ΕΙΘΕ

Η αυθόρμητη, πρώτη, αρνητική  αντίδραση της πλειοψηφίας στη δημοσίευση της φωτογραφίας  του θύματος τη στιγμή του θανάτου του ήταν κατά τη γνώμη μου και η σωστή .  Κάποιοι μίλησαν για τη χρησιμότητα της φωτογραφίας, είπαν ότι πρέπει να τη δουν όλοι οι Έλληνες. Ναι, η φωτογραφία θα έχει όντως χρησιμότητα. Κάποτε, στο μέλλον. Όχι τώρα.

Διαφωνώ με  τη δημοσίευση της φωτογραφίας τη δεδομένη χρονική στιγμή.

Πιστέψτε με ότι όποιος είχε τις προδιαγραφές να σοκαριστεί από αυτή τη δολοφονία σοκαρίστηκε από το γεγονός και μόνο.  Από κει και πέρα η δημοσίευση σ’ αυτό το χρονικό σημείο αποσκοπεί μόνο στο να τρυγήσει για οικονομικό όφελος  την εγγενή αδυναμία του ανθρώπου ν’ αποστρέψει το βλέμμα από κάτι που ξέρει εκ των προτέρων ότι θα είναι άγριο σαν θέαμα. Τη στιγμή που το αίμα είναι νωπό και αδιαμφισβήτητο, ακόμα κι απ’ τον ίδιο τον δράστη,  η δημοσίευσή του είναι κιτρινισμός, που θέλει να τραφεί, αλλά και ακόμα χειρότερα, να θρέψει, το πρωτόγονο εκείνο ένστικτο που μας ωθεί να περιεργαζόμαστε με μια παράξενη περιέργεια το φριχτό και μάταιο, ανώφελο.

Σε μερικά χρόνια, όταν η καθημερινότητα θα μας έχει νανουρίσει στη λήθη, η φωτογραφία θα λειτουργούσε σαν υπενθύμιση, σαν τονωτική ένεση στη μνήμη μας και  θα μετατρεπόταν –  θα μετατραπεί, άλλωστε- σε ιστορικό ντοκουμέντο.

Όποιον τον σοκάρει το αίμα σαν ιδέα δε χρειάζεται και να το δει ταυτόχρονα, ειδικά αν είναι πρόσωπο κοντινό στον νεκρό. Τον οποίο άλλωστε νεκρό κανείς δε ρώτησε αν ήθελε να μοιραστεί αυτή την στιγμή  του μαζί με την αδυσώπητη κοινή γνώμη, προτού τουλάχιστον  η τελευταία να τον έχει καταχωρήσει  σαν ιστορικό και όχι  γειτονικό, καθημερινό πρόσωπο.

Όταν ο Παύλος Φύσσας θα παγιωθεί στις συνειδήσεις μας σαν το σύμβολο που αναπόφευκτα θα γίνει, όταν θα είναι περισσότερο σημείο αναφοράς παρά το παιδί που μαχαίρωσαν οι φασίστες, τότε θα έχουμε τη δυνατότητα, αλλά και το δικαίωμα να περιεργαστούμε όπως της αξίζει – όπως αξίζει στον νεκρό και στους προσφιλείς του – την εικόνα του θανάτου του.  Μέχρι τότε έπρεπε να  σεβαστούμε  και το θάνατο και τον ωμό, πρώτο πόνο των συγγενών και φίλων  του θύματος και να  μην υποκύψουμε στα ταπεινά κίνητρά μας σαν εκδότες και ένστικτά μας σαν θεατές.

Έπρεπε.

Είθε τουλάχιστον ο θάνατος αυτού του παιδιού να γίνει η αρχή του τέλους για το απεχθές όσο και ιστορικά οξύμωρο φαινόμενο του ελληνικού νεοναζισμού.  Γιατί τότε, δεν θα έχει πεθάνει άδικα.

Είθε να ξαναμάθουμε απ’ την αρχή τι σημαίνει Δημοκρατία, τι σημαίνει Καθήκον, ποιες είναι οι Αξίες μας, τι σημαίνει Πολιτισμός. Τότε θα έχουμε πραγματικά σεβαστεί τον θάνατό του.

Είθε αυτό που θα καταλήξει να συμβολίζει το ονοματεπώνυμό του να είναι η Νίκη της Δημοκρατίας απέναντι στην Απολυταρχία,  η Νίκη της Ζωής απέναντι στο Θάνατο.

