VAMOS A LA PLAYA (OH, OH, OH, OH, OH)

Έχουμε και λέμε:

Η Τρόικα μας γουστάρει και λέει να μείνει μέχρι Σεπτέμβριο. Ε, να μείνουν τα παιδιά, να κάνουν και κάνα μπανάκι…Τι έγινε, τους πήγαν Πόρτο Ράφτη, Καβούρι, καμιά Ύδρα μονοήμερο και γλυκάθηκαν, ή αποφάσισαν επιτέλους να μείνουν να ζήσουν λίγο στη χώρα να δούνε τι σκατά πάει λάθος και όλα τα προγράμματα αποτυγχάνουν;

– Ο Υπουργός μας των Οικονομικών έγκωσε και ζει με δυο ώρες ύπνο την ημέρα:  «Αν δεν ήμουν επίμονος κολυμβητής και σε καλή φυσική κατάσταση, θα είχα καταρρεύσει αυτές τις μέρες με τόσο άγχος και τόση κούραση». Ε τώρα βρε Υπουργέ είναι σαν να μας παρακαλάς να σου πούμε το γνωστό «σκ… και κολύμπα». Αλλά μισό λεπτό…Κολυμβητής ακούω.  Δεν μπορεί να είναι τυχαίο. Κι εσύ με την Τρόικα για μπανάκι, Γιάννη;

Τελικά για Ύδρα μονοήμερο σας κόβω.

– Σοκ και δέος: οι εφοριακοί είναι οι πιο διεφθαρμένοι δημόσιοι λειτουργοί. Τι με λες; Κι η θάλασσα έχει αλάτι, τόξερες; Κάνουν και λευκή απεργία κιόλας. Λευκή απεργία οι Μαύροι Πιτ; Ιδέα: απολύστε τους λευκούς απεργούς της εφορίας και αντικαταστήστε τους με άνεργους. Να δούμε πόσα δις θα μαζευτούν σε μια εβδομάδα ως δια μαγείας.

Στο ίδιο δελτίο που μας ενημερώνει για τη διαφθορά και τη λευκή απεργία αναγγέλλεται φορο – σαφάρι για να πιαστούν οι φοροφυγάδες.  Νο κόμεντ.

-Στο Λονδίνο που κάνει τους Ολυμπιακούς όλα χάλια, φτου να χαθούνε οι χλωμοί: χάλια τελετή έναρξης, μια άσχετη στην πομπή της Ινδίας, άδεια καθίσματα και το χειρότερο; ΒΡΕΧΕΙ. Αυτό κι αν είναι σοκ και δέος. Στο Λονδίνο βρέχει! Αυτοί μάλλον δεν θα πάνε παραλία.

Σας αφήνω μ’ ένα φιλοσοφικό ερώτημα: Σκεφτείτε το εξής: σ’ έναν υποθετικό, ΥΠΟΘΕΤΙΚΟ επαναλαμβάνω κόσμο, που θα προτιμούσατε να ζείτε; Σε μια χώρα που κάποτε έγραψε Ιστορία, ή σε μια χώρα που τώρα γράφει Ιστορία;

Αδέλφια, στην επόμενη μετενσάρκωση, να γεννηθούμε στον Χρυσό Αιώνα του Περικλή. Μέχρι τότε….

Advertisements
This entry was posted in ΩΡΑΙΟΣ ΩΣ ALIEN and tagged , , , . Bookmark the permalink.

9 Responses to VAMOS A LA PLAYA (OH, OH, OH, OH, OH)

  1. Ο/Η Ein Steppenwolf λέει:

    Vamos!

    Το να ζεις σε χώρα που είναι όχι πρώτη, αλλά πρώην σε όλα, σχηματίζει τον νεοελληνικό χαρακτήρα:

    Στο θέμα της κληρονομιάς τους, θα χώριζα τους Έλληνες σε τρεις κατηγορίες-τους συνειδητούς, τους ημι-συνειδητούς και τους μη-συνειδητούς.

    Οι πρώτοι (λίγοι) ξέρουν. Έχουν νοιώσει το τρομερό βάρος της κληρονομιάς. Έχουν καταλάβει το απάνθρωπο επίπεδο τελειότητας του λόγου ή της μορφής των παλιότερων. Και τούτο τους συντρίβει.

