LAUNDRY BASKET WITH TOILET BOWL

Στην κυρία Τούλα Σαλιέρη*, αξιότιμον κυρία έφορο της Δ.Ο.Υ. της γειτονιάς μου.

Λίγα λόγια για το έργο

Με την εφορία δεν είχα ποτέ πολλά πάρε δώσε. Έναν ψωρομισθό έπαιρνα πάντα κι ένα σπίτι γραμμένο στο όνομά μου από γονική παροχή.  Τα τελευταία χρόνια έπεσα στην ανεργία κι έτσι δηλώνω μόνο το σπίτι, μου βγαίνει μηδενικό εκκαθαριστικό κι έξω απ’ την πόρτα. Φέτος έβγαινε για πρώτη φορά  τεκμαρτό εισόδημα (λόγω σπιτιού), αλλά και πάλι ήμουνα πολύ κάτω από το αφορολόγητο οπότε δεν ανησυχούσα. Φανταστείτε λοιπόν την έκπληξή μου όταν μου ήρθε το εκκαθαριστικό πριν από λίγες μέρες (ναι τόσο αργά) με χρεωστικό περίπου 100 ευρώ. Διαβάζω ξανά το βιβλιαράκι συμπλήρωσης δήλωσης φόρου εισοδήματος κι ανακαλύπτω τα εξής: ακόμα κι αν είσαι κάτω από το αφορολόγητο, για πάνω από 6000 ευρώ έστω και τεκμαρτό ετήσιο εισόδημα πρέπει να προσκομίζεις αποδείξεις, αλλά μπορείς να το συζητήσεις εφόσον είσαι άνεργος, πολύτεκνος κλπ.

«Κανένα πρόβλημα,» σκέφτομαι το αθώο φτωχό άλιεν, «θα πάρω βεβαίωση από τον ΟΑΕΔ και θα πάω να κάνω συμπληρωματική δήλωση».

Όμως η μοίρα μου είχε άλλα φυλαγμένα στη ΔΟΥ της γειτονιάς μου……….

Τρεις χτύποι

Πρωί. Καιρός μουντός, συννεφιασμένος.

Σκηνή πρώτη. Στο γραφείο της καλής κυρίας.

Αλιενέλλην: Καλημέρα σας. Το και το. Ορίστε η βεβαίωση ΟΑΕΔ.

Καλή κυρία: Δεν έχει σημασία η βεβαίωση. Κατ’ αρχάς, εφόσον υπάρχετε, και μια λευκή δήλωση να μας δίνατε εμείς θεωρούμε με το καλημέρα σας ότι έχετε εισόδημα 3000 ευρώ. This wasn’t in the brochure! Που έλεγε κι ο Billy Crystal. Όπου brochure το βιβλιαράκι οδηγιών συμπλήρωσης δήλωσης φόρου εισοδήματος. Συν το γεγονός ότι έχετε σπίτι, το τεκμαρτό πάει τόσο. Είναι κάτω από το αφορολόγητο, αλλά εφόσον είναι πάνω από 6000 έπρεπε να είχατε προσκομίσει αποδείξεις στο 10% του ποσού.

Αλιενέλλην: Μα αφού δεν έχω εισόδημα. Αν σας έβαζα μέσα στο φάκελο αποδείξεις των γονιών μου από τους οποίους ζω, θα μου λέγατε ότι έχω κρυφό εισόδημα!

Καλή κυρία: Εδώ είναι το παράλογο της υπόθεσης, πολλοί την πάτησαν έτσι, αλλά έτσι είναι ο νόμος, δυστυχώς.

Αλιενέλλην: Δηλαδή να μην κάνω συμπληρωματική δήλωση; Αφού στο βιβλιαράκι με τις οδηγίες λέει ότι αν έχω δικαιολογητικά μπορεί να απαλλαγώ.

Καλή κυρία: Δεν μπορώ να σας πω να μην κάνετε, αλλά να ξέρετε ότι από τον φόρο εισοδήματος δεν γλίτωσε κανείς.

Αλιενέλλην: Ας κάνω λοιπόν……Hope springs eternal.

Σκηνή Δεύτερη. Στο διπλανό γραφείο από την καλή κυρία για σφραγίδα συμπληρωματικής δήλωσης από την έφορο.

Αλιενέλλην: Χαίρετε. Το και το.

Η κυρία Έφορος Σαλιέρη Τούλα* ξεδιπλώνει το εκκαθαριστικό με ύφος αηδίας εμποτισμένης με θυμό κι ανωτερότητα.