Αιωνία σου η μνήμη, Παύλο Φύσσα.

Posted in ΩΡΑΙΟΣ ΩΣ ALIEN | Tagged , | 4 Σχόλια

ΤΩΡΑ τι γίνεται

Όταν σε μια οικογένεια, σε μια ομάδα, σε μια κοινωνία, συμβαίνει κάτι κακό, η πρώτη αντίδραση των μελών της είναι να επιτίθενται ο ένας στον άλλον. Να προσπαθούν να μοιράσουν την ευθύνη, το λάθος, την ενοχή -ο ένας στον άλλον. Για να απαλλαγούν οι ίδιοι απ’ αυτή.  Για να προσπαθήσουν, κατά βάθος, να δώσουν μια εξήγηση γιατί συνέβη αυτό που συνέβη. Να βρουν ένα τρόπο να επεξεργαστούν λογικά και να καταχωρήσουν τα γεγονότα και τις συνέπειές τους στο μυαλό τους.

Είναι μια ανθρώπινη αντίδραση την οποία κάποιοι ειδικοί μπορούν να εξηγήσουν πολύ καλύτερα. Πάντως είναι ανθρώπινη. Και κατανοητή. Αν θέλει όμως η οικογένεια, η ομάδα, η κοινωνία, να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά το γεγονός, αν θέλει να επιλύσει το πρόβλημα και να πάρει μέτρα για να μην επαναληφθεί στο μέλλον, πρέπει να ξεπεράσει αυτό το στάδιο. Το ταχύτερο δυνατόν. Πρέπει να ενώσει τις δυνάμεις της και τη σκέψη της και να εργαστεί μαζί για τη λύση, για το κοινό συμφέρον.

Σας έχω νέα λοιπόν, πολιτικά κόμματα: όλοι φταίτε. Όλοι φταίμε. Ο ένας πιο πολύ, ο άλλος πιο λίγο, αλλά το θέμα δεν είναι αυτό. Το θέμα δεν είναι αν φταίει κάποιος και ποιος φταίει πιο πολύ. Το θέμα είναι ΤΩΡΑ ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ. Τι πρέπει να γίνει τώρα για να επιλυθεί το πρόβλημα. Τι πρέπει να κάνει ο καθένας ξεχωριστά και όλοι μαζί ώστε να αντιμετωπιστεί το μαύρο τέρας της βίας. Τόσα χρόνια, η ακροαριστερή  βία έγινε ανεκτή – παραπάνω, σχεδόν τρέντι. Όταν εμφανίστηκε η ακροδεξιά, βρήκε πρόσφορο έδαφος στις τρέχουσες κοινωνικοοικονομικές συγκυρίες  και θέριεψε, άπλωσε πολύ μεγαλύτερες κοινοβουλευτικές ρίζες απ’ ότι περίμεναν κοινωνία και πολιτεία, οι οποίες  γύρισαν   πλευρό και κοιμήθηκαν, για λόγους που δεν είναι της παρούσης.

Αυτό που είναι της παρούσης, είναι να βρεθεί λύση. Επιτέλους. Γρήγορα. Αφού όλοι συμφωνούμε τουλάχιστον για το ποιος είναι ο κοινός εχθρός ας πατήσουμε απάνω σ’ αυτό για να τον αντιμετωπίσουμε. Οι καυγάδες και οι αλληλοκατηγορίες είναι επιτρεπτές μόνο το πρώτο διάστημα μετά το πρώτο σοκ. Από κει και πέρα ο χρόνος μετράει αντίστροφα.

Posted in ΩΡΑΙΟΣ ΩΣ ALIEN | Tagged , | 4 Σχόλια

ΟΔΗΓΟΣ ΚΑΛΗΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ

Ελλάδα: η χώρα που θεωρείται φυσιολογικό να προσπερνάς τη σειρά σου στο φανάρι, να χώνεσαι μπροστά απ’ όλους και να σταματάς πιο μπροστά από αυτό, περιμένοντας ότι οι άλλοι θα σου κάνουνε μπιπ όταν ανάψει πράσινο ˙που θεωρείται φυσιολογικό στις Δημόσιες Υπηρεσίες να σου μιλάνε σαν να είσαι σκουπίδι και να περιμένουν μπαξίσι ˙ που θεωρείται φυσιολογικό τα Πανεπιστήμια να μετατρέπονται σε εργαστήρια παρασκευής καταστροφικών και θανατηφόρων βομβών.