    Οι δεύτεροι (και οι περισσότεροι) δεν ξέρουν άμεσα. Έχουν όμως «ακουστά». Είναι σαν τους γιους του διάσημου φιλόσοφου, που δεν μπορούν να καταλάβουν τα έργα του, βλέπουν όμως πως όσοι ξέρουν, τα τιμούν και τα βραβεύουν. Τους ενοχλεί αλλά και τους κολακεύει η φήμη. Επαίρονται πάντα όταν μιλούν σε τρίτους.

    Η τρίτη κατηγορία-οι μη συνειδητοί- είναι οι παρθένοι και αγνοί (γράφε ασπούδαχτοι: Μακρυγιάννης, Θεόφιλος, Λαός). Έχουν ακούσει για τους παλιούς σε μύθους και θρύλους, που τους έχουν αφομοιώσει σαν λαϊκά παραμύθια. Αυτοί οι αγνοί δημιούργησαν την λαϊκή παράδοση και τέχνη.

    Ωστόσο η συντριπτική πλειοψηφία των ημιμαθών με το μόνιμο κρυφό πλέγμα κατωτερότητας απέναντι στους αρχαίους, καθορίζει τη στάση και το ύφος του συνόλου.

    (Νίκος Δήμου – Η δυστυχία του να είσαι Έλλην).

    • Ο/Η alienellin λέει:

      Η πικρή αλήθεια είναι, ότι από κάποιο σημείο πριν την Τουρκοκρατία και μετά, χάσαμε το τρένο, τη μπάλα, τα αυγά και τα πασχάλια (και την Αναγέννηση). Ως σύνολο΄Ως μονάδες διάσπαρτες διαπρέπουμε, εδώ κι εκεί στην υφήλιο, άλλωστε δικοί μας λόγιοι βάλανε τα φυτίλια τους στην Αναγέννηση (έτσι έχω μάθει τουλάχιστον). Αλλά αν δεν ξυπνήουμε από τον συλλογικό και εγωιστικό μας ύπνο, δεν θα το ξαναπιάσουμε το τρένο.

      • Ο/Η Ein Steppenwolf λέει:

        Συμφωνώ ότι η απόσπαση άρχισε πριν να έρθουν οι Τούρκοι. Οι Δυτικοί ήδη κάνανε πρόοδο, αλλά εμάς δεν μας ενδιέφερε.

        Η μονάδα μέσα στο κατάλληλο περιβάλλον διαπρέπει. Το ακατάλληλο περιβάλλον δύσκολα το φέρνει στα μέτρα της.

        Φοβάμαι ότι το τρένο δεν μας ενδιαφέρει καν να το προλάβουμε διότι θεωρούμε τον παρόντα κόσμο προσωρινό, παροδικό, στον οποίον δεν αξίζει να επενδύσει κανείς. «Τι να το κάνεις το/τα Χ; Σάμπως θα το/τα πάρεις μαζί σου; Τι κοπιάζεις λοιπόν;»

      • Ο/Η alienellin λέει:

        Εδώ δεν συμφωνώ. Ο Έλληνας επενδύει όσο κανένας άλλος σε πράγματα που δεν θα πάρει μαζί του – θεωρεί ότι είναι καλό να επενδύεις για το καλό των παιδιών σου κι αγοράζει σπίτια, κυρίως.Η φιλοσοφία «δεν θα τα πάρεις μαζί σου» είναι καλή, γιατί υπενθυμίζει στον άνθρωπο ότι αν υπάρχει ψυχή, αυτή φεύγοντας δεν θα πάρει μαζί της υλικά αγαθά, αν πάρει κάτι θα είναι άυλο. Δυστυχώς το πρόβλημά μας βρίσκεται στο ότι δεν ενστερνιζόμαστε όσο θα έπρεπε αυτό το ρητό, κι επενδύουμε κυρίως σε υλικά αντί για άυλα αγαθά για μας και για τα παιδιά μας.