Ας κάνω εδώ μια παρένθεση για να σας υπενθυμίσω ότι εμείς οι άλιεν είμαστε κομμάτι  ευέξαπτοι. Έχουμε την παράλογη απαίτηση να μας συμπεριφέρονται με ευγένεια και δίκαια (όπως η καλή κυρία πιο πάνω), γεγονός που μας κάνει λίγο πιο επιρρεπείς στην αγανάκτηση, κοινώς we have a very low bullshit threshold, που λένε και στο χωριό μου. Συνεχίζω με τον διάλογο:

Έφορος Σαλιέρη Τούλα: Μα, τι είναι αυτό, μα εδώ έχετε ΣΠΙΤΙ! Λέει με μάτι που γυαλίζει και με κοιτάει ωσάν να εμφανίστηκε μπροστά της ο Σόρος αυτοπροσώπως και ωσάν  το «ΣΠΙΤΙ» να ήτανε η βίλα των 400 τετραγωνικών στην Εκάλη. 

Αλιενέλλην: Μα το σπίτι αυτό δεν είναι μετρητά, δεν έχω εισόδημα.

Έφορος Σαλιέρη Τούλα: Ναι αλλά για να έχετε σπίτι κάπως το συντηρείτε. Έπρεπε να βάλετε αποδείξεις.

Αλιενέλλην: Μα οι γονείς μου το συντηρούν αυτό το σπίτι. Οι αποδείξεις είναι όλα έξοδα δικά τους. Εγώ δεν έχω εισόδημα, ορίστε και η βεβαίωση του ΟΑΕΔ. Τι  αποδείξεις να βάλω;

Έφορος Σαλιέρη Τούλα με ειρωνεία, χαιρεκακία και μια γερή δόση υποτίμησης του συνομιλητή:  Δεν μου λέτε, τα μαλλιά σας με τι τα λούζετε;

Αλιενέλλην:  Εδώ λοιπόν, είναι το σημείο που η σκέψη σταματάει, καθαρίζει και ζυγιάζει σαν αετός. Είναι το σημείο μηδέν, η tabula rasa που δημιουργείται για λίγα κλάσματα του δευτερολέπτου μέσα στο μυαλό προτού αυτό αρχίσει να παίρνει ανάποδες. Το ύφος σκοτεινιάζει. Κράτημα. Λίγος χρόνος. Μια τελευταία ευκαιρία. Μια μικρή αναμονή μέχρι την απάντηση στο ειπωμένο με  χαμηλωμένο τόνο στη φωνή: Ορίστε; Που ξέρεις, μπορεί να τις αρέσει η τρίχα μου και να θέλει  να της συστήσω μάρκα σαμπουάν.

Έφορος Σαλιέρη Τούλα στο ίδιο ύφος: Λέω, με τι λούζεστε, γιατί δεν σας βλέπω άλουστο. Κάπως ζείτε, πρέπει να έχετε αποδείξεις γι’ αυτά που____ (δεν προλαβαίνει να τελειώσει τη φράση).

Εδώ όπως καταλαβαίνετε. το μυαλό σπινιάρει ανάποδα, καίει λάδια, εκτροχιάζεται και η φωνή υψώνεται σε τόνους και σε εντάσεις που κάνουν κεφάλια από τα διπλανά γραφεία να σηκώνονται.

Αλιενέλλην ακαπέλλα: Με ειρωνεύεστε; Δεν ντρέπεστε λίγο; Έρχομαι και σας λέω ότι είμαι άνεργος και μου φέρεστε με αυτό τον τρόπο; Κατ’ αρχάς πως σας λένε;

Έφορος Σαλιέρη Τούλα: Παύση,  με ολίγην κόμπλα.  Ως γνωστόν οι δημόσιοι υπάλληλοι προτιμούν να βασανίζουν incognito.

Αλιενέλλην: Πως σας λένε, είπα. Να ξέρω με ποιον μιλάω. Εγώ είμαι ο Άλιεν Έλλην ΕΣΕΙΣ  ποιος είστε;

Έφορος Σαλιέρη Τούλα με επιτηδευμένη αψηφισιά: Έχει αρχίσει ν΄ ανησυχεί λίγο. Σου λέει «κι αν μου κληρώσει;» .  Σαλιέρη Τούλα, ορίστε.