Ελλάδα:η χώρα που θεωρείται φυσιολογικό όλοι να είναι κακότροποι – εκτός απ’ την Αστυνομία που οφείλει να λειτουργεί με το σαβουάρ βιβρ στο χέρι.

Διότι σύμφωνα με μεγάλη μερίδα της κοινής γνώμης και οπωσδήποτε με την αυριανή (τουλάχιστον) Αξιωματική Αντιπολίτευση, η προχθεσινή εισβολή των ΜΑΤ στο Πολυτεχνείο ήταν πολύ άκομψη, βρε παιδί μου, πολύ μπρουτάλ. Διότι που πας κύριε να συλλάβεις υπόπτους σε τέτοια ακατάλληλη ώρα, μεσ’ τη μαύρη νύχτα, και χωρίς έστω να έχεις περάσει μια μέρα νωρίτερα να αφήσεις καρτ – βιζίτ; Εξάλλου η ταμπέλα έξω απ’το ΕΜΠ το γράφει καθαρά:

BOOK EARLY PLEASE

Κι από πάνω, που πας έτσι, με άδεια χέρια, χωρίς ένα κουτί φοντάν, ένα μπουκάλι κρασί βρε αδελφέ;

Πάμε άλλη μία το αυτονόητο: Είμαι κατά της αστυνομικής βίας, όπως και κατά της οποιασδήποτε μορφής βίας άλλωστε.  Και η ρίψη μολότοφ είναι κι αυτή μια μορφή βίας. Οι μολότοφ είναι φονικά, εγκληματικά όπλα κι αυτοί που τις παρασκευάζουν εγκληματίες.  Και να συλλάβεις εγκληματίες με αποστειρωμένα γάντια δε γίνεται. Θα τους συλλάβεις σύμφωνα με τους δημοκρατικούς κανόνες βέβαια, δεν θα τους δείρεις άμα τη εμφανίσει, π.χ.,  αλλά  λυπάμαι, να κάνεις τη σύλληψη κάπως έτσι είναι αδύνατον:

MANNERS, GENTLEMEN

Αστείο; Όχι αν σκεφτείς ότι πίσω από αυτή την απαίτηση για κομιλφό συμπεριφορά κρύβεται κάτι πολύ δυσάρεστο: η μη αναγνώριση του πυρπολισμού ανθρώπων και περιουσιών ως έγκλημα.  

Το να καις τον άλλον ζωντανό είναι εξίσου κακό με το να τον δέρνεις αλύπητα με το κλομπ. Το να του πετάς πέτρα στο κεφάλι εξίσου κακό με το να του πετάς δακρυγόνο στο πρόσωπο. ‘Δεξιά’ κι ‘αριστερή’ βία είναι το ίδιο πράγμα: βία. Και οι δύο είναι απαράδεκτες ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΑΛΛΗΛΟΑΝΑΙΡΟΥΜΕΝΕΣ. Δυο κακά δεν κάνουν ένα καλό-είναι μία από τις θεμέλιες λίθους του πολιτισμού. Το γεγονός ότι χρειάζεται να το εξηγώ με τοποθετεί από μόνο του σε άλλο πλανήτη.

Posted in ΩΡΑΙΟΣ ΩΣ ALIEN | Tagged , , , , | 2 Σχόλια

ΚΟΙΤΑ ΣΤΟΝ ΚΑΘΡΕΦΤΗ ΑΝ ΤΟΛΜΑΣ

Τι παράξενος εμφύλιος που θα είναι ο επόμενος…Όλοι εναντίον όλων, δεν θα ξέρουμε ποιος είναι ο εχθρός ποιανού.

Αυτό σκέφτομαι όταν βλέπω αυτή τη φωτογραφία. Και πιο συγκεκριμένα, την εκτυπωμένη κόλλα Α4-μια προτροπή μίσους δίπλα στο θλιμένο σεβασμό που εκφράζουν τα λουλούδια .

