BBC YEAH!

Δεν ξέρω από που μας ξημέρωσε και πως μας βρήκε αυτή η ξαφνική καλοτυχία. Πως 25 χρόνια η ΕΡΤ κοιμόταν και σαν από θαύμα ξύπνησε. Και μάλιστα εν μέσω Κρίσης. Ούτε που θα μπορούσα να το φανταστώ πέρσι που έγραφα το BBC ΓΙΟΚ

Και να που αίφνης: BBC YEAH!

Οκ, το Downton είναι ITV και το πολιτικό θρίλερ είναι δανέζικο, αλλά το ζουμί είναι το ίδιο: οι ποιοτικές σειρές επέστρεψαν στη ζωή μας. Και με το ποιοτικές δεν εννοώ ούτε κουλτουριάρικες, ούτε βαρετές. Εννοώ ωραία δοσμένη μυθοπλασία, ιστορίες που στη βάση τους είναι πολύ απλές και χιλιοειπωμένες, αλλά δοσμένες με τρόπο που σε χαλαρώνει χωρίς ούτε να καίει τα κύτταρα του εγκεφάλου σου, ούτε να διαβρώνει αργά κι ανυποψίαστα, σαν το ποντίκι που σε μασουλάει λίγο –λίγο την ώρα που κοιμάσαι, την αισθητική σου.

Ναι μάλιστα, αυτό γινόταν παλιά που τα ποντίκια έμπαιναν στα σπίτια. Έτρωγαν μέρη του ανθρώπινου σώματος με έναν τρόπο αργό και ύπουλο, την ώρα του ύπνου, ροκάνιζαν αργά – αργά το δέρμα μέχρι που το θύμα ξύπναγε για να βρει κομμάτια του εαυτού του να λείπουν.

Έτσι λοιπόν κι η χαμηλής ποιότητας τηλεόραση, ανεξαρτήτως εθνικότητας, διαβρώνει σιγά –σιγά, χωρίς να το καταλάβουμε, το αισθητικό μας κριτήριο.  Μέχρι να μας έρθει στο κεφάλι ένα αριστουργηματικό στην εκτέλεσή του πρώτο επεισόδιο του Downton Abbey. Εκεί δύο πράγματα μπορεί να συμβούν: είτε θα συνεχίσουμε να αφήνουμε τον ποντικό να μας κατατρώει, βάζοντας την ετικέτα «δήθεν», γιατί είμαστε σε πολύ προχωρημένο στάδιο αποχαύνωσης, είτε θα ξυπνήσουμε πέφτοντας με γδούπο  στο πάτωμα, συνειδητοποιώντας ότι υπάρχει κι άλλος τρόπος να διασκεδάζουμε μπροστά στην τηλεόραση. Κι άλλος τρόπος να βλέπουμε παραμυθάκια. Διότι για παραμυθάκια πρόκειται, για διασκέδαση. Αλλά η διασκέδαση δεν χρειάζεται να είναι συνώνυμη της νάρκωσης.

Οι παλιότεροι το ήξεραν, οι νεότεροι τώρα μπορούν να αναφωνήσουν:

«Υπάρχει ζωή μετά τα Τούρκικα, τα μονοθεματικά δελτία ειδήσεων και το competitive cooking (έλεος)!»

Μια καινούργια μέρα ξημερώνει κυρίες και κύριοι. Ελπίζω να κρατήσει. Ελπίζω να μην ξεμείνουν από χρήματα και μείνουμε με τις σειρές στη μέση των κύκλων τους, όπως έγινε με τα Mad men, Desperate Housewives και House.

Ένας ακόμη καλός λόγος για να μην κηρύξουμε πτώχευση.

Advertisements
This entry was posted in ΤΗΛΕΤΙ; and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.

25 Responses to BBC YEAH!

  1. Ο/Η Ein Steppenwolf λέει:

    Η τηλεόραση είναι λαϊκή. Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορείς να την εξευγενίσεις προβάλλοντας κυρίως υψηλή κουλτούρα, διότι η τηλεθέαση θα πέσει στο ελάχιστο. (Φυσικά είναι καλό να υπάρχει ένα κανάλι υψηλής κουλτούρας). Απ’ την άλλη, όπως πολύ σωστά γράφεις, μπορείς να προβάλλεις καλές σειρές, χωρίς το μέσο να χάνει τη λαϊκότητά του.

    • Ο/Η alienellin λέει:

      Στη δεκαετία του 70, που δεν υπήρχαν άλλα κανάλια, η κυρά Μαριγώ έβλεπε και τον Μεθοριακό Σταθμό, έβλεπε και BBC.
      Ο άνθρωπος έχει μια τάση να ολισθαίνει προς το πιο εύκολο, το πιο εύπεπτο.
      Υπαρχει όμως ένα όριο στο εύπεπτο, κάτω από το οποίο γίνεσαι εσύ ο ίδιος εύπεπτος, δηλαδή η τηλεόραση σε καταναλώνει αντί να την καταναλώνεις εσύ. Κι αυτό ισχύει και συνολικά, όπως λες κι εσύ: ας υπάρχει και το τρας, αλλά ας υπάρχει και το καλό για να υπάρχει η σύγκριση τουλάχιστον. Τα τελευταία χρόνια η τηλεόραση είχε καταρρακωθεί. Είχε φτάσει στο σημείο όπου ή θα χανόσουν μέσα στην αποχαύνωσή της ή (όπως εγώ) θα έκλεινες το κουμπί.
      Υπάρχει κάτι το εθιστικό στο τρας, κάποτε είχα εθιστεί κι ίδια στα κουτσομπολίστικα, μέχρι που ξαναέπιασα δουλειά, αποτοξινώθηκα και ξάφνου ρώτησα τον εαυτό μου: «μας πως είναι δυνατόν να έβλεπα αυτό το πράγμα;»
      Μη νομίζεις ότι είμαι από αυτούςπου βλέπουν όλη μέρα ντοκιμαντέρ. Ένα νορμάλ επίπεδο θέλω.Οι καινούργιες σειρές στις οποίες αναφέρομαι δεν είναι και υψηλής κουλτούρας, μην τρελαθούμε κιόλας. Νορμάλ παραμυθάκια είναι. Απλά έχουμε χάσει το μέτρο σύγκρισης. Όλος ο κόσμος τις βλέπει με τεράστιες τηλεθεάσεις, έξω το πόπολο αυτές βλέπει, εμείς εδώ δηλαδή είμαστε λαϊκότεροι;

      • Ο/Η Ein Steppenwolf λέει:

        όπως λες κι εσύ: ας υπάρχει και το τρας, αλλά ας υπάρχει και το καλό για να υπάρχει η σύγκριση τουλάχιστον.

        Μα όχι, δε λέω να υπάρχουν τα σκουπίδια! Λέω να υπάρχουν λαϊκές σειρές καλής αισθητικής, αντί για λαϊκά σκουπίδια. Μπορείς να έχεις υψηλή τελεθέαση με καλές σειρές.

      • Ο/Η alienellin λέει:

        Μα το Downton είναι στην κατηγορία «λαϊκές σειρές καλής αισθητικής». Αυτό λέω. Σε όλο τον κοσμό λαϊκο είναι αυτό που εδώ αποκαλούν «εστέτ»!

  2. Ο/Η Ein Steppenwolf λέει:

    Η γατούλα Ριρή είναι πολύ χαριτωμένη!

    • Ο/Η alienellin λέει:

      Είδες το MSOffice Clipart?

      • Ο/Η Ein Steppenwolf λέει:

        Το ξέρω, παλιά το είχα χρησιμοποιήσει αρκετά, αλλά τώρα πια δεν χρησιμοποιώ Windows παρά μόνο στην ανάγκη.

      • Ο/Η alienellin λέει:

        Και τι χρησιμοποιείς;

      • Ο/Η alienellin λέει:

        ;;;; Τι είν’ τούτ;

      • Ο/Η Ein Steppenwolf λέει:

        Η Ubuntu είναι η πιο δημοφιλής διανομή του Linux, που είναι ένα εναλλακτικό λειτουργικό σύστημα τύπου Unix.

      • Ο/Η alienellin λέει:

        Και γιατί προτιμάς αυτό; Είναι συμβατό με τα Windows;

      • Ο/Η Ein Steppenwolf λέει:

        Είναι ιδανικό περιβάλλον για προγραμματισμό.

        Εννοείς συμβατότητα προγραμμάτων ή δεδομένων; Γενικά μπορώ ν’ ανοίξω αρχεία του MS Office με το LibreOffice. Υπάρχει η δυνατότητα κάποια προγράμματα για Windows να τρέξουν σε Linux, αλλά το ζήτημα δεν με πολυενδιαφέρει. Υπάρχουν και VMs (virtual machines) που μπορούν να εξομοιώσουν τα MS Windows σ’ ένα παράθυρο του Linux και αντιστρόφως.

      • Ο/Η alienellin λέει:

        «Εννοείς συμβατότητα προγραμμάτων ή δεδομένων; »
        Εννοώ να μπορείς να διαβάσεις και να επεξεργαστείς δεδομένα που σου έρχονται σε αρχεία Office.
        Αν έρθει ένα αρχείο PowerPoint ας πούμε.
        Υποθέτω ότι δεν είναι μόνο για προγραμματισμό και ότι το χρησιμοποιείς και για να γράφεις ή να φτιάχνεις παρουσιάσεις κλπ.

      • Ο/Η Ein Steppenwolf λέει:

        Τουλάχιστον σε γενικές γραμμές, ναι. Είναι θέμα συμβατότητας μεταξύ LibreOffice και MS Office, η οποία ακούω ότι είναι καλή. Επιπλέον πρέπει να είναι και ζήτημα συμβατότητας των γραμματοσειρών, διότι αν λείπει η συγκεκριμένη γραμματοσειρά που χρησιμοποιεί μια παρουσίαση και αντικατασταθεί από μια λίιιγο πλατύτερη, μπορεί τα λόγια ν’ αρχίσουν να βγαίνουν έξω απ’ τα πλαίσια κτλ. Αλλά εμένα προσωπικά δε με πολυενδιαφέρει, διότι δεν χρησιμοποιώ το LibreOffice παρά για να βλέπω το περιεχόμενο αρχείων του MS Office, ενώ τα δικά μου αρχεία κειμένου και οι παρουσιάσεις ή θα είναι σκέτο κείμενο (όπως τ’ αρχεία του Notepad) ή θα γίνουν με το LaTeX.

      • Ο/Η alienellin λέει:

        Οκ, αν και δεν βλέπω γιατί περιπλέκεις έτσι τη ζωή σου 🙂
        Μάλλον γιατί σου χρειάζεται να προγραμματίζεις, από το οποίο εγώ το μόνο που κάποτε ήξερα είναι να φτιάχνω χαζομάρες σε Basic, αν το πρόλαβες ή αν υπάρχει ακόμα.

      • Ο/Η Ein Steppenwolf λέει:

        Υπάρχει η Visual Basic, που είναι όμως πολύ περιπλοκότερη απ’ την παλιά, σκέτη Basic. Οι μακροεντολές στο MS Office γράφονται (ή τουλάχιστον γράφονταν) σε Visual Basic for Applications (VBA).

  3. Ο/Η Ein Steppenwolf λέει:

    Από τουρκικά σήριαλ «Τα σύνορα της αγάπης» (Yabancı damat) ήταν εξαιρετικά. Τα υπόλοιπα που έχω προσπαθήσει να δω, ήταν μέτρια.

    • Ο/Η alienellin λέει:

      Το πρώτο -πρώτο τουρκικό σήριαλ που πρόβαλε ποτε το MEGA, μπορεί να ήταν και αυτό που λες και συ, το έβλεπα κάθε μέρα γιατί ήταν η ώρα που γύριζα αποθεωμένη απο τη δουλειά κι ήθελα να βλέπω κάτι να μην σκέφτομαι πολύ. Πλάκα είχε αλλά το βαρέθηκα γρήγορα.
      Πάντως σαν παραγωγές είναι πολύ πιο προσεγμένες από τις αντίστοιχες δικές μας, αν και δεν έχω καταφέρει ποτέ να δω ολοκληρωμένο επεισόδιο άλλου, κάτι μ’ εκνευρίζει στην πλοκή τους και σίγουρα μ’ εκνευρίζει η μουσική. Συνολικά πέφτουν στην κατηγορία «αποχαύνωση» πάντως. (Αν και ομολογουμένως όχι τόσο όσο οι μαγειρευτικές εκπομπές ή οι ατέλειωτοι μονόλογοι αρχισυντακτών στα δελτία ειδήσεων).
      Κατ’ ελάχιστον θα έπρεπε να προβάλλονται πριν τις 8 (σαπούνι – νοικοκυρα time) και όχι prime time.

      • Ο/Η alienellin λέει:

        Και σε αυτό το σημείο θα ήθελα να τονίσω ότι η αποχαύνωση έχει κι αυτή την ευεργετική σημασία της. Κάποτε γνώριζα έναν επιστήμονα – ερευνητή με διαδακτορικά κι ιστορίες, που όταν γύριζε από το εργαστήριο το απόγευμα προσηλωνόταν με ευλαβική προσοχή στη σειρά Neighbours
        http://en.wikipedia.org/wiki/Neighbours
        Όλοι τη χρειαζόμαστε λίγη αποχαύνωση. Αρκεί, όπως είπαμε, να μην είναι η μόνη επιλογή.

      • Ο/Η Ein Steppenwolf λέει:

        Το μυαλό αδειάζει και με το τρέξιμο, που κάνει και καλό στην υγεία.

      • Ο/Η alienellin λέει:

        Πως ν’ αποχαυνωθείς τρέχοντας και μάλιστα μεσ’ την πόλη; Άσε που πρέπει να κουραστείς κιόλας. Μια καλή λύση είναι να βλέπεις snooker. Κάπου κάποτε κάποιο κανάλι είχε.

      • Ο/Η Ein Steppenwolf λέει:

        Για ξελαμπικάρισμα μιλάμε, όχι γι’ αποχαύνωση.

        Αν ο επιστήμων-ερευνητής μένει στη στέρφα Αθήνα, το τρέξιμο δυστυχώς δεν αποτελεί επιλογή.

      • Ο/Η alienellin λέει:

        Μα η αποχαύνωση είναι άλλου είδους κατηγορία από το τρέξιμο, δεν περιλαμβάνει εκτόνωση, ούτε απαιτεί ξόδεμα δυνάμεων. Είναι χαλάρωση. Απλά βάζεις το μυαλό στο ραλεντί, βασικά υπνωτίζεσαι, ξεκουρδίζεσαι κι έτσι γεμίζεις μπαταρίες.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s