ΓΗ ΚΑΙ ΥΔΩΡ

Ο πλανήτης Ελλάς είναι πιθανώς ένας από τους ομορφότερους στο σύμπαν. Παρατηρείστε τη λέξη «πιθανώς». Αν ήμουνα σκέτο έλλην θα την παρέλειπα κι αυτό αν ήμουνα μετριοπαθής. Το πιθανότερο είναι ότι θα έγραφα σκέτο «ο ομορφότερος «, να μη πω «σίγουρα ο ομρφότερος». Αυτό είναι συγκινητικό, γιατί δηλώνει μια φιλοπατρία που σπανίζει στο υπόλοιπο σύμπαν κι αυτό είναι καλό. Ως alien όμως οφείλω να κρατάω μια πισινή, καθότι α) δεν έχω επισκεφτεί όλους τους υπόλοιπους πλανήτες του σύμπαντος και β) έχω παρατηρήσει ότι γηγενείς από άλλους πλανήτες έχουν άλλη άποψη για το ποιος είναι ο ομορφότερος τόπος στον κόσμο (χωρίς αυτός να είναι απαραίτητα ο δικός τους).

Το βέβαιο είναι πως η Ελλάδα είναι ευλογημένη με πανέμορφα φυσικά τοπία, πλούσια γη, φιλόξενα ύδατα και ένα κλίμα σε γενικές γραμμές ήπιο (ή εύκρατο, όπως γράφουν τα σχολικά βιβλία). Το παράδοξο είναι πως οι κάτοικοί της, ενώ δηλώνουν υπερήφανοι για την φυσική ομορφιά που τόσο απλόχερα χάρισε ο Θεός στη γη τους, κάνουν ότι μπορούν για να την καταστρέψουν. Πετάνε τα σκουπίδια τους αβέρτα στους δρόμους και τα μπάζα τους  ανεξέλεγκτα σε λόγκους βουνά ραχούλες. Χτίζουν αυθαίρετα, άναρχα κι αντιαισθητικά όποιο τετραγωνικό εκατοστό γης είναι ή θεωρούν ότι είναι υπό την κατοχή τους. Προκειμένου να κάνουν τη δουλειά τους, αρκετοί από αυτούς δεν διστάζουν ακόμα και να μολύνουν ουρανό, λίμνες, ποτάμια, θάλασσες και υπέδαφος με παντός είδους χημικά.

Ίσως όμως το πιο βλάσφημο από όλα τα παραπάνω είναι ότι απαρνήθηκαν  τα αγαθά που η πλούσια αυτή γη προσφέρει. Τις δεκαετίες πριν τη κρίση, όλο και λιγότεροι καταδέχονταν κάθε χρόνο να καλλιεργήσουν το χωράφι τους, να βοσκήσουν ζώα ή να ψαρέψουν. Είτε πήραν κοινοτική επιδότηση και την έκαναν πισίνες και βίλες, είτε διορίστηκαν σε μια θεσούλα στο δημόσιο, είτε σπούδασαν κάτι άσχετο με τη γεωργία, και ήρθαν στην πόλη να κάνουν τους άνεργους. Προσθέτουμε σε όλα αυτά και το θεματάκι με τους μεσάζοντες κι έχουμε σαν αποτέλεσμα –εκτός των άλλων-να προσγειώνονται με εκθαμβωτική συχνότητα στο πιάτο μας ψάρια, κρέατα, φρούτα και λαχανικά από άλλους πλανήτες, καμιά φορά τόσο μακρινούς όσο η Κίνα, η Αργεντινή ή η Νότιος Αφρική. Η κατηγορία των φρούτων και των ζαρζαβατικών από το υπερπέραν χρήζει ειδικής μνείας, καθότι φαντάζει εντελώς αλοπρόσαλλο να εισάγουμε αγαθά που μας δίνει σε τόση αφθονία η ελληνική φύση, που κάποτε φυτρώνανε ακόμα και μέσα σε γλάστρες στην πίσω αυλή μας. Αναλογίστηκε ποτέ κανείς τι έχει τραβήξει ένα πορτοκάλι μέχρι να φτάσει στα ράφια των σούπερ μάρκετ από την Νότιο Αφρική; Σε τι κατάσταση μπορεί να βρίσκεται ένα σκόρδο που έκανε όλο το δρόμο από την Κίνα μέχρι εδώ; Άνοιξε κανείς ποτέ το χάρτη να δει πόσο μακριά είναι η Κίνα; Καλή όρεξη.