MIRROR IMAGE

Αφορμή και όχι αιτία για την οποία στάθηκε ο ξαφνικός, θλιβερός και άδικος θάνατος ενός 19χρονου παιδιού. Άδικος όποιος και να φταίει γι αυτόν. Γιατί εγώ δεν θα κάνω ούτε το λάθος, ούτε το άλλο άδικο: αυτό του να  προβαίνεις σε συμπεράσματα, καταδίκες και αφορισμούς χωρίς να είσαι ούτε εκεί ούτε ο αρμόδιος σύμφωνα με τους κανόνες της Δημοκρατίας γι αυτό. Αλλά ότι και να έχει συμβεί είναι μεγάλο κρίμα κι άδικο να χάνεται μια ανθρώπινη ζωή πάνω στο άνθος της και μάλιστα μέσα σε τέτοιες συνθήκες.

Με αφορμή λοιπόν αυτό το τραγικό γεγονός  ξεδιπλώθηκε μια γκάμα αντιδράσεων που είναι κατά τη γνώμη μου απολύτως περιληπτική της κατάστασης στην οποία βρίσκεται η ελληνική κοινωνία σαν σύνολο. Η πεμπτουσία αυτής της κατάστασης βρίσκεται εκφρασμένη σ’ αυτή την εκτυπωμένη σελίδα υπολογιστή που αφέθηκε στο σημείο που ο άτυχος νέος προσέκρουσε στην άσφαλτο.

Κοιτάξτε αυτή την εικόνα.  Την πρωτοείδα στο ΣΚΑΪ  με πολλή μεγάλη ευκρίνεια αλλά έκτοτε έχει χαθεί από προσώπου γης και η καθαρότερη που μπορούσα να βρω είναι αυτή. Το ανθρωπάκι – αγκυλωτός σταυρός έχει τη λέξη ΕΛΕΓΚΤΗΣ να διατρέχει τη μέση του.

Το πιο προφανές είναι αυτό που είπαμε στην αρχή:  ο συγγραφέας-εικονογράφος έχει καταδικάσει τον ελεγκτή χωρίς αρμοδιότητα και χωρίς δίκη, κατά τον ίδιο ανατριχιαστικό τρόπο που άλλοι κατηγορούν τον νεκρό άνθρωπο για ‘τζαμπατζή’  και υπαίτιο του ατυχήματός του. Αλλά ας υποθέσουμε πως ξέρουμε μετά βεβαιότητας ότι ο ελεγκτής είναι ο φταίχτης……Τι συμβολίζει αυτός ο ελεγκτής; Την ανάλγητη κρατική εξουσία ή τον βολεμένο δημόσιο υπάλληλο; Και ακόμα: αν ο ελεγκτής είναι ο φασίστας με τον αγκυλωτό σταυρό, αυτός που θέλει να ασκήσει βία απάνω του για να τον τιμωρήσει είναι λιγότερο φασίστας και εκτός όρων Δημοκρατίας;

Οι συνειρμοί που γεννώνται  παράγουν τόσες περιπλοκές  και τόσα οξύμωρα, που δεν ξέρω καν από που ν’ αρχίσω και που να τελειώσω. Φοβάμαι μόνο πως αν τελικά όντως καταλήξουμε σαν τα δυο ανθρωπάκια του σκίτσου να κυνηγάμε ο ένας τον άλλον, κανείς από μας δεν θα ξέρει ποιον να πιάσει και ποιον ν’ αφήσει. Γιατί αυτό που εκφράζει το σκίτσο είναι ουσιαστικά ένα αόριστο μίσος που πλανάται σε μια κοινωνία που αποτελείται από τόσο πολλές μικρομονάδες συμφερόντων, που μοιραίο είναι να καταλήξει να χωριστεί σε ισόποσα στρατόπεδα.

Ανεξάρτητα από τι έχει συμβεί,  πέρα και πάνω από τα γεγονότα καθαυτά, το τραγικό περιστατικό στο Περιστέρι στέκεται αίφνης άθελά του μπροστά μας σαν ένα πλέγμα συμβολισμών κι αντανακλάσεων. Ποιος αντέχει να κοιτάξει στον καθρέφτη του;

Posted in ΩΡΑΙΟΣ ΩΣ ALIEN | Tagged , , , | 5 Σχόλια

ΣΤΗ ΣΦΑΙΡΑ ΤΟΥ ΤΕΚΜΑΡΤΟΥ

Τεκμαρτό εισόδημα. Έχει λογική βάση. Θα έλεγα μάλιστα ότι ο υπολογισμός του είναι αναγκαίος – και κάτι παραπάνω, επιβάλλεται. Με τέτοια φοροδιαφυγή στην Ελλάδα, είναι μια έξυπνη μέθοδος εκτίμησης εισοδήματος που πιθανώς να κρύβεται. Πιθανώς, επαναλαμβάνω και τονίζω.