Αλιενέλλην πιο ήρεμος: Μάλιστα, κυρία Σαλιέρη Τούλα. Αφού το βιβλιαράκι λέει ότι έχω δικαίωμα ένστασης, εφόσον σας προσκομίζω βεβαίωση, εφόσον εισόδημα δεν έχω, που είναι το θέμα μας;

Ακολουθεί εφοριακό μανιφέστο τόσο εξωφρενικό που δεν μπορεί να αποτυπωθεί ακριβώς με λόγια (το ένστικτο αυτοσυντήρησης φροντίζει να διαγράφει τις λεπτομέρειες από τον εγκέφαλο) και που συνοψίζεται στο εξής: «Μπορεί να μην έχεις εισόδημα, αλλά αφού έχεις σπίτι κάπως το συντηρείς, κάποιος σου δίνει λεφτά για να επιζήσεις κι αφού επιζείς, ΘΑ ΤΟ ΠΛΗΡΩΣΕΙΣ!  Νιχ, νιχ, νιχ.» Όχι δεν κάνω πλάκα. Σαν να το διάβαζε από ρόλο κακού σε Μίκι Μάους. Με τη γυαλάδα στο μάτι, πάλι.

Αλιενέλλην σε πλήρες μουδιασμένο σοκ: Θέλετε να βγείτε αύριο το πρωί στα κανάλια, διότι αυτή τη στιγμή μου λέτε απαράδεκτα πράγματα;

Έφορος Σαλιέρη Τούλα παίρνει κενό βλέμμα με υποψία πανικού στο βάθος του. Να δεις που μπορεί και να μπερδεύτηκα με τον λάθος μ…α τελικά. Στο τέλος, πιο σεμνά από προηγουμένως: Για να μην φορολογηθείτε έπρεπε να βάλετε αποδείξεις. Έχετε σπίτι.

«Τα κανάλια.» Η ultimate απειλή. Τα φοβούνται περισσότερο από τον προϊστάμενο, τη δικαιοσύνη, μπορεί κι απ’ τον ίδιο τον Θεό- ελέγχεται.

Χαμηλού επιπέδου απειλή βέβαια, ντροπή μου, το ξέρω, αλλά πιάνει, πιστέψτε με. Όχι πως την εννοώ βέβαια. Πόσο χαμηλά πρέπει να πέσω για να θέλω ΕΓΩ να βγω στα κανάλια;

Αλιενέλλην: Μα αφού αυτό το σπίτι δεν το αγόρασα εγώ, το ποσό που μου γράφετε δεν είναι μετρητά! Αν σας έβαζα αποδείξεις, δεν θα μου λέγατε ότι σας αποκρύβω εισόδημα; Η κυρία δίπλα παραδέχτηκε ότι είναι παράλογο.

Έφορος Σαλιέρη Τούλα:  Το παράλογο του πράγματος είναι άλλο θέμα. (!)

Αλιενέλλην: Τι άλλο, αφού σας λέω δεν έχω εισόδημα, από τους γονείς μου ζω.

Έφορος Σαλιέρη Τούλα: Ας σας κάνανε δωρεά.

Αλιενέλλην: Μα τι δωρεά; Η μισή Ελλάδα από τους γονείς της ζει τσούκου – τσούκου λάου – λάου τσίμα –  τσίμα. Ποιος είμαι; Το Ίδρυμα Γουλαδρή;  Άλλο και τούτο πάλι. Αλλά κι αν μου δίνανε δωρεά, τότε μάλιστα, θα μπορούσα να βάλω αποδείξεις. Τη στιγμή που δεν μου δώσανε, δικαίωμά τους στο κάτω κάτω, τι θα κάνω;  Σου  λέω δεν έχω εισόδημα, ο πληθυντικός της ευγενείας καταργείται ένα βήμα πριν το εγκεφαλικό, όπως βλέπετε, πως θα βάλω αποδείξεις;

Έφορος Σαλιέρη Τούλα:  Μα εδώ  έχετε ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΣΠΙΤΙ! Πάλι αυτή η γυαλάδα στο μάτι. I detect a pattern. Κάποιος ορέγεται τα 4 ντουβάρια μου.

Αλιενέλλην εν εξάλλω: Κι επειδή έχω σπίτι θες να μου το πάρεις; Μάγος είμαι; Αυτός είναι ο απώτερος σκοπός. Σου λέει φορολόγησέ το 1000000 φορές κι ο άλλος θα πει α σιχτίρ, το πουλάω, πιο φτηνά να μένω στο νοίκι. Εναλλακτικά, στην τελική φάση της ένδειας θα το πουλήσει για έναν τενεκέ λάδι όπως στην Κατοχή κι οι πλούσιοι θα γίνουν πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι. Ο Έλληνας, όπως έχω γράψει και σε άλλο post, θα τιμωρηθεί ακριβά που τα έκανε γη και σκέπη κι όχι χαρτιά στη Σοφοκλέους, κρουαζιέρες, βίζιτες ή και κρουαζιέρες με βίζιτες, όπως Δυσμάς. Θα με πας μήπως φυλακή σαν τον Λάκη Γαβαλά; Εσύ δηλαδή δεν έχεις σπίτι; Ποιο είναι το πρόβλημά σου; Βαριέσαι να επεξεργαστείς μια αίτηση; Αμ τη βεβαίωση του ΟΑΕΔ, που μόνο στα μούτρα δεν μου την πέταξε, παρεμπιπτόντως; Θέλεις να φύγεις να καθίσω εγώ στη θέση σου να δουλέψω; Δεν ντρέπεσαι, δεν με λυπάσαι; Που είμαι τόσον καιρό άνεργος κι έρχομαι εδώ και με βρίζεις;

Έφορος Σαλιέρη Τούλα:  Δεν σας έβρισα.

