IN LIEU OF LAUNDRY BASKET

Θα τους έδινα μπουγαδοκόφινα. Θα τους έδινα πολλά μπουγαδοκόφινα. Αλλά τους λυπάμαι. Σε κάθε ατύχημα, εκεί που το τετράτροχο μπορεί να πάθει μια απλή γρατζουνιά στο σασί, ο οδηγός του δίκυκλου θα πάθει ένα κάταγμα οστού κατ’ ελάχιστον. Πράγμα για το οποίο αν είχε επίγνωση βέβαια δεν θα καβάλαγε ποτέ τη μηχανή.

Ίσως κάποτε, που η τεχνολογία των οχημάτων τους χάριζε πολύ πιο μικρές ταχύτητες, να ήταν λογικό να οδηγείς δίκυκλο. Σήμερα όμως, με ποια λογική εξακολουθούν να υπάρχουν αυτά τα μηχανήματα της κολάσεως δεν μπορώ ειλικρινά να καταλάβω. Με κίνδυνο να φανώ γραφικός σουπερυπερήλικας δηλώνω ευθέως, χωρίς φόβο αλλά με πολύ πάθος: απαγορεύστε τα, τα ρημάδια! Προστατεύστε τους γυμνοσάλιαγκες και μην τους αφήνετε ξαμολυμένους ανάμεσα σε άρβυλα με καρφιά. Τουλάχιστον σ’ αυτή τη χώρα. Διότι όταν τυγχάνει οι γυμνοσάλιαγκες να είναι και Έλληνες, όταν τυγχάνει επιπλέον οι έλληνες γυμνοσάλιαγκες να οδηγούν ανάμεσα σε ελληνικά άρβυλα με καρφιά και πάνω σε ελληνική άσφαλτο, ο βαθμός επικινδυνότητας εκτοξεύεται στο άπειρο.

Ρίξετε μια ματιά στις στατιστικές. Κάποτε κάποιος φίλος μεγαλύτερης ηλικίας μου είπε: «Μια φορά κι έναν καιρό, οι νέοι άντρες σκοτώνονταν στον πόλεμο. Τώρα σκοτώνονται με μηχανές. Φαίνεται οι νέοι άντρες με κάτι πρέπει να σκοτώνονται, ίσως η Φύση το θέλει έτσι». Δεν θα σταθώ στη φιλοσοφική διάσταση της πεποίθησης, αλλά μόνο στην πρακτική. Και θα πω: «γιατί γίνεται αυτό;». Οι δρόμοι; Ναι. Οι οδηγοί τετράτροχων. Ναι . Οι ίδιοι οι οδηγοί δίτροχων; Περισσότερο απ’ όλους. Διότι δεν έχουν επίγνωση. Επίγνωση του ότι εάν όταν οδηγείς τετράτροχο οφείλεις να είσαι καλός και προσεκτικός οδηγός μια φορά, όταν οδηγείς δίτροχο οφείλεις να  είσαι καλός και προσεκτικός οδηγός εκατό. Εκατό εκατομμύρια φορές εκατό. Διότι είσαι εκατό εκατομμύρια φορές εκατό πιο εκτεθειμένος και επίφοβος. Αντ’ αυτού, τι κάνουν οι έλληνες γυμνοσάλιαγκες;

Αδιάφοροι ή και ανήξεροι σχετικά με τους κινδύνους που διατρέχουν, οι οδηγοί δικύκλων σφηνώνουν καθέτως κι οριζοντίως, προσπερνάνε από δεξιά, ελίσσονται σε οχτάρια, πεντάρια, τεσσάρια και άλλα σχήματα ανάμεσα στα άλλα οχήματα, συχνά χωρίς καν κράνος, ενίοτε χωρίς δίπλωμα και πάντοτε χωρίς λογική.

Συνήθως τσακώνομαι αγρίως με οδηγούς που κάνουν κάτι παράνομο, τους κορνάρω, τους μουντζώνω, τους βρίζω και πολλές φορές έχω φτάσει ακόμα και στα όρια του να παίξω ξύλο.  Όμως τα μηχανάκια δεν μου το βγάζουν αυτό. Αντιθέτως μου βγάζουν μια θλίψη. Μια μουγκαμάρα. Ένα ήσυχο κούνημα του κεφαλιού.

Θυμάμαι χαρακτηριστικά μια φορά μια κοπέλα χωρίς κράνος σε παπάκι, που έβαινε σφηνωμένη ανάμεσα σε μένα και τη νησίδα δεξιά, όταν ξαφνικά πάτησε γκάζι κι έκανε κάθετη σφήνα μπροστά μου για να στρίψει αριστερά. Όταν, αφού παραλίγο να την πατήσω, διαμαρτυρήθηκα, εκείνη γύρισε με ύφος 15 καρδιναλίων και μου είπε όλο αγανάκτηση: «είχα βγάλει φλας!» (στον από πίσω σου πάει το φλας κοπελιάααα). Άνοιξα το στόμα μου αλλά δεν βγήκε ήχος, εκτός από κάτι σαν «ουγκ». Τι να της πεις. Άλαλα τα χείλη των λογικών. Τι να πεις σ’ αυτό το κοριτσάκι που παίζει ρώσικη ρουλέτα με τη ζωή τη δική της και των άλλων.

