ΛΙΓΟ ΑΠ’ ΟΛΑ = ΠΟΛΥ ΑΠΟ ΤΙΠΟΤΑ

Παρασκευή πριν τις εκλογές. Με χαμηλή, ντροπαλή φωνή, μια κυρία γύρω στα  εβδομήντα, διπλανή μου σε αίθουσα αναμονής όπου στήθηκε αναπάντεχη προεκλογική συζήτηση, παίρνει επιτέλους θάρρος και εκφράζει την εξής ειλικρινή απορία: «Εσείς που είστε πιο νέοι, εξηγείστε μου γιατί εγώ δεν κατάλαβα: τι λέει ο Τσίπρας; Λίγο από εδώ, λίγο από εκεί, λίγο έτσι, λίγο αλλιώς˙ και θα βγούμε από το  μνημόνιο και θα μείνουμε στο ευρώ και δεν θα πληρώσουμε το χρέος και δεν θα πτωχεύσουμε -»  «- και την πίττα ολόκληρη και το σκύλο χορτάτο…» συμπλήρωσα εγώ.

Λίγο απ’ όλα. Να πιάσουμε κι από δεξιά, να πιάσουμε και από αριστερά˙ ν’ αρέσουμε και στους έτσι, να αρέσουμε και στους αλλιώς. Κλάσικ.

Η πίττα ολόκληρη κι ο σκύλος χορτάτος. The Greek Dream. Τα πάντα όλα. Ένας ευσεβής πόθος καλλιεργημένος από στρατιές υπερπροστατευτικών μανούλων, σκυμμένες όλο αγωνία και καμάρι πάνω από τα βλαστάρια τους. 

«Κοιμήσου και παρήγγειλα στην πόλη τα προικιά σου..»

Προσθέτουμε και μια άγνοια των ψηφοφόρων περί οικονομικών πραγμάτων, ε βουαλά συριζά.

 Κι έχει λοιπόν το παλικάρι τη διερευνητική εντολή στα χέρια του και ένας εκ των βουλευτών του κάνει μια δήλωση. Χαμός! «Θα μας πάρουν τις καταθέσεις!»,  «Κομμουνισμό δε θέλατε;» ,»Δήμευση!», «Θα φύγουν οι καταθέτες!», «Θα φύγουν οι  επενδυτές!», «Θα φύγουν οι τουρίστες, οι εφοπλιστές, οι σκύλοι, οι γάτες και τα τζίτζικια τον Αύγουστο!», «Θα-» Διακόπτουμε  αυτόν τον πανικό για να σας μεταδώσουμε ένα έκτακτο μήνυμα: παρότι τουρλού – αχταρμά τσιπρά δεν ψηφισά, ο Στρατούλης δεν μίλησε για δήμευση καταθέσεων ο άνθρωπος, αλλά για το θεσμικό ρόλο των τραπεζών.

Η συνειδητοποίηση της καταστροφής ήρθε αργά. Πιθανώς γιατί την ώρα που η είδηση ήρθε στ’ αυτιά μου έτρωγα βραδινό κι ο επεξεργαστής μου είχε άλλο χαβά.

Η πρώτη μου αντίδραση στις αντιδράσεις ήταν: μα πως κάνουν έτσι; Αυτό που λέει ο Στρατούλης είναι σαν να λες ότι όταν τραβάς το καζανάκι, τα απόνερα  πρέπει να φεύγουν στην αποχέτευση. Μετά, είδα την «κόκκινη» πλευρά και είπα: α, ναι.  Εννοούσε ότι οι τράπεζες πρέπει να διοχετεύουν τις καταθέσεις στην πραγματική οικονομία και όχι στις τσέπες των μεγαλομετόχων, όπως ίσως φαντάζεται ότι έκαναν μέχρι τώρα. Η φαντασία του κύριου Στρατούλη είναι μεγάλη μεν, αλλά μια φορά για δήμευση δεν μίλησε ο άνθρωπος. Απλά επανέλαβε τη γνωστή αριστερή ρητορική τού «κακές, κακές τράπεζες» (που αντί να διοχετεύετε τις καταθέσεις σε δάνεια σε επιχειρήσεις και νοικοκυριά τα τρώτε γαριδάκια).

