Ο ΔΡΟΜΟΣ Ο ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΚΩΠΗΛΑΤΗΜΕΝΟΣ

ΠΤΩΧΟ, ΙΔΕΑΛΙΣΤΙΚΟ, ΟΝΕΙΡΟΠΟΛΟ ΑΛΙΕΝ ΓΡΑΦΕΙ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΤΟΥ 2011:

Δημοκρατία χωρίς νόμους και χωρίς διαδικασίες προσδιορισμένες από τους εκλεγμένους αντιπροσώπους του λαού δεν υπάρχει. Ελευθερία χωρίς κοινά συμφωνημένα όρια δεν υπάρχει. Όσο και αν καμιά φορά  φαίνονται ασφυκτικά γιατί δε μας συμφέρουν, αυτά ακριβώς τα όρια είναι που διασφαλίζουν την ελευθερία μας. Ειδάλλως θα επικρατούσε απλά ο νόμος της ζούγκλας, δηλαδή θα κέρδιζε ο πιο δυνατός και θα μας είχε όλους σκλάβους του.

Η Δημοκρατία είναι ένα σύστημα ατελές, από την άποψη ότι είναι αδύνατο να εξυπηρετήσει τις προτιμήσεις και τα συμφέροντα όλων, όλη την ώρα. Αυτό προκύπτει από την ποικιλομορφία  της ανθρώπινης φύσης, η οποία και συνεπάγεται ότι τελειότερο σύστημα από τη Δημοκρατία, δηλαδή την εξυπηρέτηση ης πλειοψηφίας, δεν υπήρξε, δεν υπάρχει και δεν μπορεί να υπάρχει. Στα πλαίσια  των ορίων του νόμου και των διαδικασιών πρέπει να λειτουργούμε όλοι αν θέλουμε να διατηρήσουμε τη Δημοκρατία, δηλαδή το συμφέρον της πλειοψηφίας και την προάσπιση της δίκαιης και ισότιμης αντιμετώπισης των πολιτών. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να δεχτούμε κάποια πράγματα που πιθανόν δε μας συμφέρουν προσωπικά αλλά συμφέρουν την κοινωνία ως σύνολο.

Επίσης σημαίνει ότι αν θέλουμε να διεκδικήσουμε κάτι ή να επιφέρουμε μια αλλαγή, ακόμη και στο ίδιο το σύστημα, θα πρέπει να ακολουθήσουμε τον δρόμο τον προσδιορισμένο από το δημοκρατικό μας κράτος. Και να το κάνεις αυτό είναι δύσκολο, πολύ δύσκολο. Το να παλεύεις μέσα στο σύστημα, ακόμα πιο πολύ- να προσπαθείς να το αλλάξεις εκ των έσω, είναι το πιο δύσκολο πράγμα του κόσμου. Χρειάζεται υπομονή, θάρρος και βούληση να χάσουμε τη βολή μας. Είναι πιο απλό να βριστούμε ή να έρθουμε στα χέρια  με κάποιον που μας κλείνει το δρόμο παρά να του κάνουμε μήνυση, για να δώσω ένα απλό παράδειγμα.

Τα νόμιμα και δημοκρατικά μονοπάτια είναι μακριά και γεμάτα στροφές, λακκούβες κι ανηφόρες. Ο δρόμος της παρανομίας, αν και φαίνεται πιο άγριος, είναι στην πραγματικότητα πιο εύκολος να τον διαβείς γιατί απαιτεί λιγότερη προσπάθεια, λιγότερη φαιά ουσία και υπόσχεται τον παράδεισο στο τέλος του. Όμως στην πραγματικότητα είναι μονόδρομος προς την καταστροφή, όχι απαραίτητα άμεσα για αυτόν που τον διαλέγει, ο οποίος μπορεί να προσκομίσει κάποια πρόσκαιρα  οφέλη, αλλά σίγουρα για όλους τους υπόλοιπους. Σαφώς και στη χώρα μας τα από τη φύση τους δύσκολα δημοκρατικά μονοπάτια  είναι κι επιπλέον  σπαρμένα με υπέρμετρη γραφειοκρατία, τρικλοποδιές, διαφθορά, τεμπελιά κι αναισθησία.  Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν και κυρίως ότι θα πρέπει να τα αγνοούμε και να παίρνουμε τα εύκολα μονοπάτια της ζούγκλας. Σημαίνει απλώς ότι θα πρέπει να κουραστούμε πιο πολύ για να βγάλουμε τα εμπόδια από το δρόμο κι ότι θα πονέσουν λίγο παραπάνω τα πόδια μας. Όμως σκεφτείτε πόσο είμαστε τυχεροί, που ζούμε σε μια χώρα που μας επιτρέπει να προσφύγουμε μέχρι και στο ανώτατο δικαστήριο της Χάγης. Αν δε βαριόμαστε. Αν έχουμε τα κότσια. Όταν άλλοι λαοί ζουν υπό καθεστώς απόλυτης τυραννίας, με κανένα περιθώριο δράσης και αντίδρασης, εμείς δεν έχουμε καμιά δικαιολογία  να μην ακολουθούμε τις δύσκολες, τις κοπιαστικές νόμιμες οδούς. Η Δημοκρατία θέλει κουπί κι οποιανού δεν του αρέσει υπάρχουν και άλλες βάρκες, σε αφθονία δε στη λιγότερο επιβαρημένη  από χρέος περιοχή της Αφρικής.

——————————————————————————————————————

ΑΛΙΕΝ ΔΙΑΒΑΖΕΙ ΤΙ ΕΓΡΑΦΕ ΠΡΙΝ ΕΝΑΜΙΣΥ ΧΡΟΝΟ ΚΑΙ ΤΡΑΒΑΕΙ ΤΙΣ ΚΕΡΑΙΕΣ ΤΟΥ:

Το παραπάνω κείμενο γράφτηκε το καλοκαίρι του 2011 με αφορμή κάποιες απεργιακές κινητοποιήσεις, έμεινε στο συρτάρι και παρατέθηκε εδώ χωρίς να αλλαχτεί ούτε κόμμα.