Ομοίως άφωνος μένω όταν κάποιος σφηνώνεται ανάμεσα σε όχημα και την αριστερή νησίδα ή σε δύο οχήματα, με το ατράνταχτο επιχείρημα «προσπερνάω από αριστερά» (!) Φαίνεται στο Oily Driving School δεν τους έμαθε κανένας τι θα πει προσπέραση. Ή μπορεί να είναι και εμπειρία αποκτηθείσα δια της παρακολούθησης ομοίων. Όπως και να ‘χει μένω πάντα σπίτσλες.  Το μόνο που έχω μπορέσει να πω σε καυγά μια φορά, ήταν «άνθρωπέ μου εσύ θα χτυπούσες, εγώ δεν θα πάθαινα τίποτα το καταλαβαίνεις;» Κι αυτό όταν οι καβαλάρηδες με κορόιδευαν κιόλας, πράγμα που σε οδηγό τετράτροχου θα με είχε οδηγήσει τουλάχιστον σε μουντζοκαταδίωξη. Τι να πεις μπροστά σε τέτοια μνημειώδη άγνοια κινδύνου ή / και ηλιθιότητα. Μόνη αντίδραση ήταν και θα είναι για πάντα η θλίψη.

Σε αυτό το σημείο ειδική μνεία θα πρέπει να γίνει στην ειδική υποκατηγορία μηχανακίων  «delivery hell on wheels», τα οποία κινούνται σε ένα εντελώς δικό τους σύμπαν στο οποίο δεν ισχύουν  ούτε καν οι στοιχειώδεις κανόνες οδηγικής συμπεριφοράς που θα μπορούσε κανείς με λίγη καλή θέληση να πει ότι ισχύουν  για τους υπόλοιπους γυμνοσάλιαγκες. Οι ντελιβεράδες είναι άτομα με ειδικές ψυχιατρικές ανάγκες, αφού τελούν υπό την παραίσθηση ότι είναι πεζά ζόμπι, στα οποία κανένας δρόμος, πεζοδρόμιο, πεζόδρομος  ή μονοπάτι δεν είναι απαγορευμένο, και τα οποία είναι φυσικά άτρωτα.  (Έχω δει μέχρι και ανάποδα στη Μεσογείων να κρουζάρει χαρωπό ντελιβέριον καλό.) Οι δε εργοδότες τους  έχουν φροντίσει να μπλαστρώσουν το τετράγωνο κουτί  στο πίσω μέρος του μηχανακίου με τη φίρμα του καταστήματος, γιατί θεωρούν ότι είναι τρελή διαφήμιση να γνωρίζει ο ανυποψίαστος οδηγός που θα δει τον ντελιβερά φαντάρο ανάποδα στο μονόδρομο ότι το παρολίγον εγκεφαλικό ήταν προσφορά του σουβλακερί «Ο Μπάκας».

Όμως έχει και χειρότερα.

Τελευταία ενεμφανίσθησησαν στους δρόμους και νέου τύπου γυμνοσάλιαγκες, τώρα ακόμα πιο εκτεθειμένοι. Τόσο εκτεθειμένοι, που παίζουν πια το ρόλο sitting ducks κανονικών. Διότι δεν σκοτώνονταν φαίνεται αρκετοί με τις μηχανές, τώρα γέμισε ο τόπος και ποδήλατα. Για τα οποία έχω γράψει άλλη φορά. Το μόνο που θα προσθέσω είναι  τη χαρωπή δήλωση της ποδηλατοπρομότερ Αφροδίτης Σημίτη ότι η Αθήνα προσφέρεται για ποδήλατα γιατί «από την Κηφισιά μέχρι το Φάληρο είναι μια ευθεία».

………………………..

You don’t say…..

Σε αυτό το σημείο ο εξωγήινος σας αφήνει για να πάει μια βολτούλα με το διαστημόπλοιο.

Πάντως να ξέρεις Αφροδίτη, οι δρόμοι προς την καταστροφή είναι σπανίως τεθλασμένοι, κορίτσι μου.

Beam me up, anybody!

Advertisements
This entry was posted in ΑΣΦΑΛΤΟΣ (ΛΕΜΕ ΤΩΡΑ), YOURAUNTSLAUNDRYBASKET.COM and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

12 Responses to IN LIEU OF LAUNDRY BASKET

  1. Ο/Η Ein Steppenwolf λέει:

    Το αντεπιχείρημα έχει ως εξής: σε μια πόλη του εξωτερικού οι μηχανόβιοι αποφάσισαν για μία συγκεκριμένη μέρα να τηρήσουν επακριβώς τον ΚΟΚ, δηλαδή να οδηγήσουν τις μηχανές ακριβώς όπως οδηγεί κανείς ένα αυτοκίνητο. Συνεπώς η κάθε μηχανή καταλάμβανε στο οδόστρωμα τον ίδιο χώρο που καταλαμβάνει ένα αυτοκίνητο, διότι έπιανε χώρο στη λωρίδα κι όχι μεταξύ δύο λωρίδων ή στην άκρη του δρόμου. Το αποτέλεσμα: απίστευτο κυκλοφοριακό κομφούζιο (ευτυχώς μόνο για μια μέρα)!