Όπως έχω πει σε διάφορα σχόλια σε μπλογκ (χωρίς να γίνω ούτε εγώ αντιληπτός –με την καλύτερη διατύπωση), στην Ελλάδα η κρίση ΔΕΝ ΟΦΕΙΛΕΤΑΙ ΣΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ. Σίγουρα θα φταίξανε κι αυτές κάπου, αν μη τι άλλο επειδή είναι κι αυτές Ελληνίδες,  αλλά σε καμία περίπτωση με τον τρόπο και στο βαθμό θεωρίας συνομωσίας που τους αποδίδεται.  Αν μου λέτε εσείς ότι είχαν την  πρόθεση να μας πιουν το αίμα με το καλαμάκι, ΟΚ, να το δεχτώ, γιατί να σας χαλάσω χατίρι; (Ούτε τράπεζα έχω, ούτε καν καταθέσεις σε τράπεζα δεν έχω, αλλά και όσους τραπεζικούς γνωρίζω είναι από αυτούς που μάλλον τους πίνουν, παρά πίνουν αυτοί, το αίμα.) Πάντως και να το είχαν αυτό το όνειρο δεν τους βγήκε, αφού είναι οι ίδιες θύματα της κρίσης, λόγω ιδιωτικών «κανονιών» και ,αχμ, των ομόλογων του δημοσίου, που όταν τα αγοράζουν οι ιδιώτες επειδή ήταν εγγυημένα από το κράτος είναι «καημένοι  πατριώτες», ενώ όταν τα αγοράζουν οι τράπεζες για τον ίδιο λόγο (+ ήταν και ψιλοχοντροϋποχρεωμένοι κατά τα φαινόμενα) είναι αδίστακτοι κερδοσκόποι.

Αυτά σκέφτηκα σε δεύτερο στάδιο και το άφησα εκεί, μέχρι αργά το βράδυ όπου με τη βοήθεια αυτού, αλλά και με την ολοκλήρωση της διαδικασίας της πέψης, ξύπνησα. Μικρό πτωχό άλιεν.

Σαν μπουμπουνητό αντήχησε μέσα στον εγκέφαλο η φωνή : Να λοιπόν που νόμιζε ο ΣΥΡΙΖΑ ότι θα βρεθούν τα λεφτά!

 Η είδηση που βγαίνει από τη δήλωση του κου Στρατούλη είναι επομένως πολύ, πολύ χειρότερη, αλλά ελάχιστοι την έπιασαν.

Σ’ ένα κωμικoτραγικό tour de force άξιο του δεινότερου θεατρικού συγγραφέα, ο κος Τσίπρας θα καταρριφθεί δια της ίδιας μεθόδου με την οποία εκτινάχτηκε; Αυτή  της άγνοιας, ή της εκμετάλλευσης της άγνοιας, περί στοιχειωδών οικονομικών φαινομένων, μεγεθών και θεσμών; Πάντως αν όχι,  η αλήθεια, με την αμείλικτη βεβαιότητα της ύπαρξής της θα καταρρίψει τον κο Τσίπρα. Απλά, να,  ο τρόπος που θα γίνει αυτό, όπως μας δίδαξε η πρόσφατη ιστορία, είναι αργός, βασανιστικός και πολύ πιο καταστροφικός,

Και ποια είναι η αλήθεια;

Advertisements
This entry was posted in ΩΡΑΙΟΣ ΩΣ ALIEN and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.

2 Responses to ΛΙΓΟ ΑΠ’ ΟΛΑ = ΠΟΛΥ ΑΠΟ ΤΙΠΟΤΑ

  1. Ο/Η Ein Steppenwolf λέει:

    Η καλύτερη εξήγηση του συλλογισμού του Στρατούλη είναι του Κώστα Γιαννακίδη:

    Διότι το να λες ότι θα ακυρώσεις τις δανειακές συμβάσεις και θα βρεις λεφτά μέσω των καταθέσεων, ισοδυναμεί με το να υπόσχεσαι πετρέλαιο από τον Τσάβες και στην περίπτωση που δεν επαρκεί θα το πάρεις από τις δεξαμενές των πολυκατοικιών.

    Το «λίγο απ’ όλα» είναι αυτό που ζητά ο λαός: να μείνουμε στο ευρώ και να παίρνουμε δάνεια όπως παλιά. Ο Τσίπρας απλώς εκφράζει τον λαό· είναι ο αυθεντικότερος εκφραστής της λαϊκής θέλησης.

    • Ο/Η alienellin λέει:

      Οι εκφραστές της ελληνικής λαϊκής θέλησης συνήθως έχουν το παρατσούκλι «δημαγωγός». Δυστυχώς.

      Τον Γιαννακίδη θα τον διαβάσω αύριο γιατί κουτουλάω απ’ τη νύστα 🙂
      Ες αύριον λοιπόν…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s