που ο ένας ανατροφοδοτεί τον άλλον; Δηλαδή  που όσο χειροτερεύει ο ένας χειροτερεύει ακόμα περισσότερο τον άλλον, που χειροτερεύει περισσότερο τον άλλον και πάει λέγοντας και διογκώνοντας το πρόβλημα μέχρις ότου κοπανήσουμε σε τοίχο, πιάσουμε πάτο, βαρέσουμε μπιέλες, κ.ο.κ.

Απλά, κλασσικά πράγματα, αυτά που κάνει ένας φαύλος κύκλος δηλαδή.

 Ο μέγας βέβαια κύκλος, που περικλείει όλους τους άλλους είναι ο εξής:

Και πως θα σπάσει αυτός ο κύκλος; Από τη μία πηγή της φαυλότητας  ή την άλλη; Τα λεφτά μου σε αυτήν με τους πιο πολλούς νοματαίους.

 Στο μεταξύ, εξαιρετικά αφιερωμένο:

THE POGUES – DRUNKEN BOAT

http://www.youtube.com/watch?v=EYqwotCn6L8

Advertisements
This entry was posted in ΩΡΑΙΟΣ ΩΣ ALIEN and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s