Γιατί χωρίς αποδείξεις, το πιθανό είναι μόνο πιθανό και παραμένει πιθανό στους αιώνες των αιώνων αμήν. Τουλάχιστον σε μια ευνομούμενη πολιτεία, αλλιώς γνωστή και ως Δημοκρατία.

Δεν έχω γνώσεις συνταγματολόγου, αλλά η φορολογία βάσει τεκμαρτού εισοδήματος αν δεν είναι θα έπρεπε να είναι αντισυνταγματική. Διότι μου φαίνεται αδιανόητο να κατηγορείς τον άλλο για κλέφτη και να τον φορολογείς για εισόδημα που υπολογίζεις ότι έχει, χωρίς απτά στοιχεία και χωρίς να του δίνεις τη δυνατότητα υπεράσπισης.

Μα οι περισσότεροι φοροδιαφεύγουν, θα μου πείτε. ΟΚ,  αλλά ακόμα κι αυτό πρέπει να αποδειχτεί έμπρακτα. Επιπλέον, οι περισσότεροι δεν είναι όλοι. Ακόμη και ένας μόνο να υπάρχει στην Ελλάδα που να μη φοροδιαφεύγει, σημαίνει ότι ο κάθε φορολογούμενος έχει πιθανότητα μία στα 10 εκατομμύρια να είναι εντάξει. Κι αυτή η πιθανότητα στον πολιτισμένο κόσμο διερευνάται. Είθισται.

Κοιτάτε ας πούμε τη γίνεται στην παρακάτω περίπτωση:

Άνεργος έχει σπίτι στ’ όνομά του που αποκτήθηκε από τους γονείς του. Φορολογείται κατά τεκμήριο για εισόδημα που δεν έχει. Σου λέει ‘για να έχεις αυτό το σπίτι έχεις τόσα έσοδα’. Χωρίς να λάβει υπόψη του ότι εσύ μπορεί α) να ζεις με μέλι και ακρίδες β) να έχεις φεσώσει τη μισή περιφέρεια πρωτευούσης γ) και τα δύο αυτά μαζί. Μπορεί βέβαια, όπως είθισται στις ελληνικές οικογένειες, να σε συντηρούν οι γονείς σου, η θεια σου ή ένας ξάδελφος απ’ τ’  Αμέρικα. Σε αυτή την περίπτωση θεωρείς τη φιλανθρωπική στήριξη της οικογένειας (ή κ οποιαδήποτε άλλου) εισόδημα του ανέργου το οποίο φορολογείς. Ποιος θα τον πληρώσει όμως αυτόν το φόρο; Πάλι οι γονείς – φιλάνθρωποι των ανέργων. Αντί να πάρουν φοροαπαλλαγή για την πολύτιμη βοήθεια που προσφέρουν χωρίς την οποία ολόκληρη η ελληνική κοινωνία θα είχε ήδη καταρρεύσει, χαρατσώνονται επιπλέον. Από τη μία το Κράτος  εισπράττει εισφορά αλληλεγγύης για τους άνεργους, απ’ την άλλη φορολογεί την αλληλεγγύη του γονιού προς το άνεργο παιδί του φορολογώντας το κατά τεκμήριο.

Όμως το εγγενές ελάττωμα της φορολόγησης κατά τεκμήριο έχει δύο όψεις: όπως μπορεί να υπερεκτιμά το πραγματικό εισόδημα, εξίσου καλά να μπορεί και να το υποεκτιμά.

Μπορεί κάποιος να δηλώνει άνεργός και να βγάζει στην πραγματικότητα μαύρα πολύ παραπάνω απ’ το τεκμαρτό του. Γι’ αυτό και η ανθρώπινη λογική θα έλεγε πως η εφοριακός που κάνει σωστά τη δουλεία του χρησιμοποιεί τον υπολογισμό του τεκμαρτού ως αφετηρία, ως βάση διερεύνησης της κατηγορίας για φοροδιαφυγή κι όχι ως αυταπόδεικτο θέσφατο. Πως ένας αστυνομικός ξεκινάει  από ενδείξεις για να φτάσει ή μη στις αποδείξεις; Το τεκμαρτό είναι ένδειξη κι όχι απόδειξη.

