ΑΤΑΞΙΑ ΑΚΟΙΝΩΝΙΑ

‘Ταξικό Μίσος’ γράφουν τα συνθήματα στους τοίχους. Για μίσος μιλάνε βουλευτές στη Βουλή και πολίτες στην πόλη. Καινούργιο ακροδεξιό μίσος ξεσπά πάνω σε μετανάστες. Ενισχυμένο ξαναχτυπά το παλιό γνωστό ακροαριστερό μίσος στους δρόμους. Μίσος εκφράζεται από τις διάφορες επαγγελματικές ομάδες που απεργούν (για ένα εξαίρετο άρθρο, δείτε εδώ).

Μίσος is in the air γενικώς.

Επόμενο ήταν. Εμφύλιος μυρίζει. Ναι αλλά τι εμφύλιος;

Τελευταία, το ακροδεξιό με το ακροαριστερό μίσος πολεμούνται μεταξύ τους λυσσαλέα. «Αντιεξουσιαστές vs Χρυσή Αυγή» φωνάζουν οι ειδήσεις. Άρωμα εθνικού διχασμού; Οδηγούμαστε στο παλιό «Αριστεροί Γενικώς εναντίον Δεξιών Γενικώς»; Μπα……Υπάρχει κι αυτός ο διχασμός, αλλά είναι ένας από τους χιλιάδες –λάθος: εκατομμύρια λόγους που μας χωρίζουν πια, εμάς τους Έλληνες.

Οι σημερινές κοινωνικές συνθήκες είναι άλλες. Η ίδια η κοινωνία είναι άλλη. Για την ακρίβεια, δεν είναι πια κοινωνία. Είναι ένα άθροισμα από συμφέροντα. Με την πρώτη ματιά, θα ομαδοποιούσε κανείς αυτά τα συμφέροντα: οι Φαρμακοποιοί όλοι μαζί, η ΔΕΗ όλοι μαζί, η ΠΟΕ ΟΤΑ όλοι μαζί κλπ. Ναι, ΟΚ, σ’ ένα πρώτο επίπεδο ισχύει. Οι επαγγελματικές ομάδες έχουν ένα κοινό συμφέρον που τους ενώνει. Σε δεύτερο επίπεδο όμως, έχουν πολλά άλλα που τους χωρίζουν, από τα επαγγελματικά προνόμια που μπορεί να έχουν υποομάδες τους μέχρι τα πλεονεκτήματα που μπορεί να έχουν κάποιοι στην προσωπική τους ζωή.
Π.χ. είμαστε συνάδελφοι στη ΔΕΗ αλλά εσύ κατάφερες να διορίσεις και το γιό σου. Ή είμαστε και οι δύο στο Δήμο αλλά εσύ έχτισες παράνομα και μου κρύβεις τη θέα. Είμαστε κι οι δύο φαρμακοποιοί αλλά εσύ κάνεις το κόλπο με τις συνταγές και ήρθες κι άνοιξες κι απέναντί μου.

Έτσι λειτουργούν τα σοβιέτ. Περιχαράκωση σε όλο και πιο στενά συμφέροντα, διαφθορά, παρακμή και τελικά τυφλή επίθεση.

Η ελληνική κοινωνία είναι ένα τεράστιο σοβιέτ. Ποιος έχει μείνει εκτός; Δεν εννοώ χωρίς πταίσμα –πράγμα αδύνατον στην Ελλάδα- αλλά εκτός κλικών και λαμογιών; Υπολογίζω με το ζόρι ένα 30%. Οι υπόλοιποι όλο και κάποια σοβιέτ φωλιά έχουν λερωμένη. Και είναι τόσες πολλές οι φωλιές, που τελικά το συμφέρον είναι μόνο ένα: το ατομικό.

Η πλειοψηφία έχτισε τη σοβιέτ φωλιά της με βάση την αρχή της ήσσονος προσπάθειας για τη μέγιστη προσωπική απολαβή. Όταν βλέπει τη φωλιά αυτή ν’ απειλείται κάνει ότι και το άγριο ζώο: εξαγριώνεται κι επιτίθεται. Πρώτα σε ομάδες και σύντομα και στο ατομικό επίπεδο, άδικα αλλά και δικαιολογημένα. Γιατί κι οι θύτες όσον αφορά σ’ ένα θέμα μπορεί  να είναι και θύματα όσον αφορά σε ένα άλλο. Έτσι γίνεται όταν μπερδεύονται τόσα πολλά συμφέροντα, τόσων πολλών ανθρώπων: δεν μπορείς να βγαίνεις σε όλα κερδισμένος.