Αλιενέλλην: Καλύτερα να με έβριζες! Με ειρωνεύτηκες και με υποτίμησες! Άκου εκεί με τι λούζω τα μαλλιά μου! Πες μου ‘είναι παράλογο αλλά δυστυχώς έτσι είναι’, όπως η κυρία δίπλα!

Έφορος Σαλιέρη Τούλα:  Το παράλογο δεν έχει σημασία.

Αλιενέλλην σε τρανς και σε νότες Σούμακ (τις ψηλές): Εμ, βέβαια! Γιατί είναι λογικό να είναι παράλογο! Ζούμε στη χώρα του παραλόγου και της μπανανίας!  Λοιπόν, της δίνω τα χαρτιά με το ζόρι, θα τα δεχτείς αυτά γιατί έχεις την υποχρέωση να τα δεχτείς.

Έφορος Σαλιέρη Τούλα σφραγίζει με θυμό:  Ωραία. Πηγαίνετε να πάρετε πρωτόκολλο και πηγαίνετε μετά να τα διεκδικήσετε τα λεφτά δικαστικώς.

Αλιενέλλην φεύγει with a bang: Θα έπρεπε να ντρέπεστε!

Έφορος Σαλιέρη Τούλα απαξιωτικά: Ναι, ναι, να ντρέπομαι.

Αλιενέλλην: Να ντρέπεστε για τη θέση που έχετε! Ακούς εκεί με τι λούζομαι!

Εντάξει, το παραδέχομαι. Έχασα την ψυχραιμία μου. Δεν στάθηκα στο επίπεδό μου. Αλλά δεν παίρνω κι όρκο…..

Στο μεταξύ πάω στοίχημα ότι όταν του χρόνου επισυνάψω αποδείξεις θα μου ανεβάσουν το τεκμαρτό εισόδημα στα ύψη κα θα μου ζητάνε ακόμα περισσότερο φόρο, γιατί «για να δηλώνεις τόσες αποδείξεις, θα πρέπει να έχεις τουλάχιστον τόσο εισόδημα». Ίσως δηλαδή να μην είναι και τόσο παράλογο τελικά, αλλά απλά, σατανικό. Ένα είδος τρικ ώστε να σε ξεζουμίσουν έτσι κι αλλιώς, πάει να πει μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα, ή αλλιώς Catch 22.

Ιδιοφυές……..  

Σκηνή Τρίτη: Στο γκισέ του πρωτοκόλλου (;)

Αλιενέλλην: Εδώ περιμένω για πρωτόκολλο;

Η κυρία πίσω από το γκισέ φανερά ενοχλημένη: Ναι.

Αλιενέλλην μονολογώντας στον δρόμο για το τέλος της ουράς: Γιατί δεν το γράφει πουθενά, γι αυτό. Μια καλή δικαιολογία για να τολμήσω να ρωτήσω, θα έλεγα.

Περίμενα πολλή ώρα όρθιος. Άκουγα κόσμο να βρίζει και να δυσανασχετεί ολούθε, με αποκορύφωμα κάτι  απόκοσμες κραυγές  από τα έγκατα του κτιρίου. Στον ΦΠΑ πρέπει να έπεσε και ξύλο. Έρχεται η σειρά μου.

Κυρία πίσω από το γκισέ: Αποκλείεται η αίτησή σας να γίνει δεκτή, αλλά εντάξει, θα την κρατήσω.

Αλιενέλλην: Δεν χρειάζεται να κάνω τίποτ’ άλλο;

Κυρία πίσω από το γκισέ: Όχι.

Αλιενέλλην: Σίγουρα;

Κυρία πίσω από το γκισέ: Ναι, ναι.

Σκηνή Τέταρτη. Μεσημέρι. Στο Μητρώο για κλειδάριθμο του ίντερνετ.

