LIFETIME ACHIEVEMENT LAUNDRY BASKET

Στον ανώνυμο ταχυδρόμο της πολυκατοικίας μου.

Ένας φόρος τιμής σε όλους αυτούς τους υπαλλήλους της ένδοξης υπηρεσίας των ΕΛΤΑ*,  που χρόνια τώρα παίρνουν το σακίδιο στον ώμο και βγαίνουν στο δρόμο για να  μας εξυπηρετήσουν. Ενίοτε.

Ας παίξουμε το σύντομο ντοκιμαντέρ – αφιέρωμα που προβάλλεται πίσω από το πόντιουμ προτού τα τιμώμενα πρόσωπα ανεβούν για να παραλάβουν το βραβείο τους.

Κάποτε λοιπόν, όταν η πολυκατοικία ήταν καινούργια, είχε θυρωρό. Ο θυρωρός αυτός, έπαιρνε τα γράμματα από τον  ταχυδρόμο και τα διένειμε σ’ εκείνα τα απαρχαιωμένα κατασκευάσματα που ονομάζονται γραμματοκιβώτια. Ξέρετε, αυτά τα τετράγωνα κουτάκια που είναι παρατεταγμένα κάπου κοντά στην είσοδο μιας πολυκατοικίας και που αντιστοιχεί ένα από αυτά σε κάθε διαμέρισμα. Αυτά που ακόμα αραχνιάζουν στις παλιές πολυκατοικίες και μαραζώνουν παρατημένα στις καινούργιες, σφηνωμένα στον τοίχο ως άλλα διακοσμητικά στοιχεία, με τα στοματάκια τους να χάσκουν ανοιγμένα και τα σωθικά τους αιώνια πεινασμένα.

Κάποτε λοιπόν, γιατί με παρέσυρε ο οίστρος και ξέφυγα, κάποτε λέω, ο θυρωρός παραλάμβανε τον πάκο με τα γράμματα είτε απευθείας από τον ταχυδρόμο, είτε από εκεί που τα είχε αφήσει ο τελευταίος και  αναλάμβανε τον τεράστιο εκείνο κόπο που χρειάζεται για να  περπατήσει κανείς τα λίγα μέτρα ως την είσοδο, να κοιτάξει έναν – έναν τους παραλήπτες όλων των επιστολών και να εναποθέσει την κάθε μια από αυτές στο σωστό γραμματοκιβώτιο (το τελευταίο προϋποθέτει όπως καταλαβαίνετε και τον πρόσθετο κόπο της ανεύρεσης του σωστού γραμματοκιβωτίου). Αν ήταν κανένας μεγάλος φάκελος, τον παρέδιδε αυτοπροσώπως στον ένοικο ή τον εναπόθετε προσεκτικά σ’ έναν πάγκο που βρίσκονταν εκεί κοντά. Ο ταχυδρόμος όμως, σ’ εκείνα τα πέτρινα χρόνια,  δεν γλίτωνε από την υπεράνθρωπη προσπάθεια που χρειάζεται, όταν έχεις  συστημένο στα χέρια σου,  για να χτυπήσεις ο ίδιος το κουδούνι ψάχνοντας να βρεις τον παραλήπτη και –σε περίπτωση που ο ένοικος απουσιάζει- να  αφήσεις την μικροσκοπική ειδοποίηση του συστημένου ΜΕΣΑ στο γραμματοκιβώτιο του ενδιαφερόμενου.

Με την κατάργηση του επαγγέλματος και θεσμού του θυρωρού, δεν υπήρχε κανείς πια να παραλάβει ή να περιμαζέψει τα γράμματα από δεξιά κι αριστερά. Ούτε και να ξεσκαρτάρει, να διορθώσει τα λάθη και να τα διανείμει. Έτσι, κάπου στα τέλη της δεκαετίας του 1980, η πολυκατοικία έπεσε  στη διακριτική ευχέρεια του ταχυδρόμου και της κοινωνικής συνείδησης. Κάποτε έβρισκες τα γράμματα  (ανεξαρτήτως μεγέθους φακέλου) αφημένα στον πάγκο δίπλα στην είσοδο, κάποτε πεταμένα μπροστά στην είσοδο, κάποτε στις εισόδους διπλανών κτιρίων. Κάποτε έβρισκες τα μικρά γράμματα μέσα στο γραμματοκιβώτιο και τους μεγάλου μεγέθους φακέλους τακτοποιημένους στον πάγκο, αν κάποιος ένοικος έμπαινε στον κόπο. Κάποτε αναγκαζόσουν να παραδόσεις γράμματα διπλανών κτιρίων στους κατοίκους τους, κάποτε κάτοικοι διπλανών κτιρίων αναγκαζόντουσαν να σου παραδώσουν τα δικά σου. Κάποτε βέβαια, δεν τα έβρισκες και καθόλου, τα γράμματα εκείνα που έπρεπε να βρεις.

