ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΞΑΝΑΡΘΑΝΕ (ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΛΕΝΕ ΧΟΡΣΤ)

Υπάρχει μια είδηση που πέρασε στα ψιλά των ΜΜΕ, η οποία όμως είναι εξίσου τραγική, αν όχι τραγικότερη απ’ οτιδήποτε άλλο συμβαίνει τις τελευταίες ημέρες στη χώρα. Το κράτος, λέει, βουτάει ένα μεγάλο ποσοστό της φορολόγησης των αεροπορικών εταιρειών, το οποίο προορίζεται βάσει ευρωπαϊκών κανονισμών για την αναβάθμιση της αεροναυτιλίας και την εκπαίδευση του προσωπικού της και το διοχετεύει για να κλείσει κάποιες από τις μαύρες τρύπες του προϋπολογισμού του (στην καλύτερη περίπτωση) .

Ως εδώ μια συνηθισμένη ελληνική κρατική λαμογιά, σωστά; Λάθος. Διότι μέσα σε αυτή ακριβώς τη λαμογιά είναι συμπυκνωμένη σαν σε μικρογραφία η πυκνή ουσία του ελληνικού προβλήματος. Κλέψε, κομπίνιασε, κουκούλωσε, δε βαριέσαι, ωχ βρε αδερφέ, εγώ ξέρω καλύτερα, κουτόφραγκοι, κάνε τη δουλειά σου τώρα και για μετά βλέπουμε, και τι έγινε μωρέ, καλά είμαι και πολύ μάγκας, σιγά μη μας πάρουνε χαμπάρι / προκαλέσουμε ατύχημα /φταίω εγώ, κι αν μας πιάσουνε έχω μια καλή δικαιολογία / ένα καλό βύσμα / γρήγορο αυτοκίνητο. Σωστά. Σάμπως και πλήρωσε ποτέ κανείς;

Η κατάληξη αυτού του συγκεκριμένου προβλήματος δε, συμπυκνώνει κι αυτή την κατάληξη του ευρύτερου προβλήματος. Και η κατάληξη αυτή συμπεριλαμβάνει δυστυχώς βορειοευρωπαίους επίτροπους – αλλιώς και τσάτσους- με την ειλικρινή εμβρόντητη κατάπληξη και τα γουρλωμένα μάτια των κυρίων που δήλωναν μπροστά στην κάμερα με προφορά τουρίστα Φριτς στη Σητεία:: «….ζισ ισ εγκένστ ΕΝΥ γεγκουλέισονσ!»

Τον αντίστοιχο επικεφαλής για τα γενικότερα τον λένε –αν έχεις το Θεό σου –  Χορστ Ράιχενμπαχ!  Επαναλαμβάνω, και Χορστ και Ράιχενμπαχ! Δεν φτάνει που μας έστειλαν γερμανό, φρόντισαν να στείλουν κι έναν με το πιο σημειολογικά φορτισμένο όνομα που μπορούσαν να βρουν. Χάθηκε ένας με ένα πιο «αγγλίζον», ένα πιο «ολλανδίζον» όνομα, να μας έρθει πιο λάιτ, πιο αλέγκρα; Χάθηκε ένας Κρίστιαν Όλιβερ, ένας Τζορτζ Χέντελ, ένας Νιλς Χόλγκερσον, βρε αδερφέ. Λες και το κάνανε επίτηδες…..

Όμως τα κόκαλα των παππούδων μας δεν θα τρίζουν επειδή μας ήρθαν στο σβέρκο. Ούτε καν επειδή ΜΟΝΟΙ μας καταφέραμε να μας έρθουν στο σβέρκο. Θα τρίζουν επειδή, όταν ο ευγενέστατος κος Ράιχενμπαχ μας διαβεβαίωνε σε όλους τους τόνους ότι δεν ήρθε εδώ ως σκιώδης πρωθυπουργός και ότι οι επίτροποι ήρθαν απλώς για να συμβουλεύσουν, κάτι μέσα μας φώναζε: «όχι suggestions, όχι suggestions ! Διαταγές θέλουμε, διαταγές, αλλιώς δουλειά δεν κάνουμε!».