Ξαναδιαβάζοντάς το καταλαβαίνω ότι εκείνη την εποχή είχα κάνει κάποια σοβαρή παρανόηση: νόμιζα ότι η πλειοψηφία των ανθρώπων στην Ελλάδα ήταν απλά παραστρατημένη κι ότι είχε μεγάλη ελπίδα μεταστροφής. Οι μήνες που ακολούθησαν διέλυσαν αυτήν την αυταπάτη με τη μέθοδο των απανωτών χαστουκιών. Σήμερα συνειδητοποιώ το  μέγεθος της καταστροφής αλλά και της χαζομάρας μου: η κωπηλασία που απαιτεί η Δημοκρατία είναι ομαδικό άθλημα. Για να πάει το σκάφος μπροστά δε μπορεί οι 3 να τραβάνε το κουπί και οι 7 να ξαπλώνουν αδιαφορώντας, μουντζώνοντας, δολοπλοκώντας, διαφθείροντας και λύνοντας τις διαφορές  τους με μπουνιές, κλωτσιές, δακρυγόνα, μολότοφ, όπλα, βόμβες και μπιτόνια βενζίνης.

This is insane, its Beyond Local Repair, BLR, που λένε και οι μηχανικοί.

Για μένα είναι πια ξεκάθαρο σήμερα λοιπόν ότι στους μοναχικούς κωπηλάτες δεν απομένει παρά ένα: ν’ αφήσουν κάτω τα κουπιά, να πάρουν τις πολιτικά διωκόμενες απόψεις τους και να εγκαταλείψουν το σκάφος, που έχει γεμίσει μυριάδες τρύπες από την κακομεταχείριση και σε λίγο βυθίζεται. Βυθίζεται και για να σωθεί θέλει την πλειοψηφία, που είναι αλλιώς απασχολημένη και το χειρότερο: αλλού ταγμένη.

Να φύγουν οι κωπηλάτες τρέχοντας, ν΄ αυτομολήσουν στη Δύση ζητώντας πολιτικό άσυλο, να εξηγήσουν με λεπτομέρειες το δράμα του να ζεις ως καταπιεσμένη μειονότητα, του να τραβάς κουπί προσπαθώντας να εξηγήσεις τ’ αυτονόητα, στριμωγμένος ασφυκτικά ανάμεσα στη δεξιά και την αριστερής βία, βαλλόμενος με λύσσα από το παράλογο, το φαύλο, το άδικο και το συμφεροντολογικό.

Σ’ αυτή τη ζωή, όσο σημαντικό είναι να μην το βάζεις κάτω, τόσο σημαντικό είναι και το να ξέρεις πότε να εγκαταλείπεις.

Μοναχικέ κωπηλάτη: Ο πόλεμος χάθηκε. Η λογική πεθαίνει. Η Ελληνική Δημοκρατία βουλιάζει και οι πολίτες της σε θεωρούν persona non grata, σε σπρώχνουν έξω από το σκάφος, και σε πολύ λίγο θ’ αρχίσουν και να σου πατάνε το κεφάλι μέσα στο νερό, για να σε πνίξουν.

Καιρός να φεύγεις.

Advertisements
This entry was posted in ΩΡΑΙΟΣ ΩΣ ALIEN and tagged , . Bookmark the permalink.

8 Responses to Ο ΔΡΟΜΟΣ Ο ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΚΩΠΗΛΑΤΗΜΕΝΟΣ

  1. Ο/Η Ein Steppenwolf λέει:

    Βρήκες δουλειά στο εξωτερικό; Με το καλό!

  2. Ο/Η Ein Steppenwolf λέει:

    τη Δημοκρατία, δηλαδή το συμφέρον της πλειοψηφίας και την προάσπιση της δίκαιης και ισότιμης αντιμετώπισης των πολιτών.

    Η δημοκρατία είναι κατά τι περιπλοκότερη απ’ το συμφέρον της πλειοψηφίας, διότι δημοκρατία είναι και η προστασία των δικαιωμάτων των μειονοτήτων. (Ίσως βέβαια αυτό ακριβώς να εννοούσες στο δεύτερο σκέλος της πρότασης).

    • Ο/Η alienellin λέει:

      Ναι, αυτό εννοούσα, αλλά τονίζω το θέμα της πλειοψηφίας γιατί μου φαίνεται ότι πολλοί δεν καταλαβάινουν ότι δεν υπάρχει σύστημα που να μπορεί να εξυπηρετήσει τους πάντες για πάντα.

  3. Ο/Η redmullet λέει:

    Μείνε καλέ! Οι πλειοψηφίες αντιλαμβάνονται και αποδέχονται την πραγματικότητα μόνο αφού τους αρπάξει από το γιακά και τους αρχίσει στις γρήγορες. Θέλει χρόνο.Μείνε, γιατί όταν αρχίσουν και αυτοί να κωπηλατούν θα χρειαστούμε όσους περισσότερους επιδέξιους βετεράνους σαν και εσένα να δίνουν το ρυθμό.

    • Ο/Η alienellin λέει:

      Καλωσήρθες κι ευχαριστώ για το κοπλιμάν. Αλλά δε νοιώθω επιδέξιος βετεράνος: αποτυχημένος μ_κας νοιώθω.
      Θα μείνω. Αλλά όχι από επιλογή, αναγκαστικά.
      Απλώς παροτρύνω τους πιο νέους και πιο ελεύθερους να τρέξουν να σωθούν.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s