    • Ο/Η alienellin λέει:

      Μα τι επιχείρημα είναι αυτό;Η ανθρώπινη ζωή και σωματική ακεραιότητα είναι πάνω από το οποιαδήποτε κυκλοφοριακό ή άλλο κριτήριο. Στην Πάρο πληροφορούμαι (αν και δεν ξέρω αν ισχύει) ότι απαγορεύτηκαν οι ‘γουρούνες» όχι για την κυκλοφοριακή συμφόρηση που προκαλούσαν αλλά λόγω των πολλών ατυχημάτων. The way forward είναι τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, άντε και οι ποδηλατόδρομοι, αν θεωρήσουμε ότι είναι εφικτοί και για όποιον έχει τα πνευμόνια. Ο ΚΟΚ είναι εν σοφία ποιημένος. Ή θα οδηγείς σύμφωνα με τους κανόνες ασφαλείας ή πάνε με τα πόδια, στο φινάλε.

      • Ο/Η Ein Steppenwolf λέει:

        Να το πω αλλιώς: τα μηχανάκια τ’ αγοράζουν ακριβώς για να μπορούν να κάνουν σφήνες. Με περισσότερα μηχανάκια και λιγότερ’ αυτοκίνητα θα είχαμε μικρότερο κυκλοφοριακό πρόβλημα.

        Για τα ΜΜΜ και τα ποδήλατα συμφωνώ.

      • Ο/Η alienellin λέει:

        Εννοείται βέβαια ότι τα μηχανάκια τα αγοράζουν για να κάνουν σφήνες. Όμως είναι και πιο φτηνά από ένα αυτοκίνητο (τα μικρού κυβισμού) και πολλοί που δεν θα είχαν μηχανάκι απλά δεν θα είχαν αυτοκίνητο. Όποια συμφόρηση θα δημιουργηθεί μπορεί να αντιμετωπιστεί αλλά και να μην, καλύτερα συμφόρηση παρά εκατόμβες νέων αντρών, ωσάν να τουσ θυσιάζαμε σε κάποια μοχθηρή θεότητα.

  2. Ο/Η Ein Steppenwolf λέει:

    Ποια είναι η διαφορά μεταξύ σουβλατζίδικου και σουβλακερί;

    Υποθέτω ότι στην συοβλακερί το κύριο έδεσμα εμφανίζεται ως προερχόμενο απ’ τη Γαλλία, π.χ. το τζατζίκι καλείται «σως». Είναι έτσι;

  3. Ο/Η Ein Steppenwolf λέει:

    Αν οι ντιλιβεράδες δεν κάνουν τις εκατό παραβάσεις που κάνουν, η πίτσα θα φτάσει αργά, θα έχει μισοκρυώσει, το πουρμπουάρ θα είναι μικρότερο και φυσικά θα παραδοθούν λιγότερα πακέτα. Μ’ άλλα λόγια, η πενιχρή αμοιβή του κακόμοιρου ντιλιβερά θα κοπεί στο μισό και δεν θα φτάνει ούτε για το νοίκι.

    • Ο/Η alienellin λέει:

      I beg to differ. Πάντα έτσι ήτανε, ακόμα και στις εποχές των παχιών αγελάδων, ακόμα και τότε που το ντελίβερι ήταν η δεύτερη μαύρη δουλειά των δημοσίων υπαλλήλων. Θα σε απογοητεύσω, αλλά μάλλον εδώ υπερισχύει η άλλη ελληναράδικη μενταλιτέ του :’χέστηκα, δεν είναι δικό μου το μηχανάκι» Συνδύασε αυτό με τον θαυμάσιο τρόπο οδήγησης των μηχανόβιων γενικότερα και έχεις τη συνταγή για την απόλυτη καταστροφή.
      Αλλά ακόμα κι αν ισχύει αυτό που λες, πάλι δεν δικαιολογεί την εγκληματική περιφρόνηση της ανθρώπινης θνητής και τρωτής φύσης. Και μιας και είναι καλοκαίρι, αν τύχει και βρεθείς σε νησί, παρατήρησε και τον τρόπο οδήγησης των μηχανακίων τότε.
      Αν και όπως είπα, για μένα αυτά τα μηχανήματα θα έπρεπε να απαγορευτούν ακόμα και για τους σωστότερους Έλληνες ή ξένους οδηγούς τους. Πες με εκκεντρική 🙂 !

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s