Εδώ αποδεικνύεται ότι τελικά τον προϊστάμενο μάλλον τον έχουν χεσμένο, αφού μια αλαλάζουσα υπάλληλος δηλώνει στο τέρμα της φωνής της: «ΕΜΕΝΑ ΤΙ ΜΟΥ ΤΑ ΛΕΤΕ ΑΥΤΑΑΑΑ! ΣΤΟΝ ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΟ ΝΑ ΠΑΤΕ, ΣΤΟΝ ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΟΟΟΟ, ΑΚΟΥΤΕΕΕΕ!». Φανταστείτε έναν υπάλληλο ιδιωτικής εταιρείας να μιλάει έτσι για τον προϊστάμενο, και μάλιστα επιτιθέμενος σ’ έναν ησύχως διαμαρτυρόμενο πελάτη. Ο οποίος στο τέλος κάνει τουμπεκί – η υπάλληλος είναι ψωμωμένη.

Περίμενα πολλή ώρα όρθιος. Λίγο πριν έρθει η σειρά μου να φτάσω στο μοναδικό γκισέ, εμφανίζεται κυρία από τα έγκατα του γραφείου.

Κυρία από τα έγκατα του γραφείου με καταγγελτικό ύφος: Να ελαφρύνουμε λίγο τον υπάλληλο! Από το πρωί έχει τρελαθεί. Εσείς τι θέλετε; Ελάτε μέσα. Σε μένα. Εσείς; Ελάτε μέσα σε μένα (κοκ).

Αλιενέλλην από μέσα του: «Συγνώμη που ενοχλήσαμε κιόλας. Πρώτον. Δεύτερον έχεις την εντύπωση ότι μας αρέσει να ξεροσταλιάζουμε με τα χρόνια στην ουρά; Αν ξέραμε ότι υπάρχεις και που βρίσκεσαι δεν θα ερχόμασταν να σε βρούμε από μόνοι μας να κάνουμε τη δουλειά μας μια ώρα αρχύτερα; Και τρίτον  αν ήθελες να τον ελαφρύνεις γιατί δεν ξετρύπωνες νωρίτερα να έρθεις να μας βρεις; Οέο;»

Αλλά η συγκεκριμένη κυρία, ήταν  απότομη, ναι, αλλά τουλάχιστον εξυπηρετική. Ταλαιπωρήθηκα λίγο με αιτήσεις, φωτοτυπίες κλπ., αλλά και  τη δουλειά μου την έκανα και χωρίς να με προσβάλλουν. Double whammy!

Είπα να κλείσω την συναλλαγή μου με μια ελαφριά κουβεντούλα. Τι το θελα;

Αλιενέλλην: Τι ώρα κλείνετε;

Κυρία από τα έγκατα του γραφείου κοφτά κι επιθετικά:  Δυστυχώς στις 2:30. Μας βάλανε μία ώρα ακόμη και μας έχουν τρελάνει!

Αλιενέλλην από μέσα του, φτιάχνοντας τα χαρτιά του: «Και πάλι χίλια συγνώμη για την ενόχληση! Ποιος έχει τρελάνει ποιον, που να μη….Μη δίνεις σημασία, τη δουλειά σου την έκανες. Πρόκειται για μια καθαρή περίπτωση εισόδου στη Ζώνη του Ελληνόφωτος. Τρέχα φύγε από δω μέσα, σε λίγο θα αρχίσουν οι εφοριακοί να περνάνε μέσα από τους τοίχους, οι φίκοι να απλώνουν πλοκάμια να σε τυλίξουν. Ψυχραιμία, keep calm and carry on, παίξ’ το αδιάφορος και τζέντλεμαν .» Δυνατά:  Σας ευχαριστώ πολύ.

Κύριος και κυρία εντός του γραφείου: ……………..

Λαμπρά.

Σκηνή Πέμπτη

Έξοδος, Συνολικός χρόνος παραμονής: 2 ώρες και 30 λεπτά. Βρέχει. Στις διαβάσεις  πεζών στη λεωφόρο τα αυτοκίνητα περνάνε με κόκκινο.

Κουρτίνα;

Στη διαδρομή για το σπίτι περπατούσα και σκεφτόμουνα: Τι εστί τεκμαρτό εισόδημα στην ουσία: Μια κατηγορία ΦΟΡΟΔΙΑΦΥΓΗΣ εκτοξευμένη στα τυφλά  κι όποιον πάρουν τα σκάγια. Αλλά εμένα δεν μου αρέσει. Δεν μου αρέσει να με αποκαλούν ψεύτη και φοροφυγά επειδή οι πολλοί, -έστω κι αν αυτοί ‘οι πολλοί’ αποτελούν ακόμα και την πλειοψηφία –  φοροδιαφεύγουν. Ειδικά όταν αυτός που με αποκαλεί έτσι ανήκει στη νούμερο ένα κατηγορία  λαδωμένων δημοσίων υπαλλήλων και κατά πάσα πιθανότητα τα απογεύματα δουλεύει μαύρα ως λογιστικός – φοροτεχνικός σύμβουλος.

