CRY BABY

Δεν ξέρω πολλά πράγματα για τις χρηματοοικονομικές αγορές, αλλά εμένα μου θυμίζουν πολύ τα μωρά ως προς τη συμπεριφορά, τη διάρκεια προσοχής, αλλά και την ικανότητα κριτικής σκέψης. Τα μωρά αισθάνονται κάτι που τους φαίνεται ευχάριστο, γελάνε ˙ κάτι που τους φαίνεται δυσάρεστο, κλαίνε. Καμία αυτοσυγκράτηση, καμία υπομονή. Έτσι και οι αγορές, αντιδρούν με άμεσα ανεβοκατεβάσματα των δεικτών τους στην παραμικρή οικονομική / κοινωνική / πολιτική κίνηση. Από το ένα σημείο στο άλλο (γέλιο <– –>  κλάμα, άνοδος δείκτη <– –> κάθοδος δείκτη) η απόσταση μπορεί να είναι πολύ κοντινή.  Από το ένα σημείο στο άλλο, ακόμη, μπορεί να έχει μεσολαβήσει μια ολική καταστροφή, ένα εξαιρετικά χαρμόσυνο γεγονός ή και το απολύτως τίποτα. Διότι το αν υπάρχει πραγματικός λόγος πίσω από το γέλιο ή το κλάμα του μωρού και το ανεβοκατέβασμα του δείκτη είναι μια άλλη ιστορία.

Τα μωρά όπως και οι αγορές φαίνονται πολλές φορές να κρίνουν τα πράγματα εντελώς επιφανειακά. Τα μωρά μπορεί να δουν μια κουρτίνα να κουνιέται και η κίνηση αυτή, ως ανεξήγητη, να τους προκαλέσει φόβο και άρα κλάμα. Δεν λαμβάνουν υπόψη τον αέρα που φυσάει ως λόγο μετακίνησης της κουρτίνας. Κατά τον ίδιο τρόπο και οι αγορές μπορεί να αντιδρούν σε απλές φήμες ή φόβους χωρίς να βλέπουν την πραγματικότητα (δηλαδή τα πραγματικά οικονομικά στοιχεία). Τα μωρά μπορεί να τσιρίζουν και να ακούγονται μέχρι το άλλο τετράγωνο επειδή πεινάνε, χωρίς να ερμηνεύουν τους θορύβους από την κουζίνα ως σημάδι ότι το φαΐ ετοιμάζεται κι έρχεται. Έτσι κι οι αγορές μπορούν να πάθουν πανικό χωρίς να διαβλέψουν ότι το μέλλον προδιαγράφεται φωτεινότερο μακροπρόθεσμα. Και μην ξεχνάμε βέβαια, ότι ακόμα και εκατοστά πριν το μπιμπερό φτάσει στο στόμα, το μωρό μπορεί να ουρλιάζει στο τέρμα της φωνής του από ανυπομονησία.

 Όμως κι εύκολα μπορείς καμιά φορά να ξεγελάσεις ένα μωρό που κλαίει ή φοβάται, αποσπώντας του την προσοχή με μια κουδουνίστρα ή κινήσεις των χεριών, ανεξάρτητα με το αν το μωρό κλαίει επειδή φοβάται χωρίς λόγο ή επειδή βρίσκεται στον γιατρό και έχει κάθε λόγο να φοβάται την επερχόμενη επώδυνη εξέταση, ας πούμε. Έτσι και μια επιφανειακά χαρμόσυνη είδηση μπορεί να οδηγήσει τις αγορές σε πρόσκαιρη άνοδο, για να έρθει μετά η χειρότερη κατρακύλα με το που θα μπήξει ο γιατρός την ένεση.

Εν ολίγοις, καλό είναι να θυμόμαστε πως τα μωρά καμιά φορά κλαίνε γιατί πονάνε και πρέπει να τα δει γιατρός, για παράδειγμα, καμία φορά κλαίνε για να πάρουν αυτό που θέλουν, καμιά φορά κλαίνε γιατί τρομάξανε από το τίποτα, αλλά και καμιά φορά κλαίνε απλώς γιατί μπορούν. Αλλά και το ότι γελάνε με φούσκες που πετάνε και κλαίνε με φούσκες που σκάνε.

Μη με παρεξηγήστε, δεν είμαι κατά των αγορών. Ούτε είμαι από αυτούς που βλέπουν «κερδοσκόπους» στις κινήσεις που δεν τους συμφέρουν και «επενδυτές» στις κινήσεις που τους συμφέρουν. Οι αγορές έχουν το ρόλο και τη σημασία τους μέσα στα πλαίσια της ελεύθερης, αλλά ελεγχόμενης οικονομίας. Αυτό το «ελεγχόμενης» είναι το ένα κλου της υπόθεσης. Το άλλο κλου είναι το «σωστά ερμηνευμένης» κίνησης των δεικτών. Διότι μου φαίνεται ότι τα τελευταία ένα – δυο χρόνια σπαταλάμε ως Ευρώπη το χρόνο και την ψυχολογική μας διάθεση με το να νταντεύουμε ένα κακομαθημένο (από την έλλειψη ελέγχου και την υπερβολική προσοχή) , γκρινιάρικο μωρό, που κλαίει χωρίς λόγο και πετάει κάτω τα παιχνίδια του αν δεν του δώσουμε τη φρουτόκρεμα που θέλει. Να κρεμόμαστε από την κάθε κίνησή του και να είμαστε χαρούμενοι όταν μας κάνει τη χάρη να γελάσει και λυπημένοι όταν κλαίει – δηλαδή τον περισσότερο καιρό πια.