Αλλά και το απομονωμένο 30%, το 30% των πολιτών Β κατηγορίας, το 30% που ούτε κι αυτό έχει κοινωνική συνοχή γιατί έμαθε να μην εμπιστεύεται κανέναν, κι αυτό 30% θα επιτεθεί. Τελευταίο, σε άμυνα, σε αγανάκτηση, χάνοντας το δίκιο του ίσως , αλλά θα επιτεθεί. Μόνος του ο καθένας, ατομικά, όπως πάντα. Είναι θέμα χρόνου ένας ιδιωτικός υπάλληλος να έρθει στα χέρια με το αφεντικό του, ένας φιλήσυχος πολίτης να πετάξει τα σκουπίδια πάνω στον υπάλληλο του Δήμου ή ένας άνεργος που φορολογείται κατά τεκμήριο να κάνει το γραφείο του εφοριακού λαμπόγυαλο.

Όλοι εναντίον όλων λοιπόν. Ένας ιδιότυπος εμφύλιος προμηνύεται, όπου τα στρατόπεδα δεν θα είναι δύο, αλλά εκατομμύρια. Όσα και τα ατομικά συμφέροντα.

Ας μη μιλάμε για ταξικό μίσος. Δεν υπάρχουν πια τάξεις. Δεν υπάρχει ούτε κοινωνία ούτε κοινωνικές ομάδες. Υπάρχει μόνο ο εαυτός κι ο σώζον εαυτόν σωθήτω.

Advertisements
This entry was posted in ΩΡΑΙΟΣ ΩΣ ALIEN and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

15 Responses to ΑΤΑΞΙΑ ΑΚΟΙΝΩΝΙΑ

  1. Ο/Η Ein Steppenwolf λέει:

    Να την ξανακάνουμε τη γνωστή συζήτηση; Πάντα έτσι ήταν, απλώς υπό τον ήλιον του ΠαΣοΚ είχε βρέξει παραδάκι δανεικό και ο εμφύλιος είχε κοπάσει.

    Στην επόμενη φάση θα θυμηθούμε πως «η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει, μόνο λίγο καιρό ξαποσταίνει». (Η Γιάννα Αγγελοπούλου-Δασκαλάκη το θυμήθηκε ήδη).

    • Ο/Η alienellin λέει:

      Μπα βαριέμαι να ξαναλέω τα ίδια. Δεν ήταν πάντα τόσο χάλια, λέμε! Απλά γίναν τα κακά χειρότερα και τα καλά κακά. Να κάνω copy paste απ’ τα σχόλια τα παλιά;
      Το καλύτερο το διάβασα σε σχόλιο σε κείμενο του Βαρουφάκη στο Protagon http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.8emata&id=20740 από κάποιον Crys: «……. Το ΠΑΣΟΚ κυβέρνησε ακριβώς όπως το λέει και ο Πάγκαλος. Ακολούθησε την πολιτική δανείζομαι, ξοδεύω (ήτοι κάνω γιουρούσια ανά την Ελλάδα και μαζεύω αδικημένους που τους φορτώνω στην πλάτη των φορολογούμενων) και στέλνω τον λογαριασμό στο 2012. Η πολιτική αυτή αποτέλεσε ένα τεράστιο paradigm shift στον πολιτικό μας πολιτισμό και την ακολούθησαν κατά γράμμα όλες οι μετά το 1981 κυβερνήσεις με εξαίρεση….» Paradigm shift! Αυτή την έκφραση έψαχνα σε όλες μας τις προηγούμενς συζητήσεις! Μπράβο Chrys.
      Εγώ στο ίδιο άρθρο έγραψα:
      «Κ. Βαρουφάκη
      Ως συνήθως,βρίσκω τον εαυτό μου να συμφωνεί με πολλά από αυτά που λέτε, αλλά να διαφωνεί με άλλα. Αυτά τα άλλα έχουν κυρίως να κάνουν με τον τρόπο που αναλύετε τα εγχώρια, τοποθετώντας τα στην ίδια βάση σύγκρισης με τα διεθνή.
      Είχατε την ευτυχία να απουσιάζετε από τη χώρα πολλά χρόνια κι έτσι δε ζήσατε στο πετσί σας τη ζοφερή πραγματικότητα της Ελλάδας της τελευταίας τριαντακονταετίας.
      Γράφετε ας πούμε ««Στην δεκαετία του ’80 κάποιες σοσιαλδημοκρατικές κυβερνήσεις, π.χ. του ΠΑΣΟΚ .., χρηματοδότησαν την αναδιανομή εισοδήματος με δανεικά, ελπίζοντας ότι, κάποια στιγμή, η παραγωγή θα δημιουργούσε τα εισοδήματα από τα οποία θα αποπληρώνονταν τα δανεικά.» Μα ποια παραγωγή; Αυτή που φρόντισε να διαλύσει εις τα εξ ων συνετέθη; Ποια κοινωνική πολιτική; Χρειάζεται να είσαι δεξιός για να δεις που εκτινάχτηκε το χρέος τη δεκαετία του 80, που εκτινάχτηκε το μέγεθος του δημόσιου τομέα και οι μισθοί του, πως συρρικνώθηκε η παραγωγή και διογκώθηκε το χρέος των δημόσιων επιχειρήσεων; Αλλά έπρεπε να μένεις εδώ για να βιώσεις τις αλλαγές. Ξαφνικά, μπήκε στη ζωή μας ως ήρωας ο τραμπουκοσυνδικαλισμός, η μολοτοφοδακρυγονοκατάσταση σε κάθε συγκέντρωση και η αργομισθία ως career goal. Θα έπρεπε να είσαι εδώ για να ακούσεις με τ’ αυτιά σου φράσεις όπως: “Είπαμε να κάνει ένα δωράκι στον εαυτό του, αλλά όχι τόσο μεγάλο”, ‘Τσοβόλα δώστα όλα”, “Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη” κτλ Θα έπρεπε να είσαι εδώ, νέος, ανοιχτός σε ιδέες κι ιδανικά και στη μικρομεσαία τάξη για να καταλάβεις ότι ούτε δωρεάν παιδεία, ούτε δωρεάν υγεία υπάρχει, και η μόνη «κοινωνική» πολιτική που ασκήθηκε περιελάμβανε φακελάκια,κομπίνες για να πάρεις παράνομο επίδομα και αθρόα πρόσληψη αργόμισθων. Αυτό κατάλαβα εγώ από τον σοσιαλισμό στην Ελλάδα και είμαι εις θέση να γνωρίζω ότι σαν τον ελληνικό σοσιαλισμό δεν είχε πουθενά αλλού στον πολιτισμένο κόσμο, άρα κάθε σύγκριση με σοσιαλδημοκρατικά κόμματα στην Ευρώπη είναι άτοπη.
      Και τελικά γενικά η Ελλάδα είναι σαν private joke, νομίζω: ‘you had to be there’.»
      Είχαμε μια ελπίδα με την είσοδό μας στην ΕΕ να εξευρωπαϊστουμε αλλά…..

      • Ο/Η alienellin λέει:

        Ε;Πως γίνεται να συμφωνείς και να διαφωνείς με το ότι η κοινωνία άλλαξε προς το χειρότερο;
        Δε λέω ότι παλιά ήταν ένας παράδεισος (όχι δα!), αλλά κοίτα: τα οικονομικά νούμερα της δεκαετίας του 70 ήταν πολύ ικανοποιητικά. Συνήθως μαζί με αυτά εξελίσσεται και μια κοινωνία και σε άλλους τομείς. Τα νούμερα δεν είναι ποτέ σκέτα νούμερα, αφού άνθρωποι τα φτιάχνουν και σε ανθρώπους επιδρούν.
        Έχοντας απαλλαγεί από τη λαίλαπα της χούντας και με την προοπτική ότι θα μπαίναμε στην Ευρώπη, διαφάινονταν μια ελπίδα ότι η Ελλάδα θα έπιανε επιτέλους όλα τα τρένα που είχε χάσει στο παρελθόν για τους γνωστούς ιστορικούς λόγους. Κι ύστερα ήρθε ο Αντρέας.
        Μετά από τόσα χρόνια, δεν είμαι ακόμη απολύτως σίγουρη που ακριβώς ανήκω πολιτικά. Καπου στο κέντρο υποθέτω. Γι ένα πράγμα είμαι μόνο σίγουρη: είμαι κατά της κουλτούρας του ΠΑΣΟΚ της δεκαετίας του 80.
        Τα οικονομικά νούμερα αντικατοπτρίζουν πεντακάθαρα την κατρακύλα που συντελέστηκε τη δεκαετία του 80. Μαζί με τα νούμερα όμως την κατρακύλα πήρε και η αντίστοιχη κουλτούρα – η πολιτική και μαζί η κοινωνική.
        30 χρόνια ο κοινωνικός ιστός διαβρώνονταν και έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο, που αν κάποτε μας χώριζαν 10, τώρα μας χωρίζουν 100.