      • Ο/Η Ein Steppenwolf λέει:

        Λέγοντας «επένδυση» δεν εννοώ τη αγορά διαμερισμάτων και καταναλωτικών αγαθών, αλλά την προμηθεϊκή διάσταση της ευρωπαϊκής αστικής τάξης που άλλαξε και αλλάζει τον κόσμο. Ευχαρίστως θα βγάλουμε λεφτά (καθαρά ή μαύρα) για να εξασφαλίσουμε τα παιδιά μας μ’ ένα διαμέρισμα για το καθένα, αλλά δεν θα καθίσουμε να επινοήσουμε και να φτιάξουμε το iPad.

      • Ο/Η alienellin λέει:

        Μα είπες «Τι να το κάνεις το/τα Χ; Σάμπως θα το/τα πάρεις μαζί σου; Τι κοπιάζεις λοιπόν;» αυτό το ρητό αναφέρεται αποκλειστικά σε υλικά αγαθά.
        Τι είναι η «προμηθεϊκή διάσταση της ευρωπαϊκής αστικής τάξης»;

      • Ο/Η Ein Steppenwolf λέει:

        Μα είπες «Τι να το κάνεις το/τα Χ; Σάμπως θα το/τα πάρεις μαζί σου; Τι κοπιάζεις λοιπόν;» αυτό το ρητό αναφέρεται αποκλειστικά σε υλικά αγαθά.

        Τι είναι η “προμηθεϊκή διάσταση της ευρωπαϊκής αστικής τάξης”;

        Τον όρο τον πήρα απ’ τον Παναγιώτη Κονδύλη, το βιβλίο του οποίου «Ἡ παρακμὴ τοῦ ἀστικοῦ πολιτισμοῦ» υπάρχει και
        online (PDF, 28 Mb) απ’ το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Η εισαγωγή στην ελληνική έκδοση εξηγεί γιατί το βιβλίο δεν αφορά το νεοελληνικό αστικό στοιχείο:

        Γιατί εδώ έλειπε μια ουσιώδης διάσταση της αστικής οικονομίας, του αστικού πολιτισμού και της αστικής αυτοσυνείδησης: η διάσταση η προμηθεϊκή, η οποία, ιδίως στο οικονομικό επίπεδο και ιδίως από την εποχή της βιομηχανικής επανάστασης, συνδεόταν πρωταρχικά με τη μορφή του καινοτόμου βιομηχάνου ως φορέα και πρακτικού μετουσιωτή του πνεύματος της σύγχρονης επιστήμης και τεχνικής, του πνεύματος της προόδου και της ρήξης με τη στείρα παραδοσιοκρατία του αγροτικού πατριαρχισμού.

        Να η περιγραφή της αστικής καινοτομίας απ’ τον Μαρξ και τον Ένγκελς στο «Κομμουνιστικό Μανιφέστο»:

        Die Bourgeoisie hat in ihrer kaum hunderjährigen Klassenherrschaft massenhaftere und kolossalere Produktionskräfte geschaffen, als alle vergangenen Generationen zusammen. Unterjochung der Naturkräfte, Maschinerie, Anwendung der Chemie auf Industrie und Ackerbau, Dampfschiffahrt, Eisenbahnen, elektrische Telegraphen, Urbarmachung ganzer Welttheile, Schiffbarmachung der Flüsse, ganze aus dem Boden hervorgestampfte Bevölkerungen – welch früheres Jahrhundert ahnte, daß solche Produktionskräfte im Schooß der gesellschaftlichen Arbeit schlummerten.

        Η αστική τάξη μέσα στη μόλις εκατόχρονη ταξική κυριαρχία της δημιούργησε παραγωγικές δυνάμεις πιο μαζικές και πιο κολοσσιαίες από ο,τι όλες μαζί οι περασμένες γενιές. Υποταγή των δυνάμεων της φύσης, μηχανές, εφαρμογή της χημείας στη βιομηχανία και τη γεωργία, ατμοπλοΐα, σιδηρόδρομοι, ηλεκτρικοί τηλέγραφοι, εκχέρσωση ολόκληρων ηπείρων, διαρρύθμιση των ποταμών σε πλωτούς, ολόκληροι πληθυσμοί που ξεπετιούνται απ’ τη γη-ποιός άλλος προηγούμενος αιώνας θα μπορούσε να υποπτευθεί πως στους κόλπους της κοινωνής εργασίας λαγοκοιμόνταν τέτοιες παραγωγικές δυνάμεις;

        (Από
        σχόλιο στου Σαραντάκου).