Τιτάνιο βλέπετε το  έργο του ταχυδρόμου, που σιγά  – σιγά άρχισε να βαραίνει τους ώμους του ένδοξου και τίμιου αυτού κρατικού υπαλλήλου, ο οποίος άρχισε βαθμιαία να εφευρίσκει τρόπους να ξαλαφρώσει.

Στα μέσα της δεκαετίας του ’90 η πολυκατοικία τοποθέτησε ειδική ξύλινη κούτα – υποδοχέα αλληλογραφίας, αν μη τι άλλο για να μη βρίσκουμε τα γράμματα  Gone With the Wind σπαρμένα σ’ όλη την είσοδο, ή μέσα στις γλάστρες, βρόμικα, πατημένα, λασπωμένα. Προς τα τέλη της δεκαετίας ο άγνωστος φίλος μας είχε ήδη αποκτήσει το χούι να ξεφορτώνεται τις αλληλογραφίες δύο ή και τριών πολυκατοικιών στην είσοδο της μίας από αυτές, να μην προσπαθεί βέβαια να βρει τους παραλήπτες συστημένων, αλλά – ακόμα χειρότερα – και να παρατάει και τις αντίστοιχες ειδοποιήσεις στο έλεος των στοιχείων του ανθρώπου και της φύσης. Να μην μιλήσουμε και για τις επιστολές με παραλήπτες σε εντελώς άλλους Ταχυδρομικούς Κώδικες που κατά λάθος έπεφταν στο σάκο και που ο άγνωστος δεν έμπαινε στον κόπο να τις εντοπίσει.

Μέχρι εκείνη τη χρονική στιγμή μας είχε τελειώσει και η κοινωνική συνείδηση δια παντός, οπότε τα μεν γραμματοκιβώτια τέθηκαν σε πλήρη και τελειωτική αχρηστία, το δε πλήθος των χαμένων στο διάστημα γραμμάτων αυξήθηκε εκθετικά.

Κάπου εκεί στις αρχές της νέας χιλιετίας, μαζεύτηκαν υπογραφές από τους κατοίκους κάτω από μια επιστολή διαμαρτυρίας που αποστάλθηκε στα ΕΛΤΑ*. Αποτέλεσμα: ΟΛΕΘΡΟΣ. Ο άγνωστος ταχυδρόμος τσαντίστηκε, μας κράτησε μούτρα και αρνήθηκε να μας παραδίνει τα γράμματα! Αντί να τιμωρηθεί ο ίδιος, τιμώρησε δεκάδες οικογένειες ταλαιπωρώντας τες για πολλούς μήνες, κατά τους οποίους λογαριασμοί και επίσημα έγγραφα αναζητούνταν εναγωνίως μέσω Ερυθρού Σταυρού.

Είδανε και πάθανε να τον εξευμενίσουν. Και τελικά, ντάκσει ρε παλικάρια, μας ξεθύμωσε, μωρέ, μας έκανε τη χάρη και τα παίρνουμε τα γράμματα. Με τον παγιωμένο πια τρόπο του «πέτα τα όπου να ‘ναι, κάποιου εδώ κοντά θα’ ναι». Με το «σιγά μην τα κουδούνια να πατώ, που θα βρω τότε χρόνο να ξυθώ». Κι από διεύθυνση, μέχρι και για Λιβαδειά έχει έρθει γράμμα. Και αν και οι άλλοι ταχυδρόμοι ανά την επικράτεια λειτουργούν με αυτό τον τρόπο, δεν είναι απορίας άξιον που εν έτει 2011 ο αριθμός των γραμμάτων που δεν βρίσκουν ποτέ τον προορισμό τους, που χάνονται για πάντα  στη μαύρη τρύπα, στη ζώνη του ελληνόφωτος, είναι ανεπίτρεπτα μεγάλος. Ξέρεις τι είναι να σου κόβουν το τηλέφωνο γιατί ο λογαριασμός χάθηκε κάτω από τη σόλα παππού δυο πολυκατοικίες πιο κάτω (υποθέτω, μπορεί το γράμμα να χάθηκε μέσα στα ΕΛΤΑ*, αλλά το μητρώο του άγνωστου μετράει εναντίον του).