Δεν μου αρέσει να με κατηγορούν χωρίς αποδείξεις, δεν μου αρέσει να πετάνε στα σκουπίδια τα (κρατικά) χαρτιά που προσκομίζω για να  αποδείξω την αθωότητά μου, δεν μου αρέσει να με τσουβαλιάζουν με τους παραβάτες, να με υποτιμούν, να με ξεζουμίζουν και να βγάζουν ότι είδους κόμπλεξ έχουν απάνω μου.

Αλλά αυτό που σιχαίνομαι  περισσότερο απ’ όλα  είναι  η υπάλληλος – εκπρόσωπος του Εθνικού μας Υπουργείου των Οικονομικών να ενσαρκώνει το καρτουνίστικο στερεότυπο του εφοριακού που θέλει να πιει το αίμα του πολίτη με το καλαμάκι, γιατί, διάολε, έτσι του αρέσει.  Προσβάλλει την αισθητική μου.

Γι όλους τους παραπάνω λόγους απονέμω στην κυρία Σαλιέρη Τούλα ετούτο το λαμπρό μπουγαδοκόφινο μετά λεκάνης τουαλέτας, με την ελπίδα στο εξής να το χρησιμοποιεί κάθε φορά που θα αισθάνεται την ανάγκη να ελαφρώσει λίγο απ’ όλα τα δυσβάσταχτα ενδεχομένως περιττώματά της, προτιμώντας αυτήν στη θέση του φορολογούμενου πολίτη.

Είμαι σε πλήρη επίγνωση του γεγονότος ότι για την εξυπηρέτηση των υπαλλήλων της εφορίας απαιτούνται πολύ περισσότερες τουαλέτες, αλλά επειδή καμία γραμμή παραγωγής στον κόσμο δεν δύναται να αντεπεξέλθει σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα στις ποσοτικές αλλά –κυρίως – στις  ποιοτικές απαιτήσεις του βάρους και εκτοπίσματος των πισινών των αξιότιμων οικονομικών υπαλλήλων του ελληνικού έθνους, πάρτε μία τώρα να κάνετε τη δουλειά σας κι επιφυλάσσομαι.

Πολλές ώρες αφότου είχα φύγει (επιτέλους) από τη εφορία, συνειδητοποίησα μετά από συζήτηση με φίλο (καθότι άμαθος στο χαρταφιαγκικό σύστημα εγώ) ότι η κυρία στο γκισέ που έκανα την αίτηση για απαλλαγή  από τον φόρο, δεν μου έδωσε αριθμό πρωτοκόλλου. Η αίτησή μου δηλαδή μάλλον βρίσκεται ήδη στο αποχετευτικό σύστημα

Θα διακτινιστώ στην Αυστραλία. Λένε ότι έχει καλά σαμπουάν (χωρίς πλάκα). Τυχαίο;

———————————————————————————–

*  Το όνομα είναι κατασκευασμένο και αν υπάρχει κάποια εφοριακός με το όνομα Σαλιέρη Τούλα σ’ αυτή τη Γη είναι σατανική σύμπτωση, το Σύμπαν συνωμότησε κτλ.  Πάντως το πραγματικό όνομα της τριχολόγου εφοριακού  είναι στη διάθεση όποιου έχει αυτό που λέμε έννομο συμφέρον. Αχαχαχα, σας έκανα και γελάσατε, έτσι δεν είναι;

Υ.Γ. Δεν λούζομαι με κάποια συγκεκριμένη μάρκα σαμπουάν. Για όποιον του δημιουργήθηκε η απορία. Λέμε, αν.

Advertisements
This entry was posted in taxisnietthisisoviet.gr, YOURAUNTSLAUNDRYBASKET.COM and tagged , , , , , , . Bookmark the permalink.

13 Responses to LAUNDRY BASKET WITH TOILET BOWL

  1. Ο/Η Ein Steppenwolf λέει:

    Σε περίπτωση που αντέχεις τη βρώμα, γιατί δεν πας ξανά στην εφορία άπλυτη, αχτένιστη, με τα πιο φορεμένα ρούχα που έχεις και χωρίς να έχεις φάει τίποτα απ’ την προηγούμενη; 🙂

    Αν θέλεις να κάνεις τη δουλειά σου, βοηθά πολύ να μαντέψεις το σύστημα αξιών των υπαλλήλων. Εγώ μια φορά είχα πάει σε λογιστήριο (ή σε γραμματεία;) νοσοκομείου να μου σφραγίσουν κάτι χαρτιά που μου είχαν δώσει οι γιατροί της θείας μου που είχε νοσηλευτεί εκεί. Δεν μου τα σφράγισαν, διότι ήμουν ένας απλούς ανηψιός. Ήταν ανυποχώρητες. Να ερχόταν η ίδια (ούτε τουαλέτα δεν μπορεί να πάει) ή να έκανε πληρεξούσιο (είχε ψυχωσική συνδρομή).