Μαζί με την αγροτική παραγωγή, στην κατηφόρα κατρακύλησαν και οι περισσότερες δραστηριότητες που χρησιμοποιούν την παραγωγή αυτή ως πρώτη ύλη, με πιθανή (αλλά όχι και σίγουρη) εξαίρεση την επεξεργασία τροφίμων. Σαπωνοποιία, αρωματοποιία, ποτοποιία, παραγωγή καλλυντικών, ροφημάτων, ακόμα και φαρμακευτικών σκευασμάτων, θα έπρεπε αυτή τη στιγμή να είναι στην παγκόσμια πρωτοπορία. Για να μην μιλήσουμε για την ταλαίπωρη κλωστοϋφαντουργία και την κατασκευή ενδυμάτων και υποδημάτων. Από που και έως που μας τη βγήκαν χώρες όπως η Ισπανία και η Τουρκία στη γωνία, πως συναγωνίστηκαν την ποιότητα των υφασμάτων και των δερμάτων μας και, κυρίως, τα χιλιάδες χρόνια τεχνικής και τεχνοτροπίας;

Το ίδιο ισχύει και για την αργυροχρυσοχοΐα, βέβαια, ευγενής τέχνη που μας περνάει κατευθείαν στον άλλο ανυπολόγιστο πλούτο στον οποίο καθόμαστε απάνω-στην κυριολεξία. Δεν ξέρω αν έχουμε πετρέλαιο ή φυσικά αέριο κλπ,  το μόνο που ξέρω είναι ότι δεν το ψάξαμε και πάντως αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι έχουμε ένα σωρό άλλα πετρώματα και μεταλλεύματα τα οποία φτάσαμε στο σημείο τώρα να παρακαλάμε σεΐχηδες από το Κατάρ να έρθουν να τα εξορύξουν.

Πέραν από το θέμα των πρώτων υλών, η αστυφιλία,  η πτυχιομανία και το greek dream μιας θεσούλας ή/και μιας μιζούλας , η καλλιέργεια του υδροκέφαλου – μη παραγωγικού  κράτους, η ανυπαρξία ελέγχου του αναξιοκρατικού κι απάνθρωπου ιδιωτικού τομέα και η αρτηριοσκλήρωση των διοικητικών δομών του,  στέρησαν από την δευτερογενή παραγωγή το έμψυχο υλικό της, την ψυχή της. Το ανελέητο κυνήγι των κυβερνήσεων και των συνδικάτων κατά της επιχειρηματικότητας, η εγκατάλειψη της έρευνας, το εύκολο χρήμα σε φούσκες, γκλάμουρ,  άχρηστα έργα και κομπίνες, η ευκολία μετάταξης των εργοταξίων σε τόπους οικονομικότερους λόγω απώλειας ηθικών αξιών, της στέρησαν και το καύσιμο της μηχανής της.

Για την τριτογενή παραγωγή, που βασίζεται εν πολλοίς πάνω στη δευτερογενή, δεν χρειάζεται καν να αναλυθεί κάτι: μια από τα ίδια και χειρότερα, αφού από τη φύση της και το άναρχο στήσιμό της πάνω σε μια απαίδευτη αγορά ευνόησε την δημιουργία και διακίνηση αέρα κοπανιστού στη θέση της χρήσιμης πληροφόρησης και της πολύτιμης υπηρεσίας που θα έπρεπε να παρέχει.

Με τα τούτα και τα κείνα, η εθνική παραγωγή, δηλαδή ο εθνικός μας πλούτος, συρρικνώθηκε. Σε αντίστροφη αναλογία και ακόμα χειρότερα, αυξήθηκε ο βαθμός εξάρτησής μας από την παραγωγή και τον εθνικό πλούτο τρίτων. Διότι τη γη μας και το ύδωρ μας (και τον ήλιο μας και τον αέρα μας)  δεν τα παραδίνουμε τώρα για ένα κομμάτι ψωμί σε αυτούς τους τρίτους. Τα παραδίναμε προκαταβολικά και ουσιαστικά κάθε μια από τις μέρες που δεν τα αξιοποιούσαμε εμείς οι ίδιοι. Που τα αφήναμε να κάθονται, μόνα κι έρημα. Από τα στρέμματα του παππού στο χωριό μέχρι τους υδρογονάνθρακες που μπορεί και να μην υπάρχουν. Διότι άμα δεν ψάξεις τους υδρογονάνθρακες, δεν βρίσκεις ούτε τους σκέτους άνθρακες κι όταν αφήνεις ένα δέντρο να μαραθεί θα σε αφήσει κι αυτό όταν πεινώντας θα πας στα κλαδιά του να γυρεύεις καρπούς. Η γη, το ύδωρ και τα λοιπά πατρογονικά αγαθά ανήκουν σ’ αυτούς  που ξέρουν να τα τιμήσουν. Δουλεύοντάς τα. 

Στον Πειραιά κυκλοφορεί η φήμη  ότι το εργοστάσιο παραγωγής στρατιωτικών στολών που βρίσκεται στην  περιοχή «Κοπή» (στην οποία έδωσε όπως καταλαβαίνετε και το όνομά της) και το οποίο έτρεφε 300 οικογένειες έκλεισε και ότι η προμήθεια των στολών γίνεται τώρα από την Τουρκία. Ακούγεται τραβηγμένο και μάλλον – ελπίζω δηλαδή- δεν είναι αληθές. Πάντως μεταξύ μας, δεν θα μου έκανε πια και τόση εντύπωση. Εσάς;

Advertisements
This entry was posted in ΩΡΑΙΟΣ ΩΣ ALIEN, Uncategorized and tagged , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s