Όμως για να ψάξει γι αποδείξεις ο εφοριακός θα πρέπει α) να ξεκολλήσει τον πισινό του απ’ την καρέκλα β) να αποκτήσει αλλεργία στο λάδι γ) και τα δύο αυτά μαζί. Κατά πόσο είμαστε ικανοί να αποκτήσουμε φορολογική νομοθεσία που να ευνοεί την εργατικότητα, την εντιμότητα και αν μη τι άλλο την κοινή λογική;

Συνοψίζω: Αν και κατανοώ τη χρήση του τεκμαρτού εισοδήματος για διερευνητικούς λόγους, για βάση είσπραξης φόρου τη θεωρώ εντελώς απαράδεκτη. Η φορολογία με βάση το τεκμαρτό εισόδημα είναι μια καταδίκη για φοροδιαφυγή χωρίς στοιχεία και χωρίς καν δίκη. Τελεία.

Posted in taxisnietthisisoviet.gr | Tagged , , , , | 8 Σχόλια

ΠΡΟΣΟΧΗ ΠΑΡΑΚΑΛΩ! ΑΝΑΚΟΙΝΩΝΟΥΜΕ ΣΤΟΥΣ ΑΓΑΠΗΤΟΥΣ ΕΠΙΒΑΤΕΣ

ΟΤΙ ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΟ ΕΧΟΥΝ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ, ΤΟ ΠΛΟΙΟ ΕΧΕΙ ΦΥΓΕΙ ΠΙΑ.

ΣΤΟ 4:22

NEWSFLASH

Posted in ΩΡΑΙΟΣ ΩΣ ALIEN | Tagged , , , | 6 Σχόλια

GOOD LUCK TO BABY – SERIOUSLY

I remember years ago watching a comedy show in which one guy asked: ‘What’s the opposite of “inert”?’ and the other answered ‘Um, ert?’ .

Though I completely forget which show it was, the joke stuck in my head because over here, ERT is the acronym for ‘Greek Radio and Television’.

Which you may have heard the Greek government suddenly decided to shut down (firing all 2650 employees) and rebuild from scratch sometime in the undetermined future.

So it may seem like a freak move to you. And it probably is, at the very least communication-wise. Shutting down the public broadcaster overnight? In a European, democratic country? I can’t even begin to describe how wrong this is.

But it’s not as clear-cut as that. There is another side. For ERT may not be the opposite of inert, but it is the perfect synonym for ‘Public Sector Full of Financial Scandal and Overcrowded with Surplus Crony Employees whose Sinecure Positions are Eating into the Private Sector’s Real Produce and Which is One of the Main Reasons this Country is Going to The Dogs’.
In short, ERT ran a shady, crony-ist business for years-nay,decades, and is a prime example of the Public Sector’s corruption and mismanagement.

And here’ s the thing: In order for everybody (including civil servants) to survive, the Public Sector needs to be cleaned up and downsized. But nobody in the Public Sector wants to be evaluated or fired. And the law and general political will are such that protect even convicted criminals from being fired (yes, I kid you not). But there is a clause in the Constitution that allows (unless someone proves otherwise-which they probably will) for civil servants to be removed if the employer institution is shut down. See?

Yes, of course, in this manner the baby (efficient employees) is thrown out with the bathwater. But if bathwater stubbornly refuses to budge, the baby will have to go with it at some point anyway.
Because the dwindling Private Sector (already 1,3 mil registered and at least another 700 000 estimated unemployed) will very soon stop being able to feed the Public Sector’s employees, the bathtub will capsize, sending all babies and water in it to 3rd world damnation.

And here’s another thing: civil servants in Greece enjoy security and scandalous (financial and other) privileges which private sector workers–well, don’t, to put things mildly. I will not bother you with the details now, suffice it to say that Greece has its own Great Divide: class A citizens work in/for the Public Sector, class B Plebeians toil in the private sector’s muddy trenches.