    Λίγες μέρες αργότερα ξαναπηγαίνοντας, ρώτησα μιαν υπάλληλο πού πέφτει το λογιστήριο/γραμματεία. «Θ’ ανεβείτε εδώ τη σκάλα μαζί μου κτλ». Αφού ανεβήκαμε (απ’ το ισόγειο στον πρώτο), της κόλλησε η ιδέα ότι θα μπορούσα να είχα εξυπηρετηθεί και στο ισόγειο. Πήγαμε λοιπόν μαζί στο λογιστήριο/γραμματεία και τους λέει: «Κορίτσια, τον ταλαιπώρησα τον κύριο κι ανέβηκε άδικα ολόκληρη σκάλα, εξυπηρετήστε τον σας παρακαλώ». Η δουλειά έγινε στο πι και φι.

    Το τελευταίο που θα μπορούσα να φανταστώ είναι ότι στο αξιακό τους σύστημα είναι ταλαιπωρία να σε στείλουν στον πρώτο –και μάλιστα από τη σκάλα, ενώ δεν είναι ταλαιπωρία να σου ζητάνε πληρεξούσια ή εντολή εισαγγελέα για να σου βάλουν μια σφραγίδα.

    Για την ιστορία, πλήττω αφάνταστα με τ’ ασανσέρ, ειδικά σε δημόσιες υπηρεσίες. Να πατήσεις το κουμπί για να κατέβει, αυτό όμως να σκαρφαλώνει πρώτα μέχρι τέρμα, να σκαλώνει εκεί, κάποτε ν’ αρχίζει να κατεβαίνει σε μικρές δόσεις, κάθε όροφος και στάση, κάποτε να φτάνει, ν’ ανοίγει τα ζώα μου αργά η συρόμενη πόρτα, να βγαίνουν καμιά εικοσαριά, να περιμένεις να μπουν όλοι και να διαπιστώσεις ότι τ’ αναμμένα κουμπιά είναι περισσότερα απ’ τους επιβαίνοντες, ε, προτιμώ τις σκάλες!

    • Ο/Η alienellin λέει:

      Εγώ πάλι θεωρώ απαράδεκτο, όταν μέχρι και στα σουβλατζίδικα που λέει ό λόγος οι υπάλληλοι έχουν το όνομά τους στο πέτο, να σε εξυπηρετεί δημόσιος υπάλληλος ανώνυμα.
      Μόνο και μόνο με την επώνυμη εξυπηρέτηση θα λύνονταν πολλά προβλήματα, όχι μόνο αγένειας, αλλά και άσχετης απάντησης. Είναι ας πούμε γνωστό, ότι στο δημόσιο μπορείς να πάρεις 10 διαφορετικές απαντήσεις στην ίδια ερώτηση, ανάλογα σε ποιον υπάλληλο (και σε τι κέφια αυτού) θα πέσεις. Ίσως ο υπάλληλος να έπαιρνε απάνω του μεγαλύτερη προσωπική ευθύνη με αυτόν τον τρόπο.
      On second thoughts όμως αυτά στα μαθαίνει η μαμά κι ο μπαμπάς, άντε και το σχολείο κι από εκεί και πέρα η λεγόμενη «αλλοτρίωση του δημοσίου υπαλλήλου από το περιβάλλον της υπηρεσίας», επηρεάζει ναι μεν, αλλά μόνο έως ενός σημείου.
      Τουτέστιν, μόνο ένα θαύμα μας σώζει πια. Η λύση είναι μία: φεύγουμε για Αυστραλία 🙂

      • Ο/Η Ein Steppenwolf λέει:

        Θα το φοράνε όμως το καρτελάκι; Διότι στην Ελλάδα ο νόμος ερμηνεύεται ως σύσταση. Όπως έγραφε ο Ροΐδης στον «Ασμοδαίο» τον 19ο αιώνα:

        «Καθ ην ώραν πίπτει βροχή νομοσχεδίων, λαμβάνομεν και ημείς το θάρρος να υποβάλωμεν το ακόλουθον “Περί τηρήσεως των κειμένων νόμων”»

  2. Ο/Η alienellin λέει:

    Φυσικά και δεν θα το φοράνε. Αφού είμαστε Beyond Local Repair (BLR), όπως πολύ σωστά λέει και το πόρισμα ΟΟΣΑ, ο οποίος τώρα ξύπνησε βέβαια. Πόσο δίκιο είχε αυτός ο ξένος κυριούλης του οποίου το όνομα και την ιδιότητα δεν συγκράτησα, που σε ένα ρεπορτάζ (νομίζω του Θεοδωράκη, ή του Τσίμα, όυτε αυτό το θυμάμαι) που είπε: χωρίς να θέλω να προσβάλλω τους Έλληνες, νομίζω όμως ότι αντί των μνημονίωνκαι του δανεισμού από Τρόικα, η Ελλάδα θα έπρεπε να υπαχθεί σε πρόγραμμα της Παγκόσμιας Τράπεζας, όπως αυτά που εφαρμόζονται στην Αφρική με στόχο την εγκατάσταση δομών και θεσμών ΑΠΟ ΤΟ ΜΗΔΕΝ.
    Επανεγκατάσταση λογισμικού δηλαδή και καινούργια, καθαρή μνήμη και φτου κι απ’ την αρχή.
    Παρεμπιπτόντως –άσχετο- αυτή η ενσωμάτωση πάλι δεν δουλεύει. Ένας άλλος blogger μου είπε ότι φταίει η πλατφόρμα και μάλλον έχει δίκιο, αφού το ίδιο πράγμα που ενσωμάτωσα σε σχόλιο δεν δουλεύει στο post. Δοκίμασα και με άλλους browser και τίποτα.

  3. Ο/Η Ein Steppenwolf λέει:

    Μήπως είναι ο Agustín Carstens;

    Δοκίμασε τις εξής παραλλαγές:



    , η κάθε μια σε δική της ξεχωριστή γραμμή χωρίς τίποτ’ άλλο στην ίδια γραμμή (ούτε καν ένα αόρατο κενό πριν ή μετά).

    Επίσης πήγαινε στη σελίδα https://alienellin.wordpress.com/wp-admin/options-media.php και έλεγξε αν η επιλογή Enable auto-embeds είναι τσεκαρισμένη.

  4. Ο/Η Ein Steppenwolf λέει:

    Εσύ προσπαθείς να σου βγει και δε σου βγαίνει, εγώ προσπαθώ να μη μου βγει και μου βγαίνει 🙂





    http://youtu.be/nw45JXf2Sak

  5. Ο/Η alienellin λέει:

    Δεν νομίζω να ήταν ο Augustin κάποιος νεαρός ασιάτης ήταν.
    Σ’ ευχαριστώ πολύ για την προπάθεια με τις ενσωματώσεις, αλλά τα έχω δοκιμάσει όλα και τίποτα δεν δουλεύει. Στα σχόλια βγαίνει στο κείμενο αποφάσισε να μη βγαίνει. Είναι με τις μέρες του.
    Θα ξαναπροσπαθήσω αύριο. Είναι σαν εκείνη την ιστορία με το πεισματάρικο στρουμφάκι που καταλήγει με το στρουμφάκι μέσα σε μια βουλιαγμένη βάρκα να λέει: Et pourtant JE NAVIGUERAI! (Παρ’ όλα αυτά εγώ θα πλεύσω!).
    Greetings

    • Ο/Η Ein Steppenwolf λέει:

      Μια τελευταία προσπάθεια να γραφτεί η μαγική ρήση (incantation) ΧΩΡΙΣ όμως να ενεργοποιηθεί:
      [youtube=http://www.youtube.com/watch?v=nw45JXf2Sak]
      Προσοχή: πουθενά κενά! Ούτε πριν το [ και το ] ούτε μετά ούτε πριν το = ούτε μετά.

      Για το θέμα της πρέπουσας βοήθειας προς μιαν αφρικανική χώρα που βρίσκεται στην Ευρώπη από γεωγραφικό λάθος, όπως συνήθιζε να λέει ο Βασίλης Ραφαηλίδης, αξίζει να διαβαστεί το παρακάτω άρθρο: Μήπως τελικά έχουμε ανάγκη τους ξένους;

  6. Ο/Η alienellin λέει:

    Τα κατάφερα! Πήγα εκεί που συντάσσεται το κείμενο και επικόλησα το λινκ στην «HTML» εκδοχή και όχι στο «Κείμενο». Το αυγό του Κολόμβου!

  7. Ο/Η alienellin λέει:

    Μα άλλες φορές δεν χρειαζότανε. Αλλά είπαμε » JE NAVIGUERAI!»
    Greetings.

  8. Παράθεμα: ΩΔΗ ΣΕ ΜΙΑ ΧΑΜΕΝΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ | alienellin

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s