Και  μέσα σε όλα αυτά, τα τελευταία δυο τρία χρόνια, η πολυκατοικία λαμβάνει πληθώρα γραμμάτων με σωστή διεύθυνση, αλλά άγνωστο παραλήπτη. Αντιλαμβάνομαι ότι γι’ αυτό δεν φταίει ο ταχυδρόμος ή τα ΕΛΤΑ*, αλλά όταν έχεις βρει γράμμα με παραλήπτη μέχρι και τον υπουργό εξωτερικών στο υπουργείο του, τότε καταλαβαίνεις ότι  το Σύμπαν του Ελληνικού Αλαλούμ συνωμότησε εναντίον σου.

Αλλά  ξεφεύγω πάλι από το θέμα –  η συναισθηματική φόρτιση βλέπετε. Ήρθε η ώρα για το δια ταύτα. Η ώρα του καθήκοντος.

Αχμ, γκχμ!

Έτσι λοιπόν, μέσα σ’ ένα πνεύμα καθήκοντος και βαθιάς συγκίνησης, απονέμω σε σένα, ω άγνωστε (στη φάτσα και στον αριθμό) ταχυδρόμε, το βραβείο τούτο, σε πλήρη αναγνώριση της μακροχρόνιας και επίμονης συμβολής σου σε αυτό που λέμε ‘ΜΑΤΙΠΟΤΑΔΕΝΔΟΥΛΕΥΕΙΣΩΣΤΑΣ’ΑΥΤΗ ΤΗ ΧΩΡΑ ΠΟΥΝΑ#!*!’.

Μπράβο ταχυδρόμε! Άντε βρε! Φτεροπόδαρος!

———————————————————————

*ΕΛΤΑ= Ενίοτε Λαμβάνετε Την Αλληλογραφία

Advertisements
This entry was posted in taxisnietthisisoviet.gr, YOURAUNTSLAUNDRYBASKET.COM and tagged , , , . Bookmark the permalink.

6 Responses to LIFETIME ACHIEVEMENT LAUNDRY BASKET

  1. Ο/Η Ein Steppenwolf λέει:

    Στη Γερμανία αντιθέτως τα ταχυδρομεία είναι τόσο αξιόπιστα, που αν αποδείξεις ότι έστειλες κάτι, π.χ. επιδεικνύοντας την απόδειξη αποστολής, το δικαστήριο τεκμαίρει ότι ο παραλήπτης το έλαβε και το βάρος της απόδειξης ότι κι όμως ο παραλήπτης δεν το έλαβε πέφτει στους δικούς του ώμους. Γι’ αυτό είναι κακή ιδέα ν’ αγνοήσεις ειδοποιήσεις, εξώδικα κτλ, ισχυριζόμενος ότι ουδέποτε τα έλαβες.

    Στην Ελλάδα ουσιαστικά δεν υφίσταται το απόρρητο της αλληλογραφίας. Όλη η πολυκατοικία ξέρει για τα παιδιά σου στην Αγγλία, τον αδελφό σου στον Καναδά, τα ξαδέλφια σου στην Αυστραλία και πόσο συχνά σου γράφουν όλοι οι παραπάνω, τι συντάξεις παίρνει ο παππούς, τον πάροχό σου κινητής τηλεφωνίας, τις πιστωτικές σου κάρτες κτλ. Καμιά φορά όχι μόνο η πολυκατοικία, αλλά κι η γειτονιά…

    Δεν κρατάς ένα ημερολόγιο αδεσπότων γραμμάτων; Όταν οι Σκοτεινές Δυνάμεις πάνε να ιδιωτικοποιήσουν τα ΕΛΤΑ κι αρχίσει ο Ανένδοτος των ταχυδρόμων, θα μπορούσες να το δημοσιεύσεις ή τουλάχιστον να το δείξεις του ταχυδρόμου της γειτονιάς 🙂