And as a Pleb, I’m very sorry to say that I find it very hard to feel sorry for the firing of Patricians. Because that’s what society has been reduced to. That’s what I’ve been reduced to. I’m a Pleb, and Plebs are brought to view the other side with suspicion, contempt or indifference. After all, gazillions of Plebs are being fired as we speak, and nobody gives a damn, or a middle-of-the-night impromptu concert.

Of course I do feel a passing sympathy for the tiny baby in ERT’s bathtub, but as I recall the nine workers seen by a friend appointed to clean the little lawn in front of ERT’s Headquarters, I’m brought back to apathy.

Because one way or another, the cataclysmic bathwater has to go.

Posted in ΩΡΑΙΟΣ ΩΣ ALIEN | Tagged , , , , , , , | 6 Σχόλια

ΠΟΥ ΠΗΓΑΝ;

Που πήγαν;

Που χάθηκαν;

Που εξαφανίστηκαν;

Μην τους είδατε, μην τους απαντήσατε τους αγανακτισμένους της πάνω και της κάτω πλατείας;

Δυο χρόνια πριν ήταν παντού. Με τα συνθήματά τους, τις μούντζες τους και τα αγανακτισμένα αιτήματά τους. Αυτοί και οι αναπόφευκτη ουρά τους: οι κουκουλοφόροι, οι μολότοφ, οι βανδαλισμοί και η καταστροφή της πόλης.

Χάθηκαν. Λούφαξαν. Εξανεμίστηκαν. Εξατμίστηκαν.

Κι εγώ προσωπικά πολύ παιδεύομαι για να το εξηγήσω.

Σίγουρα τα πράγματα είναι χειρότερα απ’ ότι πριν από 2 χρόνια, άρα τι;

Ίσως κουράστηκαν, βαρέθηκαν κατέθεσαν τα όπλα. Αποκαμωμένοι από έναν άνισο αγώνα αποφάσισαν να δεχτούν τη μοίρα τους και τον ανηφορικό δρόμο που μας περιμένει όλους ως μέλη ενός έθνους που βάρεσε κανόνι. Ίσως δηλαδή τελικά να παραδέχτηκαν και να αποδέχτηκαν ότι αυτό έγινε: η Ελλάδα βάρεσε κανόνι, λεφτά δεν υπάρχουν και ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος.

Ίσως πάλι να ισχύει αυτό που εξαρχής υποστήριζα: ότι ο κόσμος που κατέβαινε στις πλατείες αγανακτισμένος απαρτίζονταν κυρίως και πρωτίστως από τους προνομιούχους του ιδιόμορφου ελληνικού σοβιέτ, τους πολίτες α΄ κατηγορίας δημόσιους υπάλληλους και τα μέλη όλων των λοιπών κλικών που πάλευαν με νύχια και με δόντια να διατηρήσουν τα κακώς κεκτημένα.

Ίσως αυτός ο κόσμος λοιπόν, αφού είδε ότι θίγεται λιγότερο απ’ όλους, ότι διατήρησε σε συντριπτικά μεγάλο βαθμό τα προνόμιά του, ότι σε σύγκριση με τους πολίτες β’ κατηγορίας ιδιωτικούς υπάλληλους, συνταξιούχους και άνεργους είναι πασάς στα Γιάννενα, να αποφάσισε ότι πήρε σε μεγάλο βαθμό αυτό που ήθελε, να ικανοποιήθηκε και η αγανάκτησή του να καταλάγιασε.

Από την άλλη οι κλίκες και οι προνομιούχοι αυτού του τύπου σπανίως ικανοποιούνται με κάτι λιγότερο από το μέγιστο. Αναθρεμμένοι και βολεμένοι σ’ ένα καθεστώς που τους επέτρεπε να έχουν τα μεγαλύτερα οφέλη με τη λιγότερη προσπάθεια, δύσκολα βγαίνουν απ’ το βάλτο της ψευδαίσθησης ότι έχουν πάντα δίκιο, ότι δε φταίνε σε τίποτα κι ότι όλος ο κόσμος τους χρωστάει.