Καιρός είναι να μάθουμε να διακρίνουμε το αληθινό από το ψεύτικο κλάμα του μωρού και να δίνουμε σημασία μόνο στο πρώτο. Και στο δεύτερο απλά να λέμε «κλάψε, κλάψε, κάποτε θα βαρεθείς» και να συνεχίζουμε τις δουλειές μας στο σπίτι απτόητοι.

Αλλά και λίγη πειθαρχία δεν βλάπτει. Τουτέστιν ήρθε η ώρα να βάλουμε και λίγο τις φωνές στο μωρό, να του πούμε «σύνελθε πια με την πιπίλα των οίκων αξιολόγησης και των υποβαθμίσεών τους, γιατί άμα λάχει σ’ αφήνω και χωρίς οίκους αξιολόγησης – πιπίλα να τελειώνουμε. Κι όσο για λούτρινα CDS και λοιπά ανεπίτρεπτα εγκληματικά παιχνιδάκια, στα κατάσχω μια και καλή γιατί τα απαγόρευσε ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας.. Γιατί κράτη είμαστε, δημοκρατικές κυβερνήσεις είμαστε και έχουμε εξουσιοδότηση να λειτουργούμε σε όφελος του λαού που μας εκλέγει. Και το όφελος του λαού που μας εκλέγει, αλλά στη μακροπρόθεσμη τελική και το δικό σου όφελος., είναι να μπεις μέσα στο playpen κατεπειγόντως.»

Advertisements
This entry was posted in ΩΡΑΙΟΣ ΩΣ ALIEN and tagged , , , , , , . Bookmark the permalink.

5 Responses to CRY BABY

  1. Ο/Η Ein Steppenwolf λέει:

    Οι αγορές πράγματι πανικοβάλλονται και κάνουν σα μωρά. Αυτό είναι δυστυχώς μάλλον αναπόφευκτο, δεδομένου ότι οι αγορές αποτελούνται από ανθρώπους. Τα CDS προσφέρουν ασφάλεια, δηλαδή κάτι καλό, αφού αποτρέπεται ο πανικός. Το κακό είναι ότι μπορούν ν’ αγοραστούν και χωρίς να έχει κανείς στην κατοχή του τα ομόλογα που υποτίθεται ότι ασφαλίζονται απ’ τα CDS.

    • Ο/Η alienellin λέει:

      «Το κακό είναι ότι μπορούν ν’ αγοραστούν και χωρίς να έχει κανείς στην κατοχή του τα ομόλογα»
      Εξακτεμάν. Ασφάλιστρα=γκουντ. Τυχερά παίγνια με αέρα κοπανιστό σε πλάτες εθνών= βέρι, βέρι μπαντ. Πάντως, όπως έγραφα και στο «Μώλυ»
      http://gkdata.gr/2011/12/29/where-greece-is-right-and-germany-is-wrong-by-bloomberg/#comments
      πολλά έχουν αλλάξει από τότε που σπούδαζα. Λόγω κρίσης ξανασχολήθηκα κάπως με το θέμα και ανακάλυψα ότι κατά την απουσία μου το χρηματοπιστωτικό σύστημα έχει υφάνει ένα τέτοιο περίπλοκο και δυσνόητο ιστό δανείων και ύποπτων για τοξικότητα και φούσκα «χαρτιών» που ούτε το ίδιο καταλαβαίνει τι του γίνεται και πως θα ξεμπερδέψει απά δαύτον. Γενική επισκευή και πέταμα….

  2. Ο/Η Το Μώλυ λέει:

    Χαίρετε, -κι από …κοντά!

    Μου άρεσε πάρα πολύ, όπως είδες, αυτό το άρθρο. Ειδικά, η παρομοίωση- αντιστοίχιση με το μωρό. Ευρηματικότατον!

    Μια επισήμανση, άσχετη με το κείμενο: Η φούσκα- μπαλόνι στο μωρό που γελάει, δεν φαίνεται καθόλου. Μήπως θα μπορούσαν να τονισθούν λίγο τα χρώματα, καλλιτέχνη μου, καλέ.

    ΓΕΙΑ + ΧΑΡΑ!

    • Ο/Η alienellin λέει:

      Μερσί.
      Το τι έχω τραβήξει μ’ αυτή τη φούσκα δεν λέγεται. Πάντως σε μένα τώρα φαίνεται καλά.
      Προσπαθώ να δουλέψω μέσα στα περιθώρια του Microsoft Office (για να μην έχω θέματα δικαιωμάτων) και βέβαια δεν είμαι και καλλιτέχνης, οπότε βγαίνει λίγο παιδικό το αποτέλεσμα, αλλά δε βαριέσαι, το διασκεδάζω!

  3. Ο/Η Ein Steppenwolf λέει:

    Η φούσκα- μπαλόνι στο μωρό που γελάει, δεν φαίνεται καθόλου.

    Σ’ εμένα πάντως φαίνεται. Ίσως να έχεις άλλη οθόνη με άλλες ρυθμίσεις. Τα πιο διαδεδομένα χρωματικά μοντέλα δυστυχώς δεν εγγυώνται ότι η ίδια εικόνα θα φαίνεται το ίδιο σε δύο διαφορετικές οθόνες (χώρια οι εκτυπωτές…). Κάτι πάει να γίνει τώρα με το sRGB.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s