    • Ο/Η alienellin λέει:

      Καλώς ήρθες Λύκε!
      Λοιπόν πάλι χτες μάζεψα από τη διπλανή πυλωτή όλα τα δικά μας γράμματα συμπεριλαμβανομένης και μαι ειδοποίησης συστημένου. Αυτές οι ειδοποιήσεις που αφήνονται φτερό στον άνεμο είναι υπέυθυνες για πολλές χαμένες κάρτες κτλ.
      Η ειδοποίηση ήταν για βιβλία από το Amazon, το οποίο δε λέει να μάθει να μην χρησιμοποιεί τα ΕΛΤΑ.Μια φίλη μου έχασε έτσι μια ολόκληρη παραγγελία βιβλίων και προς τιμήν του το Amazon της την ξανάστειλε χωρίς χρέωση (της πρώτης αποστολης αγνοείται η τύχη). Επίσης σ’ έναν άλλο φίλο μου, ο ταχυδρόμος πέταξε το πακετάκι με ένα βιβλίο από το Amazon στην αυλή εκτεθειμένο, έβρεξε καρεκλοπόδαρα και το βιβλίο έγινε μούλια. ‘Εστειλε mail στην εταιρία να τους πει να μην ξαναστείλουν βιβλία πια έτσι κι εκείνοι πάλι του το ξανάστειλαν (μπράβο!).
      Το τελευταίο κουλό που κυκλοφορεί που ελπίζω να μην είναι αλήθεια, είναι ότι κάποιοι ταχυδρόμοι πληρώνουν αλλοδαπούς να μοιράζουν την αλληλογραφία, γιατί οι ίδιοι βαριούνται και λεφτά έχουν. Αστικός μύθος;

      • Ο/Η Ein Steppenwolf λέει:

        Μπράβο στο Amazon!

        Ωχ, λες να φτάσαμε και στην υπεκμίσθωση δημοσίων αξιωμάτων, όπως τον παλιό καλό καιρό των σουλτάνων; Πάντως, αν οι αλλοδαποί είναι καλοί και συνεπείς στη δουλειά τους, τότε το μέτρο θα μπορούσε να επεκταθεί και σε άλλες υπηρεσίες.

  2. Ο/Η alienellin λέει:

    Αν οι αλλοδαποί είναι τόσο καλοί στη δουλειά τους ας πάρουν αυτοί τη θέση των δημοσίων υπαλλήλων και οι ντόπιοι να πάνε σπίτι τους. Αυτή την ιστορία με τους αλλοδαπούς πάντως την άκουσα ως εξήγηση του γιατί οι ταχυδρομικές υπηρεσίες είναι τόσο άθλιες, πράγμα που δεν με πείθει καθόλου γιατί οι κάκιστες υπηρεσίες προϋπήρχαν των αλλοδαπών. In my experience πάντως οι αλλοδαποί είναι πιο ευσυνείδητοι από τους ντόπιους όταν τους δωθεί η ευκαιρία να κάνουν κάτι έστω και λίγο πιο εξειδικευμένο. Γι’ αυτό και σιγά-σιγά (τουλάχιστον πριν από την κρίση) θέσεις σαν κι αυτή της πωλήτριας, του σερβιτόρου κλπ άρχιζαν να καταλαμβάνονται από αλλοδαπούς. Ο έλληνας θεωρεί εαυτόν πολύ ανώτερο των θέσεων αυτών και αν τύχει και «η μοίρα τον ρίξει» σε μια από αυτές το ρίχνει στο γνωστό «ρόδα – τσάντα και κοπάνα» με αποτέλεσμα ο εργοδότης να ψάχνει κάποιον ευσυνέιδητο κι ας μην τα μιλάει και πολύ καλά τα ελληνικά. Τώρα βέβαια με την κρίση, παρακαλάει ο κόσμος να βρει μια οποιαδήποτε δουλειά.

  3. Παράθεμα: ¡No Pasarán! « Τυμβωρύχος τῶν Αἰώνων

  4. Παράθεμα: ΩΔΗ ΣΕ ΜΙΑ ΧΑΜΕΝΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ | alienellin

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s