      • Ο/Η alienellin λέει:

        Είναι ο καινοτόμος βιομηχάνος αλλά είναι και ο καινοτόμος πολυμήχανος. Κανένα είδος από τα δύο δεν λείπει από την Ελλάδα, μόνο που καταπνίγεται από τα ζιζάνια μέσα στα οποία ανθίζει. Στο ποστ μου «χαμένες παρτίδες» είχα αναφερθεί εκτενώς στην παραγωγική δραστηριότητα. Η ελληνική κοσμετολογική φαρμακολογία προσπαθεί να πετάξει η καημένη κεφάλι χρόνια τώρα και πολλές φορές τα κατφέρνει (δεν είναι μόνο οι δύο γνωστές εταιρίες που έχουν γίνει πολυεθνικογνωστές και θεμελιωμένες, ειναι κι άλλες που δουλεύουν σιωπηρά και εν μέσω κρίσης εξάγουν καλλυντικά μέχρι και στη Γαλλία και πάνε πολύ καλά). Δεν είναι τυχαίο ότι ο συγκεκριμένος κλάδος έχει ρίζες που σ’ εμάς φτάνουν μέχρι την αρχαιότητα. Φαντάσου άλλους κλάδους, πιο μοντέρνους, που δεν έχουν τη δύναμη της παράδοσης από πισω, πως να ανθίσουν; Π.χ. οι κομπιουτεράδες, από τους οποίους επίσης έχουμε πολλούς και καλούς.
        Αλλά περα από την οργανωμένη παραγωγική δραστηριότητα, που χρειάζεται έναν ‘βιομήχανο’ (κάποιον που να οργανώνει την παραγωγή τέλος πάντων) η άνθιση γίνεται και σε ατομικό επίπεδο (βλ. Μπέρνερς – Λι ή Ρόουλινγκ).Κι από δαύτους έχουε μπόλικους. Και πάλι η άνθιση γίνεται όπως λές κι εσύ ΟΤΑΝ ΤΟ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ Η ΟΜΑΔΑ.
        Αυτό που λείπει όμως από την πλειοψηφία και άρα από την ομάδα είναι το όραμα, η πίστη σε κάτι ανώτερο, στη δημιουργία για τη δημιουργία και όχι για την κονόμα, στην ΑΞΙΑ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ, στην ικανοποίηση που προσφέρει Η ΔΟΥΛΕΙΑ Η ΚΑΛΑ ΚΑΜΩΜΕΝΗ. Η οποιαδήποτε δουλειά. Εμένα οι ο πατέρας μου μού έλεγε πάντα: «δεν με νοιάζει τι δουλειά θα κάνεις, εφόσον είναι τίμια. Καλό είναι να βρεθείς βέβαια να κάνεις κάτι που σ’ αρέσει. Βέβαια στη ζωή μπορεί να βρεθείς να κάνεις και κάτι που δεν σ’ αρέσει τόσο πολύ. Ότι κι αν κάνεις όμως, κοίταξε να το κάνεις καλά. Και καθαρίστρια να γίνεις, φρόντισε να γίνεις όσο πιο καλή καθαρίστρια μπορείς» (όπως καταλαβαίνεις, αυτό είναι όχι λέξη προς λέξη, αλλά the gist). Αν παρατηρήσεις, σε αυτή τη γονεϊκή νουθεσία ενυπάρχει εκτός από την περηφάνεια και την αξιοπρέπεια στη δουλειά και αυτό που λέγεται ΦΙΛΟΤΙΜΟ. Στο φινάλε, αυτό έχει χαθεί. Αν υπήρχε αυτό, πολλά θα ήταν διαφορετικά Και υπήρχε σ’ ένα βαθμό περισσότερο απ’ όσο υπάρχει σήμερα. Η Ελληνική Οικονομία ήταν έτοιμη ν’ απογειωθεί τη δεκαετία του 70. Κι ύστερα ήρθαν τα eighties….

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s