Φωνάζει η φωνούλα αυτή, όσο και να θέλουμε να την αγνοήσουμε και να την καταπνίξουμε. Διότι πίσω από την συναισθηματικά φορτισμένη εθνική περηφάνια μας υπάρχει και το λογικό ον και το λογικό ον βλέπει και κρίνει τα πάντα αμείλικτα. Διότι όταν φτάνεις στο σημείο να τιμωρείς και δύο από τα πολύ καλά στοιχεία του έλληνα, που είναι η ροπή του προς την σταθερή επένδυση και η αγάπη του για τα παιδιά του, τότε ξέρεις πια πέραν πάσης αμφιβολίας ότι μόνος σου δεν μπορείς να τα καταφέρεις.

Ο έλληνας, σε αντίθεση με άλλους ευρωπαίους, γνωρίζει ότι η γη είναι η ασφαλέστερη επένδυση γι αυτό ΑΠΟΤΑΜΙΕΥΕΙ ψίχουλο – ψίχουλο προς αυτόν το σκοπό. Ειδικά δε για τα παιδιά του, και πάλι σε αντίθεση με άλλους ευρωπαίους, ο έλληνας γονιός θυσιάζει την προσωπική του καλοπέραση προκείμενου να τους προσφέρει αυτή την ασφάλεια. Αν κάτι μας έχει μείνει για να κρατιόμαστε και να επιβιώνουμε είναι αυτή η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΣΥΝΟΧΗ χωρίς την οποία θα είχαμε ήδη γίνει τρίτος κόσμος.

Όταν λοιπόν έρχεσαι εσύ και τιμωρείς τον έλληνα που δεν έφαγε τα λεφτά του γαριδάκια ή τοξικά ομόλογα, που δεν γύρισε την πλάτη στην οικογένειά του για να τα φάει με το αλλοδαπό τεκνό στα μπουζούκια, που σκέφτηκε δηλαδή και το μέλλον των απογόνων του και όχι μόνο τη συνήθη και εφήμερη παρτάρα του, τότε η μπάλα χάνεται χωρίς επιστροφή πια. ΟΧΙ ΓΙΑ ΤΑ ΛΕΦΤΑ που του ζητάς, αλλά μόνο και μόνο για τον συμβολισμό τους.

Τι μας λες και μας επαναλαμβάνεις συνέχεια κυρ Μπένιο ότι η αξία της ακίνητης περιουσίας στην Ελλάδα είναι πολύ μεγάλη και υπερβαίνει αυτή του εθνικού χρέους; Τι εννοείς πολύ μεγάλη; Πιο μεγάλη απ’ όση δικαιούμαστε δηλαδή, αυτό θες να μας πεις; Γιατί το λες με ύφος επίπληξης και επικίνδυνη γυαλάδα στο μάτι; Κι αυτή η συνεχής σύγκριση με το εθνικό χρέος τι σημαίνει; Υπονοείς κάτι; Μήπως θες να σου παραδώσουμε τα σπίτια μας να τα δώσεις έναντι του χρέους; Και πως τα θες, με ή χωρίς τα σεμεδάκια;

Φέρτε λοιπόν τους γερμανούς, φέρτε τους άγγλους γάλλους πορτογάλους, φέρτε όποιον θέλετε, αρκεί να μας γλιτώσει από τον εαυτό μας. Quel sale temps…….

Advertisements
This entry was posted in ΩΡΑΙΟΣ ΩΣ ALIEN and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

One Response to ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΞΑΝΑΡΘΑΝΕ (ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΛΕΝΕ ΧΟΡΣΤ)

  1. Παράθεμα: LAUNDRY BASKET WITH TOILET BOWL | alienellin

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s