Χάθηκαν; Λούφαξαν; Εξανεμίστηκαν; Εξατμίστηκαν;

Ή μήπως παραμονεύουν σαν τα θηρία το θύμα τους πίσω από χαραμάδες και κάτω από σανίδες, ψηφίζοντας κι ενισχύοντας παντοιοτρόπως την άκρα δεξιά και την άκρα αριστερά; Ή μήπως σιγοβράζουν στις προσωρινές κρυψώνες τους, διαβρώνοντας το σύστημα σιωπηλά κι εκ των έσω, περιμένοντας «την ώρα τη στιγμή που τη ρεβάνς θα πάρουν»;

Είναι κι αυτό ένα ενδεχόμενο. Αλλά αν έχει κανείς καμιά καλύτερη εξήγηση, παρακαλώ να μου την πει. Να μη μείνω με την απορία, κρίμα είναι.

Posted in ΩΡΑΙΟΣ ΩΣ ALIEN | Tagged , , , | 14 Σχόλια

ΛΙΚΝΟ

Φτωχή, φτωχή κυριολεκτικά και μεταφορικά, φτωχή φτωχή μικρή μου χώρα, πως κατάντησες; Σε ποιο τελευταίο σκαλοπάτι έπεσες; Τι σου συμβαίνει και δεν το έχεις καταλάβει; Διολίσθησες τόσο αργά και ύπουλα που δεν το πήρες, δεν το παίρνεις καν χαμπάρι;

Ο φασισμός ξανάρχεται, ο φασισμός ξανάρθε. Κι απ’ τις δύο μεριές ήρθε, κι από δεξιά κι από αριστερά. Σ’ έβαλε στη μέγγενή του, σ’ έβαλε στη μέση και σπρώχνει κι απ’τις δύο μεριές, κλείνει τις πλάκες και σε συνθλίβει. Σε συνθλίβει στη βία του, την απολυταρχία του και την παράνοιά του. Σε συνθλίβει σιγά – σιγά, σε συνθλίβει  χρόνια τώρα, κι εσύ γελάς και τον ψηφίζεις. Τον ψηφίζεις και τον βάζεις στη Βουλή.

Στη Βουλή όπου ενδεδυμένες τον μανδύα της νομιμότητας οι δύο όψεις του ίδιου εφιαλτικού νομίσματος κατέληξαν να τσακώνονται μεταξύ τους για το ποιος θα πάρει το πάνω χέρι, ποιος θα βγει πρώτος, ποιος θα επικρατήσει, ποιος θα εξουσιάσει. Τα μόνα που είχαν μείνει, ήταν κάποια προσχήματα, μα τα προσχήματα αυτά  πέφτουν  σιγά –σιγά κι αυτά.

Το ένα από αυτά τα προσχήματα έπεσε σήμερα με γδούπο στο πάτωμα, όταν ο προεδρεύων της Βουλής σου, Ελλάδα, Ελληνική υποτιθέμενη Δημοκρατία, αφαίρεσε με τη βία το λόγο από βουλευτή της Χρυσής Αυγής ενώ δεν υπήρχε αυτή τη φορά κανένας ουσιαστικός λόγος. Από τα τόσα που έχουν ακουστεί σ’ αυτή την αίθουσα, από τις τόσες φορές που θα έπρεπε να είχε γίνει θέμα, που θα έπρεπε να είχαν αποβληθεί βουλευτές της Χρυσής Αυγής αλλά και άλλων κομμάτων, σήμερα έγινε το θέμα, απλά και μόνο γιατί ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ – το τονίζω – της κοινοβουλευτικής συνεδρίασης πειράχτηκε  γιατί του είπαν ότι ο αρχηγός του κοιμάται.

Αυτή τη στιγμή που μιλάμε, Χρυσή Αυγή και ΣΥΡΙΖΑ τσακώνονται για το ποιος φώναξε Χάιλ Χίτλερ την ώρα του γκραν φινάλε του επεισοδίου.

Περάστε κόσμε, ποιος θα είναι ο μεγάλος νικητής;

Ξεφτίλα. Κατάντια. Θλίψη.

Το λίκνο της Δημοκρατίας το σπρώχνουν με λύσσα από δεξιά κι από αριστερά. Σε κάποια απ’ τις επόμενες σπρωξιές, το μωρό θα πέσει.

Posted in ΩΡΑΙΟΣ ΩΣ ALIEN | Tagged , , , | 13 Σχόλια

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ!

Σ’ ΟΠΟΙΟΝ ΘΕΟ ΚΑΙ ΝΑ ΠΙΣΤΕΥΕΤΕ.

GOOD EASTER!

Posted in ΩΡΑΙΟΣ ΩΣ ALIEN | Tagged , | 2 Σχόλια