      • Ο/Η Ein Steppenwolf λέει:

        Συμφωνώ ότι ήτανε στραβό το κλίμα (πριν το 1981), το ‘φαγε κι ο γάιδαρος (του ΠαΣοΚ).

      • Ο/Η Ein Steppenwolf λέει:

        ήτανε στραβό το κλίμα κλήμα

      • Ο/Η Ein Steppenwolf λέει:

        ήτανε στραβό το κλίμα κλήμα

      • Ο/Η Ein Steppenwolf λέει:

        Αυτο λες, ε; Εύστοχο.

        «Ουδέποτε βάζει στην ανάλυσή του λέξεις κλειδιά, όπως: ‘λαϊκισμός’, ‘ελλείμματα’ και ‘πελατειακό κράτος’. Μιλάει μόνο για χρέος. Αγνοεί, στο νέο του κείμενο, την προφανή διαφορά του σημερινού τσιφτετέλληνα από τον Έλληνα που παρέλαβε το ΠΑΣΟΚ πριν 30 χρόνια. Αγνοεί την εμφανή μεταστοιχείωση, που απέφερε στον ‘γενετικό’ μας κώδικα, η μεταξίωση του ‘φιλότιμου’ σε αρπαχτή και το μόττο «ελάσσων προσπάθεια για μείζον αποτέλεσμα»…

        Από δω και πέρα, ηρεμήστε, παιδιά… Τι σχέση έχει το ΠΑΣΟΚ, το κόμμα/μάνα του νεοελληνικού Λαϊκισμού, με τη σοσιαλδημοκρατία; Οι ασύδοτες αγορές λοιπόν και ο Γιωργάκης αντάμα, διέλυσαν την (ανύπαρκτη) ελληνική σοσιαλδημοκρατία… Και όχι ο Παπανδρεϊσμός, που (λέγοντας ‘εμείς είμαστε αριστεροί σοσιαλιστές, όχι δεξιοί σοσιαλδημοκράτες’) έκανε τους πολίτες πελάτες. Που έκανε τα υποκείμενα της ‘Αλλαγής’ χρήστες προνομιακών ιδιωτικών παροχών με ‘κοινωνικό’ περιτύλιγμα… Και τότε γιατί οι ασύδοτες Αγορές δεν διέλυσαν και την Δανία, παρά μόνο τη δική μας μπανανία;;; Πόσο φτωχή ανάλυση…»

      • Ο/Η alienellin λέει:

        Εννούσα κυρίως αυτό: «Ο κ. Βαρουφάκης είναι εξαιρετικός γνώστης του διεθνούς οικονομικού/χρηματοπιστωτικού συστήματος, καθώς και του αξιακού τους υπερσυστήματος. Αλλά κάνει μια σημαντική αφαίρεση. Όσον αφορά στην ελληνική πραγματικότητα, ή δεν έχει επαφή με τη νεοελληνική ιδιαιτερότητα, ή δεν θέλει να έχει, ή την έχει υποτιμήσει. »

        Πάντως να σημειώσω για μία ακόμη φορά ότι ΚΑΝΕΙΣ δεν είναι πιο ανεκτικός στις αντίθετες με τις δικές του απόψεις όπως ο Βαρουφάκης. Να φανταστείς αυτό σε αυτό το άρθρο με παρέπεμψε δικό το tweet!

        Κατά τα άλλα, όσον αφορά τα διεθνή χρηματοπιστωτικά / μακροοικονομικά έχω καταλήξει στο εξής συμπέρασμα: ακόμα κι εγώ που κάποτε τα σπούδασα δεν μπορώ να βγάλω εύκολα άκρη σε πολλά πράγματα, άρα στην ουσία ίσως κανείς δεν είναι αρμόδιος να κρίνει εις βάθος τις θεωρίες των οικονομολόγων, εκτός κι αν είναι ο τομέας του. Αυτό με αφορμή την τελευταία διένεξη Βαρουφάκη Προκοπάκη που αναφέρεται στο άρθρο.

  2. Ο/Η Μοιρογνωμόνιο λέει:

    Έτσι ακριβώς είναι δυστυχώς! Τα έγραφε προ εικοσαετίας ο κύριος Τάσιος: «Δεν συνιστούμε πια κοινωνίαν. Είμαστε απλώς ένα συνονθύλευμα πολυπληθών αλλ’ απομονωμένων «μειοψηφιών». …..στην προτεραιότητα των ενδιαφερόντων-μας δεν βρίσκονται τα «κοινά» αλλά το «εγώ», εδώ και τώρα – κι ό,τι βρέξει σας κατεβάσει αύριο.» βλέπετε http://wp.me/p2MKiJ-z5

    • Ο/Η alienellin λέει:

      Δεν είχα υπόψη το άρθρο αυτό, αλλά πριν ένα δύο χρόνια είχα διαβάσει on line κάποιο άρθρο /επιστολή / αναφορά (δεν θυμάμαι τι απ’ όλα) κάποιου αμερικάνου (ούτε το όνομά του θυμάμαι) που κατέληγε στο εξής συμπέρασμα: οι Έλληνες δεν είναι κοινωνικό σύνολο αλλά σύνολο μονάδων (ή κάπως έτσι).
      Ο Λύκος πιο πάνω ισχυρίζεται ότι πάντα ήμασταν έτσι.
      Ίσως απλά το κακό να παράγινε όταν από άθροισμα απλών μονάδων γίναμε άθροισμα λυσσαλέων συμφερόντων.

      Ευχαριστώ για το reblog και Χρόνια Πολλά!

      • Ο/Η Μοιρογνωμόνιο λέει:

        Ίσως ο Λύκος να μην έχει άδικο. Ίσως κάποτε λιγότερο, ίσως κάποτε περισσότερο όμως φαίνεται πως πάντα η φαγωμάρα ήταν δυστυχώς στοιχείο της ιδιοσυγκρασίας του Έλληνα…Οπωσδήποτε βέβαια το κακό παράγινε! Οι συντεχνίες στην Ελλάδα, παραδείγματος χάριν, που συνιστούν πραγματικά «άθροισμα λυσσαλέων συμφερόντων» δρουν κατάφωρα εναντίον των συμφερόντων της νεοελληνικής κοινωνίας. Ο λεγόμενος «συντεχνιακός καπιταλισμός» ή αλλιώς ο κορπορατισμός οδήγησε στην κατάρρευση της ελληνικής οικονομίας (ιδού σχετικό άρθρο: http://www.europeanbusiness.gr/page.asp?pid=670) Χρόνια πολλά και δημιουργικά.

      • Ο/Η alienellin λέει:

        Η διαφορά με άλλες εποχές είναι πως τα συμφέρονται είναι κατακερματισμένα τόσο που καταλήγουν να είναι διαφορετικά για κάθε άτομο ξεχωριστά. Και κυρίως πως -τώρα που ήρθε η μοιραία ώρα τα συμφέροντα του ενός να πατήσουν άγρια τον κάλο των συμφερόντων του άλλου-.όλες οι μονάδες έχουν χτίσει πια τέτοιο κέλυφος εγωισμού γύρω από τον εαυτό τους που είναι σχεδόν αδύνατον να βρεθεί μια συγκολητική ουσία τύπου: «πατριωτισμός».
        Συνεχώς παρατηρώ το εξής γύρω μου: ο ίδιος άνθρωπος που διαμαρτύρεται για τη συμπεριφορά της ΠΟΕ ΟΤΑ π.χ., παθαίνει αποπληξία στη σκέψη και μόνο ότι μπορεί να ανοίξει το δικό του επάγγελμα, ας πούμε.
        Ίδωμεν. Προς το παρόν ας χαρούμε τις γιορτές!

  3. Ο/Η Μοιρογνωμόνιο λέει:

    Reblogged this on Μοιρογνωμόνιο and commented:
    Από την Φιλότητα